David Moyes: Endi navbat navbat kutib turganlarga keladi
Everton yozgi transfer oynasini charchoq, shoshilish va oxir-oqibat bo‘sh qolgan skameyka bilan yakunladi. Endi esa David Moyes oldida aniq vazifa turibdi: bu qisqa tarkibdan maksimal foyda chiqarish va Manchester Unitedga qarshi o‘yindan boshlab chetda qolib kelgan futbolchilardan jamoa yasash.
Bo‘shab qolgan ro‘yxat
Transfer oynasining so‘nggi kunlari Goodison Park uchun qattiq zarba bo‘ldi. Beto ketdi. Adam Aznou yo‘q. Nathan Patterson, Iliman Ndiaye va Tim Iroegbunam ham klubni tark etdi. Bir necha kun ichida rotatsiya uchun muhim bo‘lgan butun qatlam yechinish xonasidan chiqib ketdi.
Everton bunga javoban Jack Grealishni ijaraga qaytarib keldi va Lyon safidan Ainsley Maitland-Nilesni olib keldi. Lekin rejalarning markazida turgan Folarin Balogun transferi amalga oshmay qoldi. Shunday qilib, yozgi kampaniya oxirgi burilishda deyarli quladi.
Natija aniq: Premer-liga uchun klub atigi 19 nafar katta yoshli futbolchini 25 kishilik ro‘yxatga kiritdi. Yana uch nafar – Harrison Armstrong, Tyrique George va Tyler Dibling – u-21 ro‘yxatida turibdi va zarurat tug‘ilganda chaqiriladi. Bu esa butun mavsum uchun emas, balki bir necha haftalik intensiv taqvim uchun ham xavfli raqam.
Moyesning ochiq tan olishi
Manchester Unitedga qarshi o‘yindan oldingi matbuot anjumanida Moyes yuzini berkitmadi, vaziyatni yumshatishga urinmadi. U aniq gapirdi.
“Ishonchim komil, Premer-liga uchun qanday tarkib kerakligini bilaman, — dedi u. — Qancha futbolchi zarur ekanini ham bilaman. Bu atrofda yetarlicha vaqt bo‘lganman. Lekin ayrim narsalar bizga qarshi ishladi, ayrim ishlar yaxshiroq ketishi mumkin edi. Oxir-oqibat, biz ko‘p futbolchilarni yo‘qotishni xohlamadik, lekin turli sabablarga ko‘ra bu sodir bo‘lishiga to‘g‘ri keldi”.
Bu shunchaki shikoyat emas, real baho. Everton endi har bir pozitsiyada “zaxira bormi?” degan savol bilan yashaydi. Mavsum uzoq, o‘yinlar zich, jarohatlar esa hech qachon jadvalni so‘ramaydi.
Shu fon qarshisida Moyes jamoa ichidagi kayfiyatni boshqacha ohangga burdi: “Endi hammaning birga harakat qilishi kerak, — dedi u. — Bizda juda kichik tarkib bor. Bu esa avval imkoniyat bo‘lmagan ayrim futbolchilarga eshikni ochadi. Ba’zan futbolda shunday: senga imkon berishadi va sen o‘zingni ko‘rsatishing kerak bo‘ladi”.
Chetda qolganlar uchun paydo bo‘lgan sahna
Bosim ostidagi murabbiylar ko‘pincha xavfsiz variantlarga yopishib oladi. Moyes esa aksincha, chetda qolib kelganlarga yo‘l ochayotganini aytyapti. Bu faqat so‘z emas, raqamlar bunga majbur qiladi.
19 nafar katta yoshli futbolchi bilan Premer-ligada yashash – bu har bir o‘yinchining qiymati ikki baravar oshadi, degani. Bir-ikki jarohat, bir-ikki diskvalifikatsiya – va birdaniga kechagi zaxira bugungi asosiy tarkibga aylanadi. Aynan mana shu futbolchilar haqida Moyes gapiryapti.
“Ko‘ramiz, ba’zilar bunga qodirmi yoki yo‘qmi, — deya davom etdi u. — Men hech qanday xavotirda emasman. Ishonchim komil, ular maydonga chiqqanda to‘liq tayyor bo‘lishadi”.
Bu gaplar ortida ikkita qatlam bor. Birinchisi – murabbiy sifatida jamoasini omma oldida himoya qilish. Ikkinchisi – ichkariga, futbolchilarga yuborilgan aniq signal: “Endi navbat sizda. Bahona yo‘q”.
Manchester Unitedga qarshi sinov
Endi bu nazariya birinchi jiddiy imtihonini Manchester Unitedga qarshi o‘yinda topshiradi. Raqib kuchli, sahna katta, xatolar kechirilmaydi. Lekin aynan shunday o‘yinlarda yangi ismlar paydo bo‘ladi, yangi rollar tug‘iladi.
Everton uchun bu faqat uch ochko uchun kurash emas. Bu – qisqa tarkib bilan ham xarakter ko‘rsatish mumkinligini isbotlash imkoniyati. Moyes esa bu yo‘lda tavakkal qilishga majbur. U tanlovdan ko‘ra zarurat tufayli yangi yuzlarga tayandi, ammo endi bu zarurat klub uchun yangi imkoniyatga aylanishi mumkinmi?
Javobni maydon beradi. Va ehtimol, shu javob Evertonning butun mavsumdagi yo‘lini belgilab qo‘yadi.
