Cesc Fabregas Italiyada Yil Murabbiyi: Como Kichik Klubning Katta Orzulari
Gran Gala del Calcio kechasi bu safar nafaqat yulduz futbolchilar, balki murabbiylar avlodining yangi to‘lqinini ham sahnaga olib chiqdi. Yorug‘liklar ostida, zal jim bo‘lgan pallada sahnaga Cesc Fabregas ko‘tarildi – va u endi nafaqat sobiq yulduz yarim himoyachi, balki Italiya futbolining “Yil murabbiyi” sifatida e’tirof etildi.
Mukofotni unga bevosita Italiya terma jamoasi bosh murabbiyi Roberto Mancini topshirdi. Bu tafsilotning o‘ziyoq marosim vaznini oshirdi: tajribali strateg yosh, lekin allaqachon jasur qarorlari bilan tanilgan murabbiyga kubokni uzatdi.
Inter – klub, Dimarco – futbolchi, ammo kecha Fabregasniki bo‘ldi
Gran Gala del Calcio sahnasida faqat bitta ism tilga olinmadi. Inter “Yil klubi” deb topildi, Federico Dimarco esa “Yil futbolchisi” unvonini oldi. Italiya futbolining eng yorqin vakillari bir joyda jam bo‘ldi.
Shu fon ichida Como bosh murabbiyi olgan mukofot yanada alohida ko‘rindi. Katta byudjetsiz, katta bosimsiz, lekin katta g‘oya bilan ishlayotgan klub murabbiyi – mamlakatdagi eng nufuzli murabbiylik sovrinini qo‘lga kiritdi.
“Biz tarix yozdik”: yoshlar, jasorat va texnika
Fabregas sahnada so‘z olar ekan, e’tiborni birinchi navbatda o‘z jamoasiga qaratdi. Uning ta’kidlashicha, bu yo‘lning asosi – yoshlik va jasorat.
“Biz juda yosh yigitlar bilan tarix yozdik”, – dedi u.
Bir necha og‘iz gap, lekin orqasida butun bir loyiha turibdi: yuqori temp, to‘pni ushlab turishga asoslangan futbol, xatardan qo‘rqmaydigan, texnik jihatdan dadil o‘yin.
Uning 37 yoshida bu mukofotga erishgani ham alohida e’tiborli. O‘yinchi sifatida eng yuqori darajani ko‘rgan Fabregas endi murabbiy sifatida ham Yevropaning eng istiqbolli taktiklaridan biri sifatida tilga olinmoqda. Proaktiv uslub, raqibni kutmaydigan, o‘zi tashabbus ko‘rsatadigan jamoa – tanqidchilar va muxlislar aynan shu yondashuvni maqtamoqda.
“Endi yana ham o‘sishga harakat qilmoqchimiz”, – dedi u sahnada.
Bunday bayonotlar ko‘pincha shunchaki diplomatik jumla bo‘lib tuyuladi, ammo Como yo‘lini ko‘rganlar uchun bu – aniq reja.
“Biz Como, kichik haqiqatmiz” – katta orzular bilan
Fabregas uchun bu mukofot yakun emas, balki bosqich. U klubning holatini oshirib ko‘rsatmaydi, romantik ertaklar o‘rniga realistik tasvirni tanlaydi.
“Biz Como, kichik haqiqatmiz, sekin boramiz”, – deydi u.
Bu gaplarda ham kamtarlik, ham ichki ishonch bor. Klub asta-sekin o‘smoqda, lekin har qadam o‘lchangan, hisoblangan.
Har mavsum bosimi oshmoqda. Murabbiy bundan cho‘chimaydi, aksincha, buni zavq sifatida qabul qiladi: “Har yili bosim oshadi va bu – zavq. Biz bosimni tabiiy qabul qilamiz”. Bu yondashuv kichik klub uchun hal qiluvchi omil bo‘lishi mumkin. Ko‘p jamoalar kutilmagan muvaffaqiyatdan so‘ng yonib ketadi, Como esa bosimni o‘z o‘yin falsafasining bir qismi sifatida qabul qilmoqda.
“Bu mukofot meni xursand qildi, bu yerda bo‘lish – sharaf”, – deya qo‘shimcha qildi Fabregas.
U gapni yana klub rivojiga qaytardi: barqarorlik, bosqichma-bosqich o‘sish, shoshilmasdan, lekin orqaga ham qaramasdan.
Endi esa yana maydonga: Serie A sahnasida jasur Como
Shaxsiy sovrin qo‘lga kiritildi, chiroqlar o‘chdi, gala kechasi ortda qoldi. Endi Fabregas uchun asosiy sahna yana o‘sha – ligadagi navbatdagi o‘yinlar.
Ispan murabbiy diqqatini yana ichki chempionatga qaratadi. Uning maqsadi o‘zgarmagan: jamoani rivojlantirish, lekin Como o‘yin uslubini yo‘qotmasdan. Hujumkor, texnik, tashabbuskor futbol – u aynan shu DNKni saqlab qolmoqchi.
Como endi oddiy “kichik klub” emas. Ular endi “Yil murabbiyi” boshchiligidagi loyiha. Savol shunchaki bitta: bu sokin, bosqichma-bosqich qurilayotgan hikoya qaysi cho‘qqiga qadar yetib boradi?
