Estevao Willianning o‘yindagi o‘rni: Alonsoning qarori
Brentford'ga qarshi safardagi kecha Chelsea uchun sinov bo‘ldi, lekin eng qattiq zarbani hisobdagi ortda qolish emas, balki klubning braziliyalik superiste’dodi Estevao Willianning holati qabul qildi.
70-daqiqaga kelib tablodagi 1:0 hisob o‘zgarmagan, o‘yin esa qo‘ldan chiqib borayotgandi. Shunda bosh murabbiy Xabi Alonso hujum chizig‘iga birinchi marta jiddiy aralashdi.
O‘zgarish keskin bo‘ldi.
Welbeck chetga, Rogers markazga, Quenda sahnaga
Alonso markaziy hujumchi Danny Welbeckni zaxiraga olib, Morgan Rogersni oldingi chiziq markaziga surdi. Rogers bo‘shatgan chap qanot esa darhol yangi nomga – Geovany Quendaga topshirildi.
Mana shu lahza Estevao uchun sovuq dush bo‘ldi.
Allaqachon liga o‘yinlarida asosiy tarkibdan joy olmagani haqida savollar ko‘paygan edi. Endi esa u nafaqat startdan, balki birinchi o‘zgarishlar ro‘yxatidan ham chetga surilgandek ko‘rindi.
Taktika va nozik muvozanat
Bu faqat “kim kimdan oldinda” masalasi emas. Alonso qarorida aniq taktik mantiq ham bor.
Quenda tabiatan chap qanot o‘yinchisi. Estevao esa o‘ngda yoki markaz ortida o‘ynashni xohlaydi. O‘ng qanotda esa hozircha almashtirib bo‘lmaydigan ism – Cole Palmer. Uni yechib olish deyarli variant sifatida ko‘rilmayapti.
Demak, maydonga Estevaoni tushirish uchun ikkita yo‘l bor edi: uni yoki Palmerni chapga siljitish. Bu esa ikkala futbolchini ham o‘zining eng qulay hududidan uzib qo‘yadi. Alonso bunday xavfga bormadi va tabiiy chap qanotchi Quendaga ishondi.
Shunday bo‘lsa-da, bitta fakt o‘zgarmaydi: Estevao endi birinchi zaxira ham emas. Bu esa uning mavqeiga bevosita zarba.
Estevao uchun og‘ir daqiqalar
Braziliyalik yulduzchaga hozir eng og‘iri – chetdan qarab turish. Ayniqsa, o‘ng qanotda butun o‘yin davomida qiynalayotgan Pedro Neto o‘yinini tomosha qilayotganda.
U zaxirada o‘tirib, har bir muvaffaqiyatsiz driblingni, har bir yo‘qotilgan to‘pni ko‘rib turibdi. Bu paytda har bir iste’dodli hujumchi ichida bitta savol aylanadi: “Nega hozir emas? Nega men emas?”
Alonso uchun bu – tizim va muvozanat masalasi. Estevao uchun esa – sabr va o‘zini isbotlash davri.
Uni baribir maydonda ko‘rish ehtimoli yuqori edi, lekin vaqt o‘tgan sari har bir daqiqa yanada og‘irroq seziladi. Bunday vaziyatda yosh futbolchining ichki bosimi tabiiy ravishda oshadi.
Henderson: shov-shuvsiz, lekin markazdagi tayanch
Bu kecha yana bir hikoyaga boy edi. Markazda Jordan Henderson ilk bor Chelsea libosida liga o‘yinida maydonga tushdi va jamoaning eng barqaror futbolchisiga aylandi.
U na yorqin fintlar, na stadionni portlatadigan zarbalar bilan ajralib turdi. Lekin aynan u jamoaga eng kerak bo‘lgan narsa – tinchlik va nazoratni olib kirdi.
To‘pni to‘g‘ri vaqtda qabul qilish, xavfni bo‘g‘adigan uzatmalar, pressingdan chiqib ketishdagi tajriba – bularning bari Chelsea o‘yini bir oz bo‘lsa-da tartibga soldi. Ayniqsa, birinchi bo‘limda Hendersonning roli yaqqol sezildi.
Bu uning shaxsiy karyerasi uchun ham, klubning yarim himoya ierarxiyasini qayta chizish jarayoni uchun ham muhim kecha bo‘ldi. Alonso endi markazdagi variantlarini aniqroq ko‘ra boshlaydi.
Endi navbat Estevaoniki
Chelsea safida yangi davr boshlanmoqda: yangi murabbiy, yangi tizim, yangi raqobat. Bu jarayonda kimdir bir qadam oldinga chiqadi, kimdir vaqtincha ortda qoladi.
Hozircha ortda qolganlar safida Estevao ham bor.
Uning iste’dodi shubhasiz, lekin Alonso nazarida iste’dodning o‘zi yetarli emas – tizimga moslashish, pozitsion intizom va raqobatni yutish ham kerak bo‘ladi. Savol endi bitta: braziliyalik iqtidor bu bosimni qanday qabul qiladi – javob sifatida portlash bilanmi yoki yana bir necha o‘yinlik sukut bilanmi?
