Caleb Wilsonning Chicago Bullsga kirib kelishi: yangi davr boshlanishi
22-avgust. United Center atrofidagi ko‘chalar qizil va qora rangga bo‘yalgan. Yelkalarda eski 23-raqamli liboslar, qo‘llarda esa yangisi – “Wilson 4”. Bu safar bu yerga odamlar nostalgiya uchun emas, kelajakni ko‘rish uchun yig‘ilgan. Chicago Bulls uchun yangi davr boshlanishini ko‘rish uchun.
Bu – Caleb Wilsonning Chikagoga rasmiy kirib kelishi.
Atriumdagi meet-and-greet navbatlari aylana-aylana cho‘zilib ketadi. Keyingi tadbir – avtoturargohdagi slam-dank tanlovi, unda Wilson hakamlik qiladi. Ammo undan oldin u Michael Jordan haykali qarshisida, yuzlab muxlislar oldida kamera tomon baqiradi, tilini chiqarib, promo-rolik uchun poz beradi.
Klubning kechagi ulug‘vorligi bilan ertangi umidi yonma-yon turgan bu manzara ko‘zni uzib bo‘lmaydigan darajada ramziy.
“Biz yigit topdik”
Bu lahzaga bo‘lgan ishtiyoq oylar davomida pishib kelgan. Iyun oyida Bulls North Carolina yulduzi Caleb Wilsonni NBA draftida 4-raqam ostida tanlaganidan beri shahar hushyor.
Klub uni franchayzing yangi yuzi sifatida ko‘radi. So‘nggi to‘qqiz mavsumning sakkiztasida pleyoffni televizordan ko‘rgan jamoa uchun nihoyatda zarur bo‘lgan yangilanish.
Las Vegasdagi summer league esa bu hayajonni portlatib yubordi. Wilsonning birinchi professional o‘yini – 35 ochko. Summer league tarixida debyut qilgan yangi futbolchi uchun ikkinchi eng yuqori natija. Yettita uchlik. Har bir zarba bilan shubhalar bo‘shashib bordi.
Ikkinchi o‘yinda u 6 fut 11 dyuym bo‘yli Jonas Aidoo ustidan uchib o‘tib, yozgi turnirning eng yorqin danklaridan birini amalga oshirdi. To‘rtinchi, yakuniy o‘yinga kelib esa maydon chetida Hall of Fame a’zosi Kevin Garnett o‘tirardi – o‘xshatishlar allaqachon paydo bo‘la boshlagan yigitni ko‘z bilan ko‘rish uchun.
Ikkalasi ham 6 fut 10 dyuym, taxminan 215 funt, ingichka, ammo portlovchi atletizmga ega. Warriors forvardi Draymond Green yozda podkastida shunday dedi: Garnett – Wilson uchun “pol”, eng kamida erishadigan daraja, deb hisoblashini aytdi. Bunday o‘lchov bilan o‘ynashga odatlangan NBA ham bir lahza jim bo‘lib qolgandek bo‘ldi.
Jamoalar odatda summer league natijalariga haddan tashqari baho bermaslikka harakat qiladi. Ammo bu safar hamma bir narsani tan oldi: bu yigit boshqacha.
“U ko‘rinishidan… biz haqiqiy yigitni olganmiz”, – dedi klub ichkarisidan ESPN’ga manba.
Yangi rahbariyat, yangi ustun, eski sabr
Bullsning umidi faqat Wilson bilan cheklanmaydi. Klub deyarli butun rahbariyatni yangiladi. Basketbol operatsiyalari boshlig‘i etib Bryson Graham tayinlandi – draft orqali qurish, yosh iste’dod topish bo‘yicha obro‘ orttirgan mutaxassis.
U o‘z navbatida yangi bosh murabbiy sifatida Tiago Splitterni olib keldi. Uning rezyumesi – o‘yinchi rivoji bo‘yicha muvaffaqiyatlar ro‘yxati. Shundan so‘ng Wilson draft qilindi, tarkib esa Norman Powell va Nic Claxton kabi tajribali basketbolchilar bilan to‘ldirildi. Biroq 2026-27 mavsumining markazida baribir bitta ism turadi: Caleb Wilson.
“Biz ichki o‘sishni ko‘rmoqchimiz – yoshlarimizdan ham, veteranlarimizdan ham, – deydi Graham. – Bu shaharni munosib himoya qiladigan, jon kuydirib o‘ynaydigan va rivojlanishda davom etadigan jamoani ko‘rishni xohlaymiz”.
Sharq konferensiyasi yanada og‘irlashgan paytda, klub ichida pley-in yoki pleyoff uchun zudlik bilan kurashish bo‘yicha bosim yo‘q. Yillar davomida “tezkor qaytish”ga urinib, natijada yo‘lini yo‘qotgan Chikago endi tiklanishdan oldin sabrni tanladi.
Ammo Wilson o‘zi uchun chegarani baland qo‘ygan.
“Rostini aytsam, men o‘zimdan Yilning yangi o‘yinchisi bo‘lishni kutyapman, – deydi u. – Men mehnat qilaman. Kerak bo‘lgan hamma narsani qilaman. Jamoa uslubi ham, tizimi ham men qanday o‘ynashni tasavvur qilsam, shunga mos”.
Uchliklar, gips va 2,500 zarba
Summer league debyuti shunchaki raqamlar bilan emas, kontekst bilan ham hayratga soldi.
Wilson Las Vegasda urgan yettita uchlik – North Carolina’dagi butun birinchi kurs mavsumida kiritgan uchliklaridan ko‘p. Kollej davrida u o‘rtacha atigi 1,1 marta uzoq masofadan urishga harakat qilgan. Aynan tashishdagi savollar va jarohat – draft oldidan unga qo‘yilgan eng katta “minus”lar edi. Shu sababli ham u 2026-yilgi draftda AJ Dybantsa, Darryn Peterson va Cameron Boozer ortidan tanlandi.
Wilson bu shubhalarni tushuntirishga urinadi. North Carolina tizimi undan uchliklar talab qilmaganini aytadi. Mavsum tugashi bilan esa u tashlash ustida to‘xtovsiz ishlashni boshlagan.
“Men xursandmanki, kollejda uchlik otmaganman, – deydi u yozgi mashg‘ulotlardan birida. – Agar o‘sha paytda ko‘p otganimda, bugun bu yerda bo‘lmasdim. Qaerda bo‘lgan bo‘lardim, bilmayman. Ammo Bulls tarkibida bo‘lmagan bo‘lardim, deb o‘ylayman”.
Fevralda singan bosh barmoq va chap bilak sinishi uning kollej mavsumiga nuqta qo‘ydi. Gips barmog‘ini to‘g‘ri holatda qotirib qo‘ygan, harakatlantira olmagan. Ammo to‘pni ushlab, shakl ustida ishlashga xalaqit bermagan. U shunday qilgan ham – qayta-qayta, butun yoz davomida.
Wilsonning hisobicha, u kuniga 2 000–2 500 ta uchlik tashlamoqda.
Maydondagi eksploziv o‘yinlari liga bo‘ylab shov-shuv uyg‘otgan bo‘lsa, ichkarida – klub devorlari orasida – uning ishchanligi yanada katta hayajon uyg‘otmoqda.
Kollej mavsumi yakunlanganiga besh oy to‘lganda, professional debyuti oldidan u yig‘lab yuborgan. U shu lahzani juda uzoq kutganini aytadi. Draftning boshqa top-tanlovlari ikki-uch o‘yindan so‘ng dam olishga yuborilgan bir paytda, Wilson o‘zi maydonga qaytishni talab qildi – hatto back-to-backning ikkinchi kuni ham. U Graham’ga xabar yozib, uchinchi o‘yinda ham o‘ynashni so‘radi.
Natija: to‘rt o‘yinda 23,5 ochko, 7,3 ribaund, 1,3 to‘p olib qo‘yish, 2,5 blok. All-summer league birinchi jamoasiga kiritildi. 35 ochkolik debyuti tarixiy darajada ekanini aytishganda, u buni e’tiborsiz qoldirdi – Bulls o‘sha o‘yinda yutqazgan edi.
Las Vegasdan tashqarida esa Wilson draftdan buyon deyarli doim Chikagoda. Ertalab klub bazasida mashg‘ulot, kechga borib esa soat 8–9 larda qaytib keladi. Birinchi raunddagi yana bir tanlov – 15-raqam ostida olingan Dailyn Swain bilan birga. Ularning tungi mashg‘ulotlari ko‘pincha yarim kechaga yaqin tugaydi.
“Hamma uning atletizmini gapiradi, u – avlodlar uchun noyob daraja, – deydi Swain. – Lekin u ko‘p narsani qila oladi. Tirsak atrofida to‘pni qabul qilib, yuzlanib, jab qiladi. O‘rtacha masofadan zo‘r tashlaydi. Endi uchliklarni ham ishonch bilan uryapti, arsenalini kengaytiryapti”.
Splitter va Wilson: bir xil sahifada
Grahamning birinchi katta qarori – Splitterni olib kelish bo‘ldi. Ular basketbolni bir xil ko‘radi: o‘yinchilarni shakllantirish, ularni bosqichma-bosqich yuqoriga ko‘tarish.
O‘tgan mavsumda Splitter Portland Trail Blazersni vaqtinchalik bosh murabbiy sifatida G‘arbda 7-o‘ringa, kutilmagan pleyoff yo‘liga olib chiqqan. Ammo Chikagodagi ilk matbuot anjumanida u ham, Graham ham xuddi shunday sakrashni takrorlash haqida gapirmadi.
Graham uning Deni Avdija’ni Portlandda All-Star darajasiga olib chiqqani, Brooklyn Nets davrida Jarrett Allen bilan, Houston Rockets’da esa yosh Alperen Sengun bilan ishlaganini alohida ta’kidladi.
“Birinchi qiladigan ishing – aloqa o‘rnatish, – deydi Splitter. – Aynan shu hamma narsaning poydevori. Ayniqsa bu darajada. Agar o‘sha aloqa bo‘lmasa, talab qo‘yish, hurmat qozonish juda qiyin. Avval o‘yinchilar bilan turli yo‘llar bilan bog‘lanasan, keyin qolgan hammasi keladi”.
U Wilson bilan ko‘prik qurishni yoz boshidayoq boshladi. Musiqaga bo‘lgan umumiy qiziqishdan. Splitterni yosh yulduzning didi hayratga soldi: 19 yoshli forvard yozda bo‘sh vaqtda gitara chalishni o‘rgandi, hip-hopdan tortib klassikaga, kantrigacha hammasini tinglaydi.
“Juda qiziqarli yigit, – deydi Splitter. – Uning miyasi qanday ishlashini, qaysi mavzularda erkin suhbat qila olishini ko‘rasan – bu hammasini aytib turadi”.
Las Vegasda Bullsning dastlabki ikki o‘yinida aynan Splitter bosh murabbiy sifatida chiziq bo‘ylab turdi. U yoshlar bilan birga maydon chetida bo‘lishni, madaniyatni o‘sha yerning o‘zida qurishni istadi. G‘alabaga chanqagan, lekin oxirgi yillarda ko‘proq xafa bo‘lib kelayotgan franchayzingni qabul qilayotgan yosh murabbiy uchun bu ham sinov, ham tayyorgarlik bo‘ldi.
“U juda mayda-chuydagacha e’tibor beradi, – deydi Wilson. – Nima xohlashini aniq biladi va jiddiy. Ko‘p murabbiylar hazillashib, yumshoqroq bo‘ladi. Tiago esa jiddiy, nima xohlashini biladi.
“Men uchun to‘g‘ridan-to‘g‘ri gapiradigan, talabchan murabbiy yaxshiroq. Shunda nimani yaxshilashimni aniq bilaman”.
Summer league davomida Wilson asosan birinchi raqam, to‘pni boshqaruvchi rolini bajarib o‘ynadi – bu Garnettning Hall of Fame karerasida bo‘lmagan jihat. Ammo mavsum boshlangunga kelib, bu yuk yengillashadi. Atrofida Josh Giddey, Powell va uchinchi yilga kirayotgan Matas Buzelis bo‘ladi – u o‘tgan mavsumda 77 o‘yinni asosiy tarkibda boshlagan va hujumni yo‘lga qo‘shishda yordam beradi.
“Bu sog‘lom muhit yaratadi, – deydi Graham. – Yoshlar biladi: ishlar yurishmay qolsa, yonlarida buni boshidan o‘tkazgan, yutgan, muvaffaqiyat ko‘rgan yigitlar bor. O‘rganishadi. Bu ularning rivoji va jamoa salomatligi uchun juda muhim”.
Moslashuvchan murabbiy, shakllanayotgan jamoa
Splitter bosh murabbiy sifatida turli uslublarni sinab ko‘rgan. Fransiyada u Paris Basketballni tezkor, hujumga yo‘naltirilgan o‘yin bilan EuroLeague pleyoffiga olib chiqqan. Blazers bilan esa aksincha – himoya jamoaning asosiy quroliga aylangan.
Endi navbat Chikagoga. Bu safar u yosh, qayta qurilayotgan tarkibni o‘z tasavvuriga ko‘ra shakllantirish imkoniga ega.
“Senda doimo bir qarash, bir g‘oya bo‘ladi, – deydi u. – Lekin tizimni o‘zingdagi o‘yinchilarga moslashtirishing kerak. Ular nimani eng yaxshi bajarishini topasan, shuni kengaytirasan. Biz bu yerda aynan shuni qilamiz”.
Klubning asosiy topshirig‘i ham shu – Splitter yoshlarni tarbiyalasin, yo‘l ko‘rsatsin, Bullsni asta-sekin yana jiddiy sahnaga qaytarsin.
An’anaga aylanganidek, o‘yinchilar mavsumoldi lageridan bir necha hafta oldin Miami’da o‘zlari tashkillashtirgan mini-mashg‘ulot yig‘inida to‘plandilar. Yangi rahbariyat, yangi murabbiy, yangi yulduz. Hammasi bir sahifada bo‘lishi kerak bo‘lgan davr.
Shu paytda shov-shuv, taqqoslashlar, prognozlar ortib borayotgan bo‘lsa-da, Wilson o‘zini bir narsaga mixlab qo‘ygan.
“Men g‘alaba qozonishni kutyapman, – deydi u. – Qanday bo‘lsa ham. Yutish uchun nima kerak bo‘lsa, shuni qilaman”.
Chikago uchun savol endi bitta: bu va’da – va bu ishchanlik – nihoyat United Center’ni yana may oyidagi yirik o‘yinlar sahnasiga qaytara oladimi?
