Casey Howe: Maguiresbridge’dan Celtic’gacha bo‘lgan yo‘l

Maguiresbridge’dagi kichik qishloqdan chiqib, butun Britaniya va Irlandiya bo‘ylab sayohat qilgan Casey Howe allaqachon sermazmun yo‘l bosib o‘tdi. Endi esa u karyerasining eng hayajonli bobiga kirib kelgan bo‘lishi mumkin.

17 yoshida Shimoliy Irlandiya terma jamoasida debyut. Glentoran bilan trebl. Nottingham Forest safariga o‘tish. Wolves bilan ko‘tarilish. Har bir bosqich, har bir klub Fermanagh grafligidan chiqqan hujumchining xarakterini charxlab bordi.

Endi u Shotlandiya ayollar futbolining eng yirik sahnalaridan birida o‘zini sinamoqda – Celtic tarkibida.

Barrowfielddagi yangi hayot

23 yoshli Howe Celtic uchun atigi ikkinchi o‘yinidayoq hisobni ochdi. O‘tgan yakshanba kuni Montrosega qarshi SWPL uchrashuvida u chap oyog‘i bilan jarima maydoni chetidan chiroyli zarba yo‘llab, 82-daqiqada nihoyat to‘siqni yorib o‘tdi. O‘yin yakunida 3:0 bilan yakunlandi, ammo eng muhim lahza aynan shu zarba bo‘ldi – yangi klubdagi ilk gol, yangi bosqichga qo‘yilgan aniq imzo.

“Maguiresbridge’dan chiqqan oddiy qiz sifatida buni qilish juda g‘alati tuyuladi”, – deydi u BBC Sport NI bilan suhbatda. Bu gapning orqasida yillar davom etgan safarlar, kech qaytishlar va oilaviy qurbonliklar yotadi.

Glasgow sharqidagi zamonaviy Barrowfield tayyorgarlik markazigacha bo‘lgan yo‘l bir kunda paydo bo‘lgani yo‘q. U bola paytida ota-onasi uni haftasiga to‘rt-besh marta Ballinamallard, Cookstown va Belfastga mashg‘ulotlarga olib borishardi. Yoqilg‘i, vaqt, charchoq – hammasi bitta maqsad yo‘lida.

“Ular men eng yaxshi bo‘lishim uchun eng yaxshi sharoitni berishni xohlashardi”, – deydi Howe. “Agar ularning o‘sha mashinalarda bosgan kilometrlari bo‘lmaganda, men bu yerda bo‘lmasdim”.

O‘sha yo‘llar unga avval uyda, keyin esa chet elda eshiklarni ochdi.

Irlandiya bo‘ylab sayohat va sakrash maydoni

Linfield, Glentoran, Sligo Rovers – Howe uchun bu klublar faqat to‘xtash bekatlari emas, balki o‘sish bosqichlari bo‘ldi. Ayniqsa Athlone Town safidagi samarali davri uni “dengiz orti”dagi klublar radariga aniq tushirdi. Liga of Ireland Women’s Premier Division’da ko‘rsatgan o‘yini unga katta sahnaga yo‘l ochdi.

Endi esa u Celticda. Va u bu yerda o‘z o‘yinini boshqa darajaga olib chiqish uchun zarur muhitni topganiga ishongan.

“Futbolchi sifatida har bir mashg‘ulotda rivojlanishni izlaysiz”, – deydi u. “Bu yerda taktik tomondan katta o‘sish bor, turli uslublarga moslashyapmiz, Grant Scott qanday futbolni xohlashini o‘rganayapmiz. Taktik jihatdan doimiy harakatdamiz, texnik tomonni ham yuqori darajada ushlab turishga majburmiz”.

Erkinlik, hujum va Howe’ning tabiiy maydoni

Celticning hujumkor uslubi Howe uchun aynan kerak bo‘lgan narsa. 14 o‘yinga ega xalqaro hujumchi uchinchi zonada o‘zini erkin his qiladigan jamoani topdi.

“Biz chiroyli, hujumkor futbol o‘ynashga harakat qilyapmiz. Men hujumchi sifatida aynan shunday futbolni xohlayman – erkin oqadigan, oldinga intiladigan o‘yin”, – deydi u. “Odamlardan eng yaxshisini shunday uslub chiqaradi: oldinga borishga, turli yugurishlar, turli harakatlar qilishga, dribling qilishga erkinlik bo‘lsa”.

Bu erkinlik unga avval hamisha berilmagan.

“Oldin ba’zi murabbiylar qo‘l ostida ham o‘ynaganman, hamma narsa deyarli robotdek edi. Bu yugurishni qilasan, keyin anavi harakatni. Bu yerda esa boshqa – turli zonalarga kirishga, boshqa harakatlar qilishga ruxsat bor. Jamoa bo‘lib hamma harakatda bo‘lganda, raqib uchun himoyalanish ancha qiyinlashadi”.

Shu erkinlik unga ishonch ham beradi.

“Sizga bunday erkinlik berilsa, demak sizga ishonyapti, sizni bunga loyiq deb bilishyapti. Bu esa futbolchini ko‘taradi”.

Fermanaghdan chiqqanlar uchun yo‘l xaritasi

Howe uchun uy bilan bog‘liqlik chuqur. U Fermanaghdan chiqqan yosh futbolchilar, ayniqsa qizlar duch keladigan qiyinchiliklarni juda yaxshi biladi.

“Ba’zan qiyin bo‘ladi, chunki Fermanaghdan bo‘lsangiz, zarur inshootlar uy eshigingiz oldida turmaydi”, – deya tushuntiradi u. “Hozir ham ko‘p qizlar, juda yosh qizlar ham, tepaga-pastga qatnashga majbur”.

Bu uzoq safarlar Howe oilasi uchun ham odatiy bo‘lgan. Lekin u har bir kilometrni oqlaydigan narsa borligini yaxshi biladi.

“Oldin gaplashganimiz qurbonliklar – g‘alaba hammasini oqlaydi”, – deydi u.

Yashil libos va meros mas’uliyati

Celticdagi o‘sish faqat klub darajasida emas. Bu Shimoliy Irlandiya terma jamoasi uchun ham foyda keltirishi mumkin. Howe maqsadlari klub darajasidan ancha keng – u ilk bor yashil libosni kiygan paytdan buyon terma jamoa bosib o‘tgan yo‘lni yanada davom ettirishni xohlaydi.

“Shimoliy Irlandiya libosini men kirgan vaqtdagidan yaxshiroq holatda qoldirmoqchiman”, – deydi u. “Men uchun bu meros doimiy ravishda qurilib, o‘sib borishi kerak”.

Bu mas’uliyat keyingi avlodga ham tegishli. Howe Fermanaghdagi, butun Shimoliy Irlandiyadagi yosh qizlarga futbol orqali kelajak borligini ko‘rsatishni istaydi.

“Agar ayollar futbolini Shimoliy Irlandiyada, Shotlandiyada, Angliyada men qo‘shilgan paytimdagidan hech bo‘lmaganda 1% yaxshiroq holatda qoldira olsam – bu men uchun g‘alaba. Agar bu Fermanaghdagi qizlarga yo‘l borligini ko‘rsatib, ularni oldinga intilishga undasa, men uchun shu kifoya”, – deydi u.

Oldinda yana uzun yo‘l

Fermanaghdan chiqqan mashina safarlari, Ballinamallard Uniteddagi ilk qadamlar, keyin esa butun orol bo‘ylab klubdan klubga ko‘chishlar – Howe allaqachon uzoq yo‘l bosib o‘tdi. Endi esa u Celtic tarkibida gollar urmoqda, sovrinlar uchun kurashmoqda, Shimoliy Irlandiya terma jamoasidagi merosini qurmoqda va uyda, ekranga tikilib turgan yuzlab yosh qizlar uchun yo‘l ko‘rsatuvchi bo‘lib turibdi.

Savol shuki, shu yo‘l uni qayergacha olib boradi?