Dermot Mee: Croke Parkdagi unutilmas kecha
Dublin kechasi, Croke Park tribunalarida 82 mingdan ortiq tomoshabin, penaltilar seriyasi va chiziqda turgan 23 yoshli darvozabon. Bu safar sahna markazida yirik yulduz emas, balki o‘z fursatini kutib kelgan yigit – Manchester United posboni Dermot Mee edi.
U ikkinchi bo‘limda Senne Lammens o‘rniga maydonga tushdi. Oddiy o‘rtoqlik uchrashuvi bo‘lishi mumkin edi, lekin bu stadion, bu atmosfera, bu yoz – oddiy emas. Leeds bilan duel 5:4 hisobidagi penaltilar seriyasigacha cho‘zildi va aynan Mee saqlab qolgan zarba Manchester United uchun g‘alabani tortib oldi.
Adrenalindan tug‘ilgan sakrash
Mee o‘yin tugagach, o‘sha lahzaning energiyasini yashirmadi. Croke Parkdagi ulkan olomon, oila a’zolari tribunada, maydonda esa unga qarab kelayotgan zarbalar.
U aynan shu bosim unga kuch berganini ta’kidladi. Tomoshabinlarning shovqini, yozgi final bahslarini televizorda kuzatib, orzu qilgan stadionida turibdi. Endi esa u yerda nafaqat ishtirokchi, balki hal qiluvchi qahramon.
“Oxirgi daqiqalardagi o‘sha qo‘shimcha adrenalinning o‘zi ham seni bir necha santimetr balandroq sakrashga, qo‘lni tezroq cho‘zishga majbur qiladi”, degan mazmundagi fikri uning ichki holatini aniq ifodalaydi. Bu nafaqat texnika, bu – his-tuyg‘u, sahna va shovqin uyg‘unligi.
All-Ireland finalidan ilhom olgan posbon
Mee yaqinda bo‘lib o‘tgan All-Ireland finallarini Croke Parkdan kuzatgan. Endi esa o‘sha tarixiy arenada o‘zi to‘p qaytaryapti. Savol berilganda, bu o‘yinlar uni ilhomlantirgani borasida u ikkilanmadi. Albatta, ilhomlantirgan.
“Croke Parkda, 85 mingga yaqin odam qarshisida o‘ynash, onam bilan dadam tribunada bo‘lishi – bu juda o‘ziga xos”, degan ruhdagi so‘zlari bilan u bu kechaning shaxsiy ahamiyatini ham ochib berdi. Bu faqat Manchester United formasidagi daqiqa emas, bu – oilaviy tarixga kiradigan kun.
Ikki mamlakat o‘rtasidagi ko‘prik
Mee Birminghamda tug‘ilgan. Lekin uning ildizlari Irlandiyada. Ota-onasining ikkalasi ham Irlandiyada dunyoga kelgan, shu bois u Shimoliy Irlandiya sharafini himoya qilish huquqiga ega va allaqachon bu yo‘ldan ketgan.
U Manchester United akademiyasida bosqichma-bosqich ulg‘aydi, xalqaro maydonda esa 12 ta o‘yin o‘tkazishga ulgurdi. U-21 darajasigacha bo‘lgan yo‘l, o‘smirlar terma jamoasidagi yillar, yangi tanishlar, raqobat – bularning bari uning so‘zlariga ko‘ra, rivojiga xizmat qilgan.
“Shimoliy Irlandiya uchun U-21gacha o‘ynadim. Juda ko‘p yaxshi xotiralar, yaxshi futbolchilar bilan tanishdim, bu mening o‘sishimga yordam berdi”, degan mazmundagi e’tirofi bu yo‘lning qanchalik muhim bo‘lganini ko‘rsatadi.
U uchun Irlandiyaga qaytish – faqat ish safari emas. “Oilam bilan bu yerda bo‘lish, vaqt o‘tkazish har doim yoqimli”, deydi u. Croke Parkdagi kecha esa bu “qaytish”larga mutlaqo boshqa ma’no qo‘shdi.
Croke Park uchun yangi sahifa
Bu uchrashuv rasmiy turnir emasdi. Ammo yozgi Croke Park taqvimida u o‘z o‘rnini topdi. Birinchi marta tarixda ikki ingliz klubi bu arenada to‘qnash keldi. All-Ireland finalining izlari hanuz so‘nmasdan turib, endi bu yerda Manchester United va Leeds o‘z sahifasini yozdi.
Shu fon, shu tarix orasida 23 yoshli darvozabonning bitta penalti saqlashi oddiy epizod bo‘lib tuyulishi mumkin. Lekin Mee uchun bu lahza ko‘proq narsani anglatadi: yoshlikdagi orzular, oilaviy ildizlar, akademiyadagi yillar va nihoyat, katta sahnada o‘z nomini eshittirish imkoniyati.
Endi savol bitta: Croke Parkdagi bu kichik, lekin yorqin sahna uning katta futbol sahnasidagi haqiqiy boshlanish nuqtasiga aylanadimi?
