Elliottning Valencia yo‘li: Anfielddan Mestallaga
Transfer oynasining so‘nggi soatlari. Valencia aeroportida tungi shovqin, kameralar chaqnaydi, muxlislar telefonini ko‘tarib yuguradi. Shu olomon orasidan bir yigit ko‘rinadi – Harvey Elliott. Bir paytlar Fulhamda “mo‘’jiza bola” deya atalgandi, endi esa La Liga’da o‘zini qayta kashf etishga kelmoqda.
Anfieldda to‘xtab qolgan karera
Andoni Iraola qo‘l ostidagi Liverpoolda u uchun joy topilmadi. Yangi mavsumda biror marta ham zaxira o‘rindig‘iga kiritilmadi, hatto matchday ro‘yxatiga ham tushmadi. Signal aniq edi: uning yaqin kelajagi Merseyside’da emas.
O‘tgan mavsum Aston Villa safidagi ijaradan keyin Elliott boshqa yo‘l tanlashga majbur bo‘ldi. Birminghamdagi davri ko‘p narsa va’da qilgandek ko‘ringan, lekin maydondagi daqiqalar kam bo‘ldi, ritm topish mushkul bo‘ldi. Endi esa xato qilishga joy qolmagan: bu safar ijara muvaffaqiyatli bo‘lishi shart.
Valencia aeroportida aytilgan gaplar
Valenciaga yetib kelishi bilan u darhol kameralar qarshisida to‘xtadi. Yuzida charchoq, lekin nigohida ishtiyoq bor edi. U bu chaqiriqni kutganini yashirmadi.
“Men bu imkoniyat uchun chin dildan minnatdorman. Bu yerda qo‘limdan kelganining barchasini qilaman. Klub tarixini bilaman va u juda katta mehnat talab qilishini ham bilaman. Men hammasini beraman,” — dedi u kelishi bilan.
Gaplaridan bir narsa yaqqol sezildi: bu transfer uzoq tortishuvlar, haftalab cho‘zilgan muzokaralar mahsuli emas. Tez bo‘lgan. Telefon qo‘ng‘irog‘i, tayyorgarlik, samolyot – va u allaqachon Mestalla tomon yo‘l olgan.
“Hammasi juda tez bo‘lib ketdi. Men shunchaki qo‘ng‘iroqni kutdim va bu yerga kelib o‘ynashga tayyorligimga ishonch hosil qildim. Hozir shu yerdaman va hafta oxirini intiqlik bilan kutyapman,” — dedi u.
Qiyin jadval, og‘ir holat
Valencia hozir Elliottni orzu qilganidan emas, unga ehtiyoj sezganidan olmoqda. Klub La Liga jadvalida 16-o‘rinda. Uchta o‘yin, birorta g‘alaba yo‘q.
Deportivo qarshisida 1:3 hisobidagi mag‘lubiyat. Undan oldin Celta Vigo bilan zerikarli 0:0. Yana bir oldingi turda Real Betisga 0:1 hisobida yutqazilgan o‘yin. Mestalla tribunalarida sabr tobora kamayib bormoqda.
Shunday fon ostida kelgan 23 yoshli yarim himoyachi darhol umid ramziga aylanishi tabiiy. U buni tushunadi va chekinmaydi.
“Valenciani yana Yevropa futboliga olib chiqishga umid qilaman. Bu ajoyib klub, men uning uchun qo‘limdan kelgan hamma narsani qilmoqchiman. Jamoamiz bilan bunga qodirmiz, deb ishonaman. Mavsum og‘ir bo‘ladi, lekin men juda ishonchliman,” — dedi u matbuotga.
Bu gaplar oddiy shior emas. Jadvalga qaralsa, bu maqsad hozircha xom orzudek ko‘rinadi. Lekin aynan shunday vaziyatlarda yangi odamning energiyasi kiyinish xonasini o‘zgartirib yuborishi mumkin.
Statistikaga og‘ir, umidlarga boy yo‘l
Elliottning yo‘li 2019 yilda, u hali o‘smir bo‘lganida Fulhamdan Liverpoolga o‘tishi bilan keskin yuksalish pallasiga kirgandi. O‘sha paytda u Angliya futbolining eng qiziq kuzatiladigan yoshlaridan biri sifatida tilga olinardi.
Raqamlar yomon emas. Liverpool safida barcha musobaqalar bo‘yicha 149 ta o‘yin, 15 ta gol va 21 ta golli uzatma. Bu yosh futbolchi uchun salmoqli hissa. Ammo bitta muammo bor: bu raqamlar ichida uning keyingi bosqichga sakrashini ta’minlaydigan barqarorlik yetishmadi.
Iraola ostida raqobat kuchaydi, taktika o‘zgardi, Elliott esa asta-sekin chetga surilib bordi. Nihoyat, bu mavsum boshida u butunlay “tashqarida” qoldi. Shunda asosiy savol paydo bo‘ldi: o‘tirib kutishmi yoki ketib o‘ynashmi?
U ikkinchi yo‘lni tanladi.
Liverpool rejasi: vaqtinchalik ketish, uzoq muddatli o‘y
Bu ijara — to‘liq xayrlashuv emas. Elliottning Liverpool bilan shartnomasi 2028 yilgacha amal qiladi. Klub uchun u hanuz aktiv, moliyaviy ham, sport nuqtai nazaridan ham.
Mersiside atrofida shivir-shivirlar bor: agar u La Liga’da portlasa, Liverpool shartnomani yanada uzaytirib, bozor qiymatini yanada himoya qilishi mumkin. Bu allaqachon o‘ylab qo‘yilgan strategiyaga o‘xshaydi. Hozircha esa asosiy vazifa bitta — unga muntazam o‘yin amaliyoti topish.
Transfer oynasining so‘nggi kuni Liverpool uchun faqat Elliott bilan cheklanmaydi. Klub Trey Nyoni va boshqa akademiya bitiruvchilarining kelajagini ham hal qilmoqda. Kirish-chiqishlar, murabbiy shtabining rejalari, moliyaviy balans — hammasi bir kunda to‘qnash kelgan.
Shu shovqinda Elliottning qarori juda sodda: unga daqiqa kerak. O‘yin daqiqalari. Ularni esa Iraola jamoasida topish deyarli imkonsizdek ko‘rindi.
Mestallada yangi sinov
Aston Villa davrida u zaxira o‘rindig‘ida qolib ketishning naqadar og‘irligini his qildi. Endi Valenciada xuddi shu ssenariyni takrorlashga haqqi yo‘q. Bu safar u maydonda bo‘lishi, o‘yin ritmini qo‘lga kiritishi, La Liga shiddatini o‘z foydasiga aylantirishi kerak.
Mestalla tribunalarida sabr tugab bormoqda, lekin ishtiyoq yo‘qolmagan. Shunday muhitda yangi kelgan futbolchi tezda o‘zini ko‘rsatsa, u qahramonga aylanadi. Kechiksa, bosim yanada oshadi.
Elliott uchun bu ijara oddiy “yana bir klub, yana bir mavsum” emas. Bu burilish nuqtasi. U Liverpoolga qaytganida “yaxshi potensialga ega yigit” sifatida emas, tayyor, yetilgan, Yevropa darajasida o‘yin hal qila oladigan futbolchi sifatida qaytishni xohlaydi.
Savol endi shunday: La Liga kechalari, siqilgan jadval va 16-o‘rindagi Valencia bosimi ostida u nihoyat o‘zi va’dasini to‘liq ochib bera oladimi?
