Bonucci va Guardiola o‘rtasidagi transfer hikoyasi
Leonardo Bonucci 2016-yil yozida nafaqat raqib hujumchilar, balki o‘z taqdiriga qarshi ham mudofaa qilgan ekan. U o‘sha payt Premier League’ga, aniqrog‘i Pep Guardiola qo‘l ostidagi Manchester City’ga bir qadam qolganini ochiqladi. Ammo bu hikoya oxir-oqibat yurak ovoziga quloq tutgan himoyachi haqida bo‘lib chiqdi.
Yevro-2016 o‘rtasida boshlangan vasvasa
Bonucci World Soccer Agency orqali Sport Mediaset’ga bergan intervyusida o‘sha yozni eslar ekan, maydondagi bosimdan ham og‘irroq bo‘lgan lahzalarni tasvirlab berdi. Yevro-2016 qizg‘in pallasi, Italiyaning tayanch markazida o‘ynayotgan tajribali markaziy himoyachi va shu payt telefonning tinmay jiringlashi.
U o‘sha davrni shunday eslaydi: uning futbol falsafasiga eng mos murabbiy sifatida aynan Guardiola ko‘rinadi. Orqadan hujum boshlash, pressing ostida to‘pni yo‘qotmaslik, birinchi pas bilan raqibni yorib o‘tish — bularning bari Pep uchun ham, Bonucci uchun ham asosiy qurol edi. Murabbiy uni haftalar davomida “ko‘z ostiga” olib, jiddiy ravishda jalb qilishga harakat qilgan.
Bonucci o‘sha davrdagi tuyg‘usini yashirmaydi: Guardiola tomonidan “xushomad” ko‘rish — oddiy transfer qiziqishi emas, futbolchining boshini aylantiradigan darajadagi e’tibor. Ayniqsa, bu hammasi Yevropa chempionati vaqtida, har daqiqa diqqat jamlanishi kerak bo‘lgan pallada bo‘lib o‘tganini inobatga olsak, ichki kurash yanada og‘irlashgan.
“Premier League va Guardiola... lekin yurak boshqa joyda”
Manchester City o‘sha yillarda allaqachon Angliyada kuchli kuchga aylanayotgan, Guardiola esa klubni yangi bosqichga olib chiqish rejasini tuzayotgan edi. Bonucci esa bu rejada markaziy figura bo‘lishi mumkin edi. Taktik jihatdan yetuk, to‘p bilan ishonchli, tajribali — Pep uchun ideal markaziy himoyachi profili.
Shunga qaramay, bitta to‘siq bor edi: Turin. Aniqrog‘i, Juventus bilan bo‘lgan uzviy rishta.
Bonucci allaqachon “keksa sinyora” bilan Chempionlar Ligasi finaliga chiqqan, klub bilan o‘zini butun futbolchiligi bog‘langan shaxs sifatida his qilardi. U tan oladi: ba’zi kunlari o‘ziga “ajoyib, Premier League, Guardiola” deb aytgan, ertasi kuni esa o‘z orzulari aslida har doim Juventus bilan bog‘liq bo‘lganini eslab, yana ikkilanib qolgan.
Yurak boshqa gapni aytardi. Turin uni qo‘yib yubormasdi.
O‘yin tashqarisidagi eng og‘ir sinov
Bu faqat professional tanlov emasdi. Bu faqat futbol ham emasdi.
O‘sha yili uning ikki yoshli o‘g‘li Matteo og‘ir xastalikka chalingani ma’lum bo‘ladi. Shundan keyin Bonuccining ichki tarozisi butunlay o‘zgaradi. Bunday pallada boshqa mamlakatga ko‘chish, yangi liga, yangi hayotga moslashish — bularning bari faqat sportiy qadam emas, oilaviy xavf ham edi.
Yevro tugagach, u Juventus rahbariyati bilan o‘tirib gaplashadi. O‘g‘lining sog‘lig‘i, ichida qolayotgan ikkilanish, klubning pozitsiyasi — hammasi bir nuqtaga jamlanadi. Turin klubi unga ochiq aytadi: hatto “aqldan ozdiradigan” taklif bo‘lsa ham, u sotilmaydi. Shunda qaror g‘alati darajada sodda ko‘rinadi — qolish.
Bonucci o‘zi ham tan oladi: Guardiola bilan ishlash texnik va taktik jihatdan uni yanada boyitgan bo‘lardi. Lekin o‘sha paytda u uchun maydondagi o‘sishdan ko‘ra, uyidagi tinchlik va Juventus bilan bog‘langan orzular muhimroq bo‘lgan.
Qolgan “agar”lar va o‘zgarmagan meros
Agar o‘sha transfer amalga oshganida, Premier League tarixida yana bir yirik sahifa yozilgani aniq edi. Guardiola mudofaada o‘yin boshlashni markazga qo‘ygan davrda Bonucci kabi himoyachi bilan ishlash murabbiy uchun ham, liga uchun ham alohida tajriba bo‘lardi.
Lekin futbol tarixini “agar”lar emas, qilingan tanlovlar yozadi. Bonucci o‘sha yozda Manchester sari emas, Turindagi uyiga qaytishni tanladi. Va aynan shu qaror uni nafaqat maydonda, balki inson sifatida ham boshqacha ko‘rsatib qo‘ydi.
Savol esa hanuz ochiq qoladi: Guardiola qo‘l ostidagi Bonucci qanday himoyachi darajasiga chiqardi? Balki bunga hech qachon javob bo‘lmaydi. Lekin uning Juventusga sodiqligi va oila uchun qilingan tanlovi allaqachon o‘z bahosini topgan.
