Chelsea”ning “Stamford Bridge”dagi qaytishi: Alonso aybni o‘z zimmasiga oldi
“Chelsea” uchun bu kecha oddiy Carabao Cup o‘yini emasdi. Bu jamoaning zaxira chuqurligi, murabbiyning jasorati va bosim ostida kimning yonib, kimning so‘nib ketishini ko‘rsatgan sinov bo‘ldi.
Xabi Alonso dam olish kunidagi “Arsenal”ga qarshi mag‘lubiyatdan so‘ng start tarkibni deyarli butunlay o‘zgartirdi – to‘qqizta almashtirish. Natija? Dastlabki 45 daqiqa ichida bo‘shashgan, ritmini topa olmagan “Chelsea” va bundan ustalik bilan foydalangan “Leeds”.
Tarik Muharemovic birinchi bo‘lim yakuniga yaqin zarba berdi va mehmonlarni oldinga olib chiqdi. “Stamford Bridge” jimib qoldi. Bu shunchaki sust boshlanish emasdi, bu ogohlantirish edi. Tanaffusga 0:1 hisobida ketayotgan “Chelsea” maydonda ham, ruhiy jihatdan ham bo‘lingan ko‘rinardi.
Ikkinchi Bo‘lim
Ikkinchi bo‘lim boshida zarba yanada og‘irlashdi. Brenden Aaronson hisobni 0:2 ga yetkazdi va tribunadagi xavotirni ochiq vahimaga aylantirdi. Kutilmagan erta chiqib ketish havosi paydo bo‘ldi. Aynan shu paytda Alonso keskin qaror qabul qildi.
To‘rt nafar o‘yinchi tanaffusdayoq o‘zgartirildi. Shu bilan o‘yin ham o‘zgardi.
Bosim darhol sezildi. “Chelsea” nihoyat raqibni siqa boshladi, pressing ishlay boshladi, chiziqlar orasidagi masofa qisqardi. Qisqa vaqt ichida o‘yin butunlay boshqa sur’atga ko‘chdi.
Cole Palmer avvaliga penalti nuqtasiga keldi va xotirjamlik bilan hisobni qisqartirdi. Oradan atigi ikki daqiqa o‘tib, u yana zarba berdi – endi ochiq o‘yindan. 0:2 o‘rniga 2:2. “Stamford Bridge” uyg‘ondi. “Leeds” esa karaxt holatga tushib qoldi.
Bosim davom etdi. Endi to‘lqin “Chelsea” tomonida edi.
Pedro Neto navbatdagi zarba bilan oltita daqiqa ichida aql bovar qilmas qaytishni yakunlab, mezbonlarni oldinga olib chiqdi. 3:2. Endi “Leeds” titrayotgani ko‘rinib turardi. Himoya chizig‘i bo‘linib ketdi, pressing sinib tushdi.
Bu ustunlikni Danny Welbeck yanada mustahkamladi. Morgan Rogers chap qanotdan yorib kirib, aniq uzatma berdi, Welbeck esa bunday sovg‘ani qo‘ldan boy bermadi – 4:2. Jamoa nihoyat nafas oldi, ammo o‘yin hali tugamagan edi.
“Leeds” taslim bo‘lmadi. Dominic Calvert-Lewin gol urib, hisobni 4:3 ga yetkazdi va bir lahzaga “Chelsea”ni yana o‘ylashga majbur qildi. Zaxira tarkib yana ishonchsiz ko‘rindi, himoyadagi bo‘shliqlar qayta yuzaga chiqdi. “Bridge”da yana taranglik.
Shu paytda yana yangi qahramon paydo bo‘ldi. Valentin Barco – klubdagi ilk goli. Muhim lahzada. U “Chelsea” uchun beshinchi golni urib, raqibning oxirgi umidlarini sindirdi. Bu nafaqat hisobni, balki kayfiyatni ham o‘zgartirgan zarba bo‘ldi.
Oxirgi so‘z yana Welbeckka tegishli bo‘ldi. U kechaning ikkinchi golini urdi va 6:3 hisobini o‘rnatdi. Raqib butunlay yiqildi, “Chelsea” esa nihoyat o‘yinni nazorat qila boshladi. Ammo bu nazorat tinch, sokin kechgan g‘alaba emasdi. Bu betartib, xavfli, lekin o‘ta kuchli hujum to‘lqinlari evaziga kelgan natija edi.
Ikkinchi bo‘limning yashirin qahramoni esa shubhasiz Morgan Rogers bo‘ldi. U zaxiradan tushib, uchta golli uzatma berdi. Tempni oshirdi, chiziqlar orasida joy topdi, “Leeds” himoyasini charchatdi. Aynan uning kirib kelishi bilan “Chelsea”ning o‘yin sur’ati keskin o‘zgardi.
O‘yin tugagach, barcha savollar Alonso qarorlariga qaratildi. To‘qqizta o‘zgarish, titrab ketgan zaxira tarkib, ilk bo‘limdagi tartibsizlik – bularning bari murabbiyga qaytdi. Ispaniyalik mutaxassis esa javobdan qochmadi.
U aybni hech bir o‘yinchiga yuklamadi. Aksincha, o‘zini nishonga oldi. Rotatsiyani tanlagani, yetarlicha birga ishlamagan futbolchilarni bir paytning o‘zida maydonga tashlagani uchun mas’uliyatni zimmasiga oldi. U tan oldi: bu darajadagi raqibga qarshi bunday tajriba xavfli.
Alonso ochiqchasiga shuni aytdiki, u zaxira futbolchilarga o‘z darajasini ko‘rsatish uchun qulay sharoit yaratib bera olmagan. Ular maydonga chiqqan, ammo o‘zini erkin his qilmagan, tizim esa ularga yordam bermagan. Aynan shuning uchun u “zaxira yetarli emas” degan tanqidni rad etdi. Unga ko‘ra, muammo tarkib chuqurligidan ko‘ra, ularni qanday ishlatishda bo‘lgan.
Bu g‘alaba “Chelsea”ni keyingi bosqichga olib chiqdi, lekin shu bilan birga jiddiy savollarni ham stol ustiga qo‘ydi. Transfer oynasida o‘nta yangi futbolchi olib kelingan bo‘lsa-da, zaxira tarkibning ilk bo‘limdagi ko‘rinishi xavotirli bo‘ldi: himoya chizig‘i siniq, markazda muloqot sust, pressing parcha-parcha.
Ikkinchi bo‘limdagi portlash esa “birinchi tarkib”ga yaqinlashgan o‘yinchilar hisobiga yuz berdi. Demak, bu kecha nafaqat dramatik qaytish, balki “Chelsea”ning haqiqiy chuqurligi haqida sovuq haqiqatni ham ko‘rsatdi.
Alonso endi bu o‘yinni shunchaki g‘alaba sifatida yopib qo‘ya olmaydi. U va shtabi bir narsani aniq bilib oldi: rotatsiya qilsa, juda aniq, juda ehtiyotkor bo‘lishi kerak. Aks holda, navbatdagi safar bunday qaytish uchun vaqt ham, omad ham yetmasligi mumkin.
