Cole Palmerning qaytishi: Tuchelning qarori o‘zgarmadi
Cole Palmer bu mavsumda yana bir bor Premier League himoyalarini parcha-parcha qilayotganda, ko‘pchilikning xayoliga bitta savol keladi: Thomas Tuchel o‘shanda nimani o‘ylagan edi?
Fulhamga qarshi o‘yinda Joao Pedroga tashlangan mayin birinchi teginishli pas va Bernd Leno ostidan yo‘llangan o‘tkir zarba. Brighton darvozaboni Bart Verbruggenni 20 yarddan, tezlanib kelib, burchakka joylagan zarba. Hull himoyasini chetlab o‘tib, bo‘sh zonaga o‘tishi va yana Joao Pedroni to‘p bilan tanishtirgani. Bularning barchasi bugungi Palmerning portreti.
Shunday futbolchini Tuchel qanday qilib Jahon chempionatiga olib bormadi?
Yo‘q bo‘lib ketgan mavsum
Javob oddiy: o‘sha paytda bu Palmer hali yo‘q edi. Yoki hech bo‘lmaganda, hozirgi ko‘rinishida emas.
2023/24 yilgi mavsumda u Chelsea safida 42 ta golga bevosita hissa qo‘shdi. 2024/25 yilda yana 32 ta. Bu raqamlar 2025/26 da keskin qulab tushdi: atigi 14 ta golli ishtirok, oxirgi 12 uchrashuvda esa bor-yo‘g‘i ikkita.
Bu faqat statistika emas, butun ritmning buzilishi edi. Mavsum boshida olgan son mushagi jarohati uni to‘liq tiklanishdan mahrum qildi. Tuchel Jahon chempionati uchun Cole Palmerni tanlamadi, chunki u aslida Cole Palmerning to‘liq versiyasini ko‘rmayotgan edi. O‘tgan mavsum Brighton darvozasiga to‘rtta gol urgani yoki undan 12 oy oldin Club World Cup finalida PSGni yakson qilgani – aynan Jahon chempionati finali o‘tkaziladigan Nyu-Jersidagi o‘sha stadionda – faqat xotirada qolgan edi.
Agar Tuchel bahorda o‘sha Palmerni ko‘rganida, ehtimol, samolyot chiptasi allaqachon uning qo‘lida bo‘lardi. Murabbiy mart oyidagi xalqaro tanaffusda unga imkon ham berdi: yomon klub formasiga qaramay, Angliya safida o‘zini ko‘rsatish uchun chaqirdi. Ammo Wembleyda Yaponiyaga qarshi 0:1 hisobidagi mag‘lubiyatda Palmer o‘zini yo‘qotib qo‘ygandek ko‘rindi: ishonchsiz, o‘sha “velkro” birinchi teginishi yo‘q, maydonda nima izlayotganini unutgandek yurardi.
Tucheldan yozda Palmerni uyda qoldirgani uchun afsusdami, deb so‘rashdi. U qisqa javob berdi: yo‘q. Tarkib tanlashdan oldin ko‘p tunlari uxlamaganini aytdi, lekin aynan shu qaror haqida emas. Yetti haftadan ortiq vaqt birga ishlagan guruhidan mamnun edi.
Raqamlar qaytdi, kayfiyat ham
Endi esa Palmer yana Angliya safida. Oldinda 2026/27 Nations League doirasida Ispaniya, Xorvatiya va Chexiyaga qarshi o‘yinlar kutib turibdi.
“Uning raqamlari qaytdi, – dedi Tuchel. – U yana assistlar qilmoqda. Yana hal qiluvchi gollar urmoqda. Shuning uchun ham u qaytdi. Va u isbot qilishi kerak bo‘lgan nuqtada turibdi.”
Faqat raqamlar emas, kayfiyat ham qaytdi. Maydon bo‘ylab yengil tebranib yurganida, raqib himoyasining eng yumshoq joyini izlayotgani ko‘rinadi. Bitta yelka harakati bilan himoyachini noto‘g‘ri yo‘lga burib yuborishi, sustkash ko‘ringan gavdasidan kutilmagan tezlik “o‘qib” chiqishi – hammasida o‘sha eski, lekin yangicha ishonch bor.
Bugungi futbol olamida Palmerga o‘xshash boshqa o‘yinchi bormi? Uning cho‘zilgan qo‘l-oyoqlari, keskin bo‘g‘inlari baribir muvozanatda turadi – xuddi maqsad bilan yo‘lga chiqqan hasharotdek. Eng qiziq tomoni, u klassik “10-raqam”ga umuman o‘xshamaydi. Uning ijodkorligi, o‘yinni har lahzada qayta o‘qiy olishi, muammoni maydonda, shu onning o‘zida hal qilish qobiliyati – ingliz futbolchisi uchun noodatiy. Balki shu bois ham u bugungi Angliya uchun alohida qurolga aylanmoqda.
Tanlovdagi kurash va ogohlantirish
Palmer qaytish uchun jiddiy raqobatni yengib o‘tdi. Phil Foden mavsumni yorqin boshlaganiga qaramay, Manchester derbisidagi qizil kartochkadan keyin bu safar tashqarida qoldi. Fulham hujumchisi Joshua King ko‘rib chiqildi, lekin yakuniy ro‘yxatga kirmadi. Nottingham Forest yulduzi Morgan Gibbs-White butun mavsum davomida ajoyib o‘yin ko‘rsatdi, jamoasini tushib ketishdan saqlab qoldi, ammo baribir chetda.
Tuchel Gibbs-White “juda yaqin” bo‘lganini tan oldi. Lekin u bir narsani ochiq aytdi: uch-to‘rtta sof “10-raqam”ni bir paytning o‘zida chaqirish mantiqsiz. Tarkib muvozanati hamon ustuvor.
Shunga qaramay, Palmerning qaytishi bilan birga aniq ogohlantirish ham keldi. Tuchel gapni ataylab shu tomonga burdi. Uningcha, milliy jamoaga qaytish – faqat birinchi qadam.
“Nominatsiya qilinish – faqat chiptani qayta qo‘lga kiritish, xolos. Asosiysi – Angliya safida o‘ynab, darajangni ko‘rsatish. Ayniqsa Cole uchun. U bu yerga kelganda, aynan shu raqamlar va shu darajadagi o‘yinni ko‘rsatishi kerak. O‘z o‘rnini saqlab qolish, libosini oqlash uchun.”
Bu endi Palmer oldidagi yangi chegaradir. U Angliya safida 14 o‘yinda atigi ikki gol urgan, bitta golli uzatma bergan. O‘z navbatida, u faqat olti marta asosiy tarkibda maydonga tushganini aytishi mumkin. Lekin hozir bahona va izohlar davri emas: u formasida, sog‘lom, jarohatlarsiz.
Ehtimol, Tuchelning yozda uni uyda qoldirgani uchun afsuslanmasligining yana bir sababi ham shu. Bugungi Palmer – o‘sha chetda qolgan oylar, yig‘ilgan alam, vaqt, bo‘shliq va ichki motivatsiyaning mahsuli.
Tuchelning so‘zlari yakuniy chiziqni aniq chizib beradi: Cole Palmerning sifati haqida bahs yo‘q. Savol boshqa: u bu sifati bilan Angliya libosida har uchrashuvda yashay oladimi?
Birinchi qadam – qayta chaqiruv. Ikkinchisi – o‘sha libosni qo‘ldan chiqarmaslik. Endi navbat Palmerda.
