Cityning yangi mavsumi: chempionlik va madaniyat o‘zgarishi
Jonas Jeglertz City bosh murabbiyi sifatida ilk mavsumidayoq qilgan ishini arzimas deb bo‘lmaydi. Yillar davomida bu jamoa WSLni yutishga yetadigan salohiyatga ega edi, mutaxassislar har yoz ularni Chelsea gegemoniyasini buzishga asosiy da’vogar sifatida tilga olardi. Lekin yakunda doim bir narsa yetishmasdi: ba’zida dramatik tarzda so‘nggi turlarda, ba’zida esa butunlay muvaffaqiyatsiz kampaniya ko‘rinishida.
Bu safar boshqacha bo‘ldi. Va farq faqat taktika yoki tarkibda emas.
Alex Greenwood ta’biri bilan aytganda, Jeglertz “madaniyatni o‘zgartirdi”. U futbolchilarni ichkaridagi tilni, o‘zaro gapirish uslubini o‘zgartirishga majbur qildi – maqsadlar aniq: sovrinlar, yutuqlar, ustunlik. Greenwood buni “ba’zida noqulay, lekin aynan o‘sha to‘siqdan o‘tish shu binodagi ko‘plab onglarni o‘zgartirdi”, deya izohladi.
Natija? To‘rt yillik tanaffusdan so‘ng WSL chempionligi va kuboklar qaytdi. Eng muhimi – bu endi tasodifiy portlash emas, takrorlanishi mumkin bo‘lgan jarayondek sezilyapti.
Mary Fowler buni juda sodda qilib tushuntirdi: “Oldingi mavsumlarda, ehtimol, bizda g‘alaba qozonishga haqiqatan ham qodir ekanimizga bo‘lgan ishonch yetishmagan. Endi esa buni bajarganimizdan so‘ng, ichkarida bir tuyg‘u bor: ‘Sen bunga juda qodirsan va buni yana qilishing mumkin’”.
Chempionlikdan keyingi ochlik
Qisqa yozgi tanaffusdan so‘ng Jeglertz qaytib kelgan muhit uni yanada ruhlantirdi. Bazida chempionlikdan keyin jamoalar bosimdan xalos bo‘lgandek bo‘ladi, oyog‘ini gazdan oladi, o‘zini biroz bo‘sh qo‘yadi. Cityda esa buning aksi kuzatilmoqda.
“Futbolchilarda allaqachon ajoyib ishonch bor, – dedi Jeglertz. – Bu shov-shuvli emas, tinch, lekin keyingi qadamni qanday tashlashimiz mumkinligi haqida qiziqish bilan yo‘g‘rilgan ishonch. Qanday qilib biroz bo‘lsa-da yaxshiroq bo‘lamiz? Men buni hozirdanoq ko‘ryapman va butun yil davomida shu holatni saqlab qolishimiz kerak”.
Bu ochlikni yanada kuchaytiradigan omil – yozgi transfer oynasida kelgan chempionlar.
Niamh Charles Londonni tark etib, haqiqiy “g‘alaba mashinasi” bo‘lgan Chelsea’dan keldi: besh yil ketma-ket WSL chempionligi, olti yilda yettita ichki kubok. Bu tajriba o‘z-o‘zidan yetakchilikni anglatadi.
“Bu uning ichida biroz yetakchilik borligini anglatadi, – deya ta’kidlaydi Jeglertz. – Biz bundan mashg‘ulotlarda ham, yildan yilga qanday g‘alaba qozonishni o‘rganishda ham foydalanamiz”.
Beth Mead esa boshqa yo‘l bilan chempion. U Angliyaga ketma-ket ikki marta Yevropa chempionligini olib kelgan avlodning bir qismi, shuningdek, 2025-yilgi Champions League finalida Barcelona’ni mag‘lub etgan Arsenal tarkibida ham maydonga tushgan. Jeglertzning so‘zlariga ko‘ra, “uning ko‘zida hamon bu jamoaning bir qismi bo‘lish va yana o‘rganishga bo‘lgan kuchli istak” yonib turibdi.
Madaniyat, mentalitet, muhit – bu ko‘rinmas jihatlar bo‘yicha City WSLdagi chempionlikni himoya qilishga tayyor ko‘rinadi. Ammo savol boshqa: tarkib bu yukni ko‘tara oladimi?
Chempionlar ligasi – endi bahona yo‘q
O‘tgan mavsumdagi chempionlikning muhim, balki unchalik ko‘p tilga olinmagan omillaridan biri shuki, City Champions League o‘ynamadi. Chelsea, Arsenal, Manchester United esa ikki frontda kurashdi, kuchini bo‘lib tashladi. City esa butun energiyasini ichki frontga yo‘naltirdi.
Endi esa Champions League qaytdi. Taqvim qalinlashdi. Talab oshdi.
Yozgi oynada Mead va Charles’dan tashqari yagona qo‘shimcha – Carlotta Wamser. U ikkala qanot himoyasida ham o‘ynay oladigan, chuqurlikka sifat qo‘shadigan futbolchi. Lekin buni to‘qqiz nafar asosiy jamoa futbolchisining ketishi bilan yonma-yon qo‘ysak, tarkib ko‘pchilik kutganidek “kattalashmadi”. Reja ham shunday edi – to‘liq yangilash emas, balki aniq nuqtalarni mustahkamlash.
Sport direktori O’Neill o‘tgan mavsum yakunida shunday degandi: “Chuqurlik bor. Gap butunlay tarkibni o‘zgartirishda emas, kerakli pozitsiyalarga qo‘shishda”. Lekin mavsum boshidayoq olingan jarohatlar, ayniqsa Vivianne Miedema atrofidagi vaziyat, bu nazariyani sinovga qo‘ymoqda. Guardian ma’lumotiga ko‘ra, Miedema 2027-yilgacha qaytmasligi mumkin. Klub transfer oynasining so‘nggi kunida yana kuchaytirishga urindi, ammo birorta bitimni yakunlay olmadi. Demak, xavotir bor.
City chap qanot himoyasini Leila Ouahabi ketganidan so‘ng Charles va Wamser bilan yopdi, hujum chizig‘ini esa Kerolin Barcelona’ga ketganidan keyin Mead bilan to‘ldirdi. Qolgan barcha pozitsiyalarda Jeglertz klubdagi futbolchilardan yanada katta sakrash kutmoqda.
Risa Shimizu, o‘tgan mavsumni Liverpool safida ijarada o‘tkazgan, bu yil qanot himoyasida muhim zaxira bo‘lishi kerak. Sydney Lohmann va Grace Clinton esa o‘tgan yilgi ko‘tarinki kutishlarga javob bera olmadi – mayda jarohatlar, imkoniyatni to‘liq ushlay olmaslik. Endi ularga sabr bo‘lmaydi. Mary Fowler esa ACL jarohatidan keyingi ilk to‘liq mavsumiga kiryapti. Fevraldan buyon ko‘rsatgan chaqnashlari uning bu yil WSLning eng yorqin yuzlaridan biriga aylanishi mumkinligini aytib turibdi.
Old chiziqdagi moslashuvchanlik va akademiyadan shamol
City hujum chizig‘ida qiziq bir moslashuvchanlikka ega. Mead, Fowler, Lauren Hemp, Aoba Fujino, Iman Beney – barchasi bir nechta rolni bajara oladi. Ularning ayrimlari markaziy hujumchi sifatida ham o‘ynashi mumkin. Demak, butun mavsumni Shaw ortida navbat kutib o‘tkazadigan toza “zaxira to‘qqizlik”ni olib kelish zarurati yo‘q edi.
Yozda akademiyaning iqtidorli vakillari ham ilk professional shartnomalarini imzoladi: Sacha Lewis, Amelia Oldroyd, Aoibhe Brennan. O‘tgan yili shartnoma tuzgan, allaqachon Wales terma jamoasi darajasiga chiqqan Mayzee Davies esa bu mavsum chuqurlikni ta’minlay oladigan futbolchi bo‘lishi mumkin.
Eng yuqori qatlam esa o‘zgarishsiz: Shaw, Greenwood, Hemp, Kerstin Casparij, Jade Rose, Yui Hasegawa – WSLdagi eng kuchli start o‘n birliklardan birini tashkil etadi. Miedema qaytgach, bu tarkib yanada xavfli ko‘rinishga keladi.
Savol esa o‘sha: shularning o‘zi yetadimi?
Nozik nuqtalar va xavf chiziqlari
O‘tgan mavsum City uzoq yillardan keyin ilk bor deyarli ideal jarohatlar statistikasi bilan o‘tdi. Bu darajadagi sog‘lomlikni yana bir bor takrorlash – ayniqsa Champions League qaytgan bir paytda – qanchalik real?
O’Neill qat’iy fikr bildirdi: “Biz o‘rgandik va keyingi mavsumga mutlaqo tayyormiz”. Jeglertz esa boshqa tomonga urg‘u beradi: uningcha, o‘tgan yil tarkib hatto biroz ortiqcha kattalashib ketgandi, shuning uchun bu yil o‘yinlar sonining ko‘payishi ijobiy. “Bizda juda ko‘p yaxshi futbolchilar bor, lekin juda oz o‘yin o‘ynayapmiz, – degandi u may oyida. – Keyingi yil boshqacha bo‘ladi, chunki o‘yinlar ko‘proq. Tarkib aynan shunga qurilgan”.
Shu bilan birga, ayrim pozitsiyalar bor-ki, agar jarohatlar urib qolsa, zarba juda og‘ir bo‘lishi mumkin. Yana bir qator joylar bor, u yerda ham xavotir seziladi: ayniqsa, katta mavsum o‘ynashi kutilayotgan, lekin hali o‘zini to‘liq isbotlamagan futbolchilar – masalan, yaqinda son bo‘g‘imi (son-beldagi) jarrohligidan chiqqan Lohmann yoki Clinton – kutilgan darajaga chiqmasa. Yangi mavsum boshlanishidan oldin ham bir nechta futbolchining sog‘lig‘i savol ostida, Miedema esa aniq ravishda chetda – bu ham kichik detallar emas.
Shunga qaramay, WSLda tarkib chuqurligi bo‘yicha Citydan kuchliroq ko‘rinadigan jamoalar topilishi mumkin, lekin ularning aksariyati Citydagi darajadagi madaniyat va maydondagi uyg‘unlikka ega emas. Chelsea uslubidagi uzoq yillik sulolani qurish, ayniqsa bugungi raqobat darajasida, oson emas. Lekin Cityning yirik sovrinlar uchun kurashish va ularni ko‘tarib turish qobiliyati – bu mavsumda ham kuchida.
O‘tgan yil Angliyada City raqiblarini “katta farq” bilan ortda qoldirdi. Endi esa bu jamoa chempionlikdan kelgan ishonch, o‘ziga bo‘lgan qat’iy e’tiqod va yangi chempionlarning kelishi bilan yangi bosqichga chiqmoqda. Savol faqat bitta: bu safar ular o‘n yil kutmaydimi – yoki WSL taxti endi uzoq muddatga Cityga tegishlimi?
