Dunbarning Peñas Blancas cho‘qqisidagi zafarlari

Eddie Dunbar tog‘ cho‘qqisida nafaqat bosqichni yutdi. U o‘z karerasini, jamoasini va butun mavsumni boshqa darajaga ko‘tardi.

Peñas Blancas, Estepona yon bag‘rida irlandiyalik velosipedchi uchinchi marta Vuelta a España bosqichida g‘alaba qozondi va Pinarello-Q36.5 uchun tarixiy natija – jamoa tarixidagi ilk grand tur bosqichidagi g‘alabani olib keldi. Bu oddiy yakuniy hujum emasdi. Bu og‘ir yil, uch oylik majburiy tanaffus va jiddiy avariyadan keyingi javob edi.

“Bugun mening kunim emas”dan – cho‘qqidagi zafarigacha

210 kilometrlik Velez-Malaga – Peñas Blancas maršruti boshidan boshlab asabni yeydigan darajada tez kechdi. Umumiy hisob uchun hal qiluvchi bo‘lishi kutilgan so‘nggi ikki kunning biri, shuning o‘ziyoq tempni baland ushlab turdi.

Dunbarning o‘zi ham bunga tayyor emasdek edi. U poyga o‘rtalarida jamoa radiostansiyasida bugun o‘zini yomon his qilayotganini, bu uning kuni emasligini aytganini eslatdi. Lekin keyin u qochuvchilar guruhiga sakrab o‘tdi. Oyoqlari asta-sekin “uyg‘ondi”. Yana ikki jamoadoshi ham shu guruhda bo‘lgani irlandiyalikni yanada erkinroq nafas olishga majbur qildi – taktik qo‘llab-quvvatlash, psixologik tayanch, bularning bari tog‘ sari yo‘lda juda muhim bo‘ldi.

Oldinda esa haqiqiy sinov turardi: 18,8 kilometrli, o‘rtacha 6,5 foizli, ayrim joylarda ikki xonali raqamlargacha ko‘tariladigan yakuniy ko‘tarilish.

Tog‘lar alangasi: Carapaz urinishi va Movistar nazorati

Poyga o‘rtalarida aynan shu tog‘lar ruhini yaxshi biladigan odam harakatga tushdi. Richard Carapaz, 2022-yilgi Vuelta’da aynan shu ko‘tarilishda g‘olib bo‘lgan odam, pelotondan sakrab chiqdi va oldinda ketayotgan guruhga ko‘prik tashlashga urindi. Lekin bu safar yo‘l berilmadi. U harakat qildi, hujum qildi, ammo oxir-oqibat bekorga kuch sarfladi.

Movistar og‘ir birinchi yarmidan so‘ng pelotonni qayta nazoratiga oldi. Nihoyat 20 kishilik qochuvchilar guruhi shakllandi. Orada uzun tekis uchastka, so‘ngra esa hammani sinovdan o‘tkazadigan yakuniy ko‘tarilish.

Pastki qiyaliklarda sahnaga boshqa kuch chiqdi: Red Bull-Bora-Hansgrohe. Primož Roglič jamoasi tezlikni oshirdi, Enric Mas va uning tobora kamayib borayotgan yordamchilarini bosim ostiga qo‘ydi. Oldinda esa qochuvchilar guruhi bo‘linib ketdi, har bir hujum yana qayta yutildi, yana yangisi boshlandi.

To‘rtlikning ajralishi va Buitrago – Dunbar dueli

Oxir-oqibat sahnada to‘rtlik qoldi: Santiago Buitrago, Urko Berrade, Thomas Gloag va Dunbar. Aynan shu guruh bosqich taqdirini hal qilishi aniq bo‘lib qoldi.

So‘nggi kilometrlar – ruh uchun jang. Tog‘lar qiroli reytingi yetakchisi Buitrago birinchi bo‘lib zarba berdi. Uning keskin tezlanishiga hech kim javob qaytara olmadi. Dunbar ham ortda qoldi. Shu lahzada hamma narsa yakunlangandek tuyuldi: kolumbiyalik yana bir tog‘ bosqichini o‘z nomiga yozayotgandek edi.

Lekin irlandiyalik taslim bo‘lmadi. U ritm topdi, chuqur nafas oldi va yana tezlikni oshirdi. So‘nggi 500 metrda u Buitragoni quvib yetdi. O‘tib ketdi. Va ortga qaramadi.

Finish chizig‘idan o‘tganda u kolumbiyalikdan 14 soniya oldinda edi. Ortidan esa uning jamoadoshi Thomas Gloag keldi – grand tur bosqichlaridagi eng yaxshi natijasi, uchinchi o‘rin. Pinarello-Q36.5 uchun mukammal kun.

Dunbar uchun esa bundan ham ortiq ma’no bor edi. Uch oy davomida velosipedga umuman o‘tirmaslikka majbur qilgan og‘ir avariyadan so‘ng u bir paytlar bu darajada yana kurashishiga ham ishonmaganini tan oldi. Endi esa u tog‘ cho‘qqisida qo‘l ko‘tardi.

Umumiy hisob: Roglič zarbalari, Masning sabr-toqati

Bosqich faqat qochuvchilar o‘rtasidagi jang bilan cheklanib qolmadi. Umumiy hisobdagi duel ham qizidi.

EF Education-EasyPost pelotonda tezlikni keskin oshirdi, guruhni “eritib” yubordi va yakunda faqat umumiy hisobdagi ilk oltita poygachi qoldi. Qolganlar birin-ketin ortda qola boshladi.

Shu tor doirada Roglič o‘zining tajribali zarbalarini ishga soldi. U bir necha bor hujum qildi, tempni almashtirdi, Masni xato qilishga majbur etmoqchi bo‘ldi. Carapaz ham yana bir bor urinib ko‘rdi. 12-bosqich g‘olibi Jakob Omrzel ham oldinga otilib chiqdi, lekin bu ham natija bermadi.

Mas hammasini yopdi. Ba’zi paytlarda u charchagandek ko‘rindi, lekin u hech kimni uzoqqa ketishiga yo‘l qo‘ymadi. Natijada umumiy hisobdagi ilk oltitalik birin-ketin bo‘lib finish chizig‘ini kesib o‘tdi, tartib o‘zgarmadi.

Shunga qaramay, vaqt ishlayotgani Mas foydasiga. U endi grand turdagi ilk umumiy g‘alabasiga atigi ikki kun qolgan holda yetib keldi. Rogličdan 1 daqiqa 37 soniya oldinda.

Britaniyalik Oscar Onley esa eng yaxshi yosh poygachi toifasida ustunligini mustahkamladi va umumiy hisobdagi beshinchi o‘rnini kuchaytirdi. Uning Omrzel ustidagi farqi endi 1 daqiqa 3 soniyani tashkil etadi.

Oldinda “malika bosqichi”: eng og‘ir sinov hali boshlanmoqda

Vuelta esa endi hal qiluvchi burilishga kirib kelmoqda. Shanba kuni poyga eng shafqatsiz kuniga chiqadi: La Calahorra’dan Collado del Alguacil cho‘qqisigacha 186,8 kilometr, uchta birinchi toifa ko‘tarilish va ustiga-ustak hors-catégorie darajasidagi ulkan tog‘.

Collado del Alguacil – bu Vuelta tarixidagi ilk marta yakuniy cho‘qqi sifatida tanlangan manzil. Qiyaliklar 20 foizgacha ko‘tariladigan joylari bilan nafaqat oyoqlarni, balki xarakterni ham sindirishi mumkin.

Mas bu bo‘ronni yana bir kun bardosh bera oladimi? Rogličda yana bir zarba bormi? Va Dunbar kabi tog‘larda jonlanadigan poygachilar yana sahnaga chiqadimi?

Javoblar aynan o‘sha shafqatsiz, uzun va tinimsiz ko‘tarilishlar orasida topiladi.