Everton va Ipswich: Qarshilikka tayyor to‘qnashuv
Hill Dickinson Stadium shanba kuni baland tovushni ko‘taradi. Bir tomonda mavsumni mag‘lubiyatsiz boshlagan, ichki raqobatni nihoyat his qila boshlagan Everton. Qarshisida esa ochiq o‘yin, xavfli hujum va beparvo himoya bilan tanilayotgan Ipswich Town, safarda ketma-ket ikkinchi g‘alabani nishonlash niyatida.
Bu oddiy sentyabr o‘yini emas. Bu – ohangni butun mavsumga belgilab berishi mumkin bo‘lgan to‘qnashuv.
Zaxiradan chiqqanlar Evertonga yangi nafas berdi
Hafta o‘rtasidagi EFL Cup bahsi Everton uchun faqat keyingi bosqich yo‘llanmasi emasdi. Wolves ustidan qozonilgan g‘alaba jamoaning kayfiyatini ko‘tardi, mag‘lubiyatsiz seriyani cho‘zdi va, eng muhimi, zaxiradagi futbolchilarni sahnaga olib chiqdi.
Charly Alcaraz – bunga eng yorqin misol. U ikkinchi bo‘limda maydonga tushdi va 80-daqiqada g‘alaba to‘pini urdi. Klubdagi 13 oylik golsiz tanaffus shu zarba bilan uzildi. Bu mavsumdagi eng uzun o‘yin amaliyoti, eng muhim lahza bilan yakunlandi.
Yon chiziqda esa Tyler Dibling o‘zini ko‘rsatdi. Bir yil avval Southamptondan Mersisaydga 35 million funt evaziga kelgan vinger endigina sakkizinchi bor asosiy tarkibda maydonga tushdi, lekin o‘yinni muzdek bosh bilan o‘qidi. G‘alaba goliga uzatma berdi, qarshi hujumlarda doimiy xavf tug‘dirdi va nihoyat bu transfer ortidagi mantiqni ko‘rsatdi.
Brennan Johnson ham yangi rolni sinab ko‘rdi. Odatda qanotda ishlatiladigan hujumchi bu safar Thierno Barry o‘rniga markaziy forvard sifatida tushdi va raqib markaziy himoyachilariga tinchlik bermadi. Bu tajriba David Moyes uchun muhim signal: tarkib moslashuvchan, sxema o‘zgarishidan qo‘rqmaydi.
Bularning bari murabbiy uchun ayni muddao. Chunki Wolvesga qarshi bahsda Moyes atigi 15 nafar sog‘lom, tajribali maydon futbolchisini tanlash imkoniga ega edi. Christian Norgaard, Harrison Armstrong va Merlin Rohl safdan chiqqan, Armstrong esa faqat shu hafta oxiriga kelib qaytishi mumkinligi aytilmoqda. Yozgi transfer oynasining mashaqqatli yakuni endi jarohatlar bilan yanada og‘irlashmoqda.
Shu fon ostida zaxira futbolchilarning bunday ta’siri – klub uchun katta yengillik.
Tarixiy start va Garnerning qaytishi
EFL Cupdagi g‘alaba bilan Everton mavsumni ketma-ket olti o‘yinda mag‘lubiyatsiz boshladi. Bunday startni klub 2020–21-yildan beri ko‘rmagandi. Moyes davrida esa bu – uning ikki borlik bosh murabbiylik faoliyati davomida faqat ikkinchi marta jamoa Premyer ligadagi dastlabki to‘rt uchrashuvni yutqazmasdan o‘tayotgani.
Bu raqamlar ortida bitta nom alohida ajralib turibdi: James Garner.
Tottenhamga qarshi safardagi nol-nol durangda u maydon markazida hamma ishni qildi – bosim ostida to‘pni ushlab turdi, pressingda yutqazmadi, oldinga uzatmalar bilan chiziqlarni yorib o‘tdi. O‘sha o‘yin Evertonga og‘ir mehnat evaziga olingan bir ochko va Garnerga esa yozda qilingan qovurg‘a jarrohligidan keyin o‘tgan mavsumdagi ajoyib formasiga qaytish hissini berdi.
Uning jismoniy quvvati, ijodkorligi va bir nechta pozitsiyada o‘ynay olishi bu mavsumda Everton uchun hal qiluvchi omil bo‘lishi mumkin. Ayniqsa, oldindan aytib bo‘lmaydigan raqiblarga qarshi. Ipswich shunday jamoalardan.
Ipswich: ochiq futbol, katta xavf
Ipswich Town bu mavsum o‘zini eslatib bo‘ldi. Sunderland va Crystal Palace ustidan qozonilgan g‘alabalar bejiz emasdi. Manchester Unitedga qarshi mag‘lubiyatda ham dastlabki daqiqalarda bemalol raqobat qila oldi, Old Trafford bosimini yomon ko‘tarmadi.
To‘rt turdan keyin ular 6 ochko to‘plagan. Solishtirish uchun: 2024–25-yilgi Premyer liga mavsumida shuncha ochkoni jamlash uchun ularga 16 o‘yinga kerak bo‘lgandi. Bu – sakrash. Lekin bu sakrashning soyasi ham bor.
Ipswich shu 4 o‘yinda 10 ta gol o‘tkazib yubordi. Turnir tarixida faqat uchinchi marta bir jamoa shuncha ochkoni to‘plab, shu darajada ko‘p gol o‘tkazgan holat qayd etilmoqda. Ochko va o‘tkazib yuborilgan gollar o‘rtasidagi bu keskin tafovut bitta haqiqatni ko‘rsatadi: ular ikki yil avvalgidan ancha ochiq, xavfli, lekin tavakkal futbol o‘ynamoqda.
Bu yondashuvni yozgi transfer Julio Enciso timsolida yaqqol ko‘rish mumkin. 22 yoshli hujumchi jamoaning deyarli barcha hujumiy ko‘rsatkichlarida yetakchilik qilmoqda: raqib jarima maydonidagi to‘plarga tegishlar (14), zarbalar (14), driblinglar (20). Eng qizig‘i, u bu mavsum Premyer ligada raqib futbolchisiga ogohlantirish yoki chetlatish olib kelgan qoida buzilishlarini eng ko‘p sodir ettirgan futbolchilarni ham ortda qoldirgan – ya’ni raqiblar uni to‘xtatish uchun ko‘pincha qo‘pollikka murojaat qilmoqda.
Enciso – Ipswichning jasorat ramzi. Ular endi himoyada yashirinib o‘tirmaydi, o‘yin taqdirini o‘z hujumkorligi bilan hal qilishga urinadi. Bu esa Evertonning chiziqlar orasida ishlaydigan futbolchilari uchun ham imkoniyat, ham xavf.
Moyes uchun murakkab tenglama
Shanba kuni Moyes oldida murakkab savol turadi: tarkibni qanday muvozanatlashtirish kerak? Zaxiradan chiqqanlar ishonch qozondi, asosiy futbolchilar ritmni ushlab turibdi, jarohatlar esa variantlarni qisqartirib bormoqda.
Bir tomonda – mag‘lubiyatsiz seriyani saqlab qolish, boshqa tomonda – ochiq o‘ynaydigan, tezkor hujumga o‘tadigan Ipswichni to‘xtatish zarurati. Everton Garnerning markazdagi qat’iyati va Dibling, Johnson kabi futbolchilarning moslashuvchanligiga tayanadi. Ipswich esa Enciso boshchiligidagi hujum bilan mezbonlarni orqaga surishga urinadi.
Savol bitta: bu qarama-qarshi falsafalar to‘qnashuvida ustunlikni kim oladi – tartibli, resurslari cheklangan, lekin barqaror Evertonmi yoki xavfli, ba’zan beparvo, lekin jasur Ipswichmi? Mavsum ohangini aynan shu javob belgilab berishi mumkin.
