Sport Maydon logo
Press conference with two speakers at podium

Edward Rogers va Tony Staffieri: Sabrlari qanchaga yetadi?

Bu mavsum — Edward Rogers va Tony Staffieri uchun sinov yili. Ularning Maple Leafs va Raptors ustidan korporativ nazorati ilk bor shunday keskin bosim ostida qolmoqda. Yozda sevimli Blue Jays oxirgi o‘rinda tugatganidan keyin, sport imperiyasi deyarli barcha frontlarda qoqilmoqda.

Leafs — yangi bosh menejer, yangi murabbiy, yarmidan yangilangan tarkib bilan — ligadagi eng yomon jamoalar qatorida. Raptors esa .375 g‘alaba foizi bilan sudralmoqda: raqobatchi darajasidagi jamoalarga atigi bitta g‘alaba, Kawhi Leonardga esa atigi ikki o‘yin uchun allaqachon 10 million dollardan ko‘proq to‘langan. Ha, ikkala o‘yinda ham g‘alaba, lekin bu tasalli bo‘la olmaydi.

Rogers — Rogers Communications’ning ijrochi raisi. Staffieri — prezident va bosh ijrochi direktor. Ularning hech biri sport boshqaruvida u qadar “nozik didli” mutaxassis sifatida tanilmaydi. Lekin aynan shunday og‘ir pallalarda egalar qanday qarorlar qabul qilishi ma’lum bo‘ladi. Hozir ularning sport loyihalari pasayish yoqasida, kompaniyaning o‘zi esa butun mamlakat bo‘ylab xokkey translyatsiyasi bo‘yicha muxlislar oldida “televideniye sotuvchisi” sifatida keskin tanqid ostida.

Yagona egalik ostidagi imperiya titrayapti

Bejsbolda Rogers va Staffieri kundalik qarorlarni Mark Shapiro va Ross Atkinsga topshirib qo‘ygan. Aralashuv kam, Ballard yoki Steinbrenner uslubidagi shov-shuvli egalar yo‘q. Lekin savol paydo bo‘ladi: qachon sahnaga chiqish va ovozini ko‘tarish vaqti keladi? Va aynan nima haqida?

Leafs shanba kuni Columbus ustidan g‘alaba qozonishi kerak edi. Xuddi shuningdek, Los Angeles va Chicago kabi pastki qavatdagi raqiblarga qarshi avvalgi ikki uchrashuvda ham. O‘rniga esa — yana yo‘qotilgan ochkolar, yana asabiylik.

Raptors esa jarohatlar girdobida. Birin-ketin o‘yinchilar safdan chiqmoqda, natijada jamoaning asl qiyofasini, salohiyatini baholash deyarli imkonsiz. Kimga ishonish, kim atrofida qayta qurish kerakligini tushunish qiyinlashmoqda.

Maple Leaf Sports and Entertainment bosh direktori Keith Pelley — aynan Rogers, Bell va Larry Tanenbaum kelishuvi bilan tayinlangan edi. Endi bu uchlikdan ikkita tomon ketdi, MLSE esa to‘liq Rogers qanoti ostida: Leafs, Raptors, Argos, Toronto FC — hammasi bir qo‘lda. Va hozircha hech biri muvaffaqiyat timsoli emas.

Savol o‘tkir: qanchaga yetadi Rogers va Staffieri sabri? Franchayzlar choh yoqasida turgan paytda, ilk bor yagona egalik modeli jiddiy muhokamaga chiqmoqda. Ular kim? Nimalarga tayyor?

Matthews yutadi, jamoa yutqazadi

Pelleyning rejasi o‘tgan mavsumdayoq pishib yotgandi. U Rory McIlroyni Toronto bilan tanishtirmoqchi, xususan, Auston Matthews bilan uchrashtirmoqchi edi. Maqsad — og‘ir davrni boshidan kechirayotgan yulduzga do‘stona maslahat, ruhiy tayanch berish. Pelley o‘zi bilan McIlroy o‘rtasidagi PGA Europe davridan qolgan yaqin aloqalardan foydalanmoqchi bo‘ldi.

Hozir vaziyat o‘zgargan: Matthews bu mavsum zo‘r o‘ynamoqda, lekin jamoa emas. Balki klubga McIlroy kerakdir, lekin kapitan hozircha o‘zini topgandek.

Yangi bosh murabbiy Jim Hiller esa o‘z navbatida tanqid ostida. Biroq bir haqiqat bor: u har kecha faqat 40 daqiqadan xavotir olishi kerak. Matthews muzda bo‘lgan 20 daqiqani Leafs deyarli har o‘yinda yutadi — hatto Sergei Bobrovsky darvoza oldida ishonchsiz ko‘rinsa ham. Qolgan 40 daqiqa esa — Hiller, shtab va qolgan tarkib zimmasida. Mana shu 40 daqiqa Leafs’ni cho‘ktirayapti.

Raqamlar keskin: Matthews 5x5 o‘ynaganda Leafs “plyus-8”. U muzda bo‘lmaganda — “minus-21”. Boshqacha aytganda, yulduz yelkasida jamoa, lekin jamoa yelkasida yulduz yo‘q.

Yozda yana bir xavotirli epizod: GM John Chayka darvozabon bo‘yicha mutaxassis Steve Valiquette yuborgan, Bobrovsky pasayishi haqida ogohlantiruvchi hisobotni e’tiborsiz qoldirdi. Valiquette — fikriga quloq solishga arzigulik mutaxassis. Shunga qaramay, Florida bosh menejeri Bill Zito va murabbiy Paul Maurice Bobrovsky haqiqatan ham pasaymaganiga ishondi va ichkarida uning qayta jonlanishini bashorat qildi. Bugungi natijalar — ularning ham so‘zi og‘irligini eslatadi.

Yulduzlarni qanday tarbiyalash kerak?

Gavin McKenna kabi iste’dodlarni boshqarish ham sinov. To‘g‘ri yondashuv shunday ko‘rinishda bo‘lishi kerak: teng tarkibda o‘yin vaqtini cheklash, ayniqsa, hisob yaqin bo‘lganda. Har kecha birinchi “power play” brigadasida ishonchli daqiqalar, bo‘sh maydon ko‘p bo‘lgan “overtime”da imkoniyat berish. Ikki to‘p farq bilan ortda qolsang — uni ko‘proq tashlash. Shunda o‘rtacha 15-16 daqiqa to‘planadi.

Taqqoslash uchun: 2017-yilda Mike Babcock qo‘l ostida yangi chiqqan Matthews har o‘yinda 17:37, Mitch Marner 16:48, William Nylander 16:00 daqiqa o‘ynagan. McKenna hozircha — atigi 13:56.

Bu raqamlar ham, qarorlar ham egalar stoliga borib taqaladi. Yulduzlar qanday himoya qilinadi? Qanday rivojlanadi? Qanday qo‘llab-quvvatlanadi?

Raqamlar, mish-mishlar va bozor

Statistika ham egalar dunyosida mavzu. “Expected goals” — kimgadir yoqadi, kimlargadir yo‘q. Bir xil vaziyatda puck Leon Draisaitl tayoqchasida bo‘lsa bir narsa, Colton Sissons tayoqchasida bo‘lsa butunlay boshqa. Raqam esa — bitta. Shuning uchun bu ko‘rsatkich ko‘p mutaxassisni ishontirmaydi.

“Shot attempts” — yana bir bahsli mezon. Darvozadan chetga ketgan zarba ham urinish sifatida yoziladi, ammo u hech qachon gol bo‘lmaydi. Jack Hughes ligada zarba urinishlari bo‘yicha yetakchi, lekin gol bo‘yicha 33-o‘rinda. Shu bilan birga, Anaheim hujumchisi Cutter Gauthier — zarbalar, urinishlar va gollar bo‘yicha ilk beshlikda.

Transfer bozorida esa odatdagi shovqin: NHL’da qaysidir o‘yinchi “mavjud bo‘lishi mumkin” degan xabar chiqishi bilan, kimdir Maple Leafs uni olib kelmoqchi, degan gap tarqatadi. Eng so‘nggi nom — shartnomasiz himoyachi Simon Edvinsson. Ammo mantiq shunday savollarni tug‘diradi: Detroit nima uchun bo‘linma bo‘yichi ochkolar uchun kurashayotgan raqibga o‘zining kam sonli aktivlaridan birini berishi kerak? Leafs bu himoyachi evaziga Detroitni qiziqtiradigan nimani taklif qila oladi?

Birgina haqiqiy “No.1 defenceman” nimalarga qodir? Winnipeg Jets misoli: Josh Morrissey ishtirok etgan to‘qqiz o‘yindan faqat bittasida mag‘lub bo‘lishgan. U bo‘lmagan 14 uchrashuvda esa atigi to‘rtta g‘alaba.

Ligadagi eng yaxshi pas beruvchilar qatorida Draisaitl va Nikita Kucherov boshda turadi. Ularning ortidan esa Ottawa yulduzi Tim Stutzle keladi. Bunday texnikalar atrofida jamoa qurish osonroq. Leafs va Raptors esa aynan mana shunday ustunlardan mosuvo bo‘lib qolyapti.

Bejsbol, Hall of Fame va yo‘qotilayotgan imkoniyatlar

Yangi Baseball Hall of Fame byulleteni ham ko‘p hayajon uyg‘otmadi. Birinchi qarashda tarkib “yupqa”. Ehtimol, bu safar hech kim 75 foizlik to‘siqni yenga olmas. Agar kimdir kirsa, ehtimol, bu uzoq yillar davomida maska ortida ishlagan Buster Posey bo‘lishi mumkin.

Chase Utley o‘tgan yili 59,1% olgan, endi 2027-yilgacha byulletenlarda qoladi. Qolganlari — yaxshi o‘yinchilar, ehtimoliy Hall nomzodlari: Jimmy Rollins, Andy Pettitte, Felix Hernandez va, albatta, “juice” bilan bog‘liq bahslar markazidagi Alex Rodriguez. U o‘tgan safar 40% ovoz olgan.

Omar Vizquel uchun bu — o‘ninchi va so‘nggi yil. Unga ilgari ham ovoz berilgan, yana beriladi. Chunki tarixan himoya o‘yiniga Hall ovoz beruvchilari yetarlicha hurmat ko‘rsatmagan. Agar ko‘rsatganida, Mark Belanger allaqachon devor ichida bo‘lardi.

Blue Jays esa boshqa frontda qiynalmoqda. Davis Schneider kabi kech tanlangan, ammo yuragi katta o‘yinchini yoqtirmaslik qiyin. U 28-raund tanlovi bo‘lib qolganini hech qachon unutmagandek o‘ynadi, Toronto davridagi deyarli har lahzadan zavq oldi. Endi esa, ehtimol, boshqa joyda davom etadi. Unga omad tilamaslik — yurakni tekshirtirishga sabab.

Jamoa esa yillar davomida o‘z tizimi orqali ko‘p o‘yinchi yetishtirmayapti. Natijada har qish chequbook ochiladi, bozorning eng yirik nomlari ortidan quvib ketiladi. “Draft and develop” emas, “pul sarfla va sotib ol” modeli ustun.

WNBA frontida ham muhim poyga ketyapti

Agar JuJu Watkins draftga chiqsa, birinchi raqam bo‘lishi kerak. Demak, u Tempo atrofida quriladigan superyulduzga aylanishi mumkin. Los Angelesda tug‘ilgan, USC uchun o‘ynayotgan Watkins ko‘plab amerikaliklar kabi Toronto’ni “Great White North”, ya’ni biroz uzoq, biroz begona mamlakat sifatida ko‘radi. Tanenbaum va hamkorlar hozirdan uni ishontirish ustida ishlashi kerak. Bu jangni yutqazish — qimmatga tushadi.

Kanada futbolidagi gigantlar va bozor bo‘shliqlari

Agar bu Amerika bo‘lganda, Glen Constantin ismi butun mamlakat bo‘ylab afsonaga aylangan bo‘lardi. Nick Saban, Knute Rockne, Bear Bryant qatorida tilga olinardi. Ammo biz Kanada universitet sportini ko‘p hollarda e’tiborsiz qoldiramiz. Natija: 237-42 umumiy natija, 11 Vanier Cup bilan iste’foga chiqqan murabbiy hali Canadian Football Hall of Fame a’zosi emas. Bu uzoq davom etmaydi. Bo‘lishi ham mumkin emas.

Shu orada CFL bozorida yana bir ulkan ism bo‘sh qoldi: Mike O’Shea. Argos uchun bu — imkoniyat eshigi. Eng mantiqli yo‘l: O’Shea’ga bosh murabbiylikni taklif qilish, agar rozi bo‘lsa, hozirgi bosh murabbiy Mike Miller’ni yana offensive coordinator lavozimiga qaytarish. Agar Miller bunga rozi bo‘lmasa — xayrlashish vaqti. Xuddi shunday mantiq Hamilton va Ottawa uchun ham amal qiladi: agar O’Shea’ni olish imkoni bo‘lsa, uni qo‘ldan chiqarish — xato.

CFL’ning “amerikalashuvi” haqida baqirayotganlarga esa bir qarash kifoya: liga tarixidagi eng buyuk futbolchilarning ko‘pi — Warren Moon, Doug Flutie, George Reed, Mike Pringle, Milt Stegall, Mervyn Fernandez, Terry Greer — barchasi amerikalik. Ligani o‘ziga xos qilgan ham aynan shu aralash qon.

Pul, kino va NHL biznesi

NHL daromad topishni biladi. Remix uslubidagi yangi formalar ko‘pchilikka yoqmasligi mumkin, lekin kassada ular “hotcakes” kabi ketmoqda. Liga bu formalar savdosidan tarixiy rekord kutyapti.

Sportdan tashqarida ham tanish yuzlar: Brian Burke yaqinda Hall of Fame sahnasida bo‘ldi, endi esa “I Play Rocky” filmida bar sahnasida bir necha soniyalik epizodda ko‘rinadi. O‘zi film ham ko‘rishga arzigulik.

Shu bilan birga, John Madden haqidagi yangi bio-pik esa keskin tanqid ostida. Ayrimlar uni “eng yomon sport filmi” deb atayapti. Bir odam Silver Linings Playbook kabi asar yaratib, so‘ng bunday darajadagi filmga qo‘l urishi — hayratli paradoks.

Endi navbat egalarga

Raqamlar, hikoyalar, murabbiylar, draftlar — hammasi bir nuqtada jamlanadi: egalar stolida.

Edward Rogers va Tony Staffieri hozircha sport sahnasida jimgina turibdi. Ammo Leafs muz ustida, Raptors parketda, Argos va Toronto FC o‘z ligalarida qiynalayotgan bir paytda sukut qanchaga cho‘ziladi?

Bu imperiya yo qayta quriladi, yo sekin-asta yemiriladi. Savol ochiq: ular qaysi yo‘lni tanlaydi?

Pinco Avto Omad — 12 ta avto uchun sovrinli o‘yinga qo‘shil