Ellen Walshe Parijdan ikki oltin bilan qaytdi
Dublin aeroportidagi kelish zalida odatdagi yakshanba osoyishtaligi yo‘q edi. Eshiklar ochildi, va Parijdan qaytgan samolyotdan ikki karra Yevropa chempioni Ellen Walshe ko‘rinishi bilan olomon birdan uyg‘ondi. Qarsaklar, hayqiriqlar, bayroqlar. Suvdan chiqqan daqiqasidan ham ko‘proq hayajonli lahza bo‘ldi, ehtimol.
Parijdagi Yevropa suzish chempionatida 200 metr va 400 metr kompleks suzish bo‘yicha oltin medallarni qo‘lga kiritgan Walshe uchun bu haftaning og‘irligi ham, shukuhi ham aynan shu yerda, vatanda to‘liq sezildi. U eshikdan o‘tib kelar ekan, yuzidagi tabassum bilan birga hayrat ham yaqqol ko‘rinib turardi.
U RTÉ News’ga shunday dedi: bu so‘zlar aeroport shovqinini ham biroz to‘xtatib qo‘ygandek bo‘ldi. U o‘zini “mutlaqo hayratda” ekanini, eshikdan kirib kelgan paytda hammasi birdan ustiga tushgandek bo‘lganini aytdi. Cheering ovozlarini eshitib, u uchun Parijdagi start signali yana bir bor yangragandek tuyuldi.
U haftani “juda maxsus” deb atadi. Bu nafaqat uning, balki butun Irlandiya terma jamoasi xotirasida qoladigan chempionat bo‘ldi. Walshe uyga qaytganidan “nihoyatda xursand” ekanini, ammo aeroportdagi kutib olish chog‘ida o‘zini yana start yo‘lagiga qaytayotgandek, hatto biroz ko‘ngli aynigandek sezganini aytib o‘tdi. Orzuga aylangan hafta, orzudek kutib olish bilan yakunlandi.
Uzoq yillik mehnatning mevasi
Swim Ireland yuqori natijalar bo‘yicha direktori Andy Reid uchun ham bu manzara alohida zavq bag‘ishladi. U Walshe’ni shunday iliq kutib olishgani, unga qaratilgan e’tibor va hurmatni ko‘rishdan mamnunligini yashirmadi.
Reid bir narsani alohida urg‘uladi: bu medallar tasodif emas. Unga ko‘ra, Ellen Walshe 11–12 yildan beri tinimsiz mehnat qilib keladi. Har kuni, har mashg‘ulotda, har musobaqada. Endi esa o‘sha fidoyilik, o‘sha intizom yevropalik raqiblar fonida ham yorqin natija sifatida namoyon bo‘ldi.
Reid so‘zlarida faqat shu haftaning zavqi emas, balki oldinga qaragan nigoh ham sezildi. U butun jamoa yaxshi natija ko‘rsatganini, ammo ayniqsa ikki sportchi – Walshe va Mona McSharry – bu safar alohida porlaganini ta’kidladi.
Mona McSharry – Parijda qolgan yulduz
Dublindagi sahna bugun asosan Walshe uchun bo‘ldi. Mona McSharry esa Parijda qolishni tanladi – bir necha kunlik dam, ruhiy bo‘shash, bosimdan ozod bo‘lish uchun. U ham Yevropa chempionatida Irlandiya uchun muhim natijalar ko‘rsatdi, ammo bugun aeroportdagi qarsaklar, bayroqlar, intervyular markazida Walshe yolg‘iz turdi.
McSharry yo‘qligi Walshe’ni yanada ko‘proq diqqat markaziga olib chiqdi. Bu safar u nafaqat basseynda, balki uyga qaytish marosimida ham terma jamoa yuziga aylandi.
Oldinda – Los-Anjeles va to‘la taqvim
Ertangi kun haqida o‘ylash uchun vaqt kam, lekin rejalashtirish allaqachon boshlangan. Reid ochiq aytdi: ikki yildan keyin bo‘lib o‘tadigan Los-Anjeles Olimpiya o‘yinlari allaqachon murabbiylar shtabi ongining orqa fonida turibdi. Har bir start, har bir chempionat, har bir medali – shu katta maqsad sari bir qadam.
Kelasi 12 oy Irlandiya suzish jamoasi uchun yengil bo‘lmaydi. Yozda Budapeshtda jahon chempionati kutilmoqda. Shundan keyin esa sentabrda Beijingda qisqa yo‘lakli jahon chempionati. Bu ikki yirik start – nafaqat medal uchun kurash, balki Olimpiya yo‘llanmalari, o‘zini yana bir bor sinash, Parijdagi muvaffaqiyatni tasdiqlash imkoniyati.
Walshe uchun bu medal juftligi faqat mukofot emas, balki yangi bosqichga o‘tish belgisi bo‘lib turibdi. Endi u raqiblar uchun oddiy ishtirokchi emas, finalni boshidan oxirigacha boshqarishga qodir favorit.
Yana bir oltin yo‘lda
Irlandiya sporti uchun bu kunlar faqat basseyn bilan cheklanmayapti. Yevropa yengil atletika chempionatida heptatlon bo‘yicha oltin medalni qo‘lga kiritgan Kate O’Connor ham tez orada Dublinga qaytadi. Yana bir chempion, yana bir oltin, yana bir aeroportdagi qarsaklar.
Bularning bari bir narsani ko‘rsatmoqda: Irlandiya sporti endi faqat orzu qilmayapti, balki yirik sahnalarda g‘olib bo‘lib, o‘sha orzularni qo‘lga kiritmoqda.
Savol endi boshqacha: Los-Anjelesda bu avlod qanday tarix yozadi?
