Arthur va Juventus hikoyasining yakuni: katta xatolar
Arthur va “Juventus” o‘rtasidagi olti yillik shartnoma qog‘ozda hanuz 2027-yilgacha amal qiladi, lekin amalda bu munosabat allaqachon tugagan. Klub endi navbatdagi ijarani qidirmayapti, aksincha, shartnomani o‘zaro bekor qilish bo‘yicha faol ish boshlagan. Bu, asosan, katta maosh olayotgan, ammo sport loyihasida o‘rin topa olmagan futbolchidan xotirjam voz kechish demak.
Sky Sport Italia xabariga ko‘ra, tomonlar braziliyalik yarim himoyachini shartnoma tabiiy yakuniga yetmasidan turib qo‘yib yuboradigan kelishuv ustida ishlamoqda. Shunday qilib, Arthur uchun Italiyadagi murakkab, ko‘p bahs-munozaralarga sabab bo‘lgan bob yopilmoqda. “Juventus” esa tarkibni yangilash va ish haqi byudjetini yengillashtirishni birinchi o‘ringa qo‘yayotgan bir pallada bu qadam mantiqiy ko‘rinadi.
Moliyaviy shov-shuv, maydondagi sokin natijalar
Arthur 2020-yilda Turin tomon yo‘l olganida, bu transfer darhol so‘nggi yillarda Serie A bozoridagi eng ko‘p muhokama qilingan bitimlardan biriga aylandi. Sababi maydondagi emas, asosan buxgalteriyadagi raqamlar edi.
U “Barcelona”dan taxminan 80 million yevro atrofidagi summa evaziga kelgan, Miralem Pjanic esa 60 million yevroga Kataloniyaga yo‘l olgan edi. O‘sha paytda bu almashinuv ikki klub balansini chiroyli ko‘rsatish uchun qilingan moliyaviy manevr sifatida talqin qilindi. Hisobotlarda hammasi chiroyli ko‘rindi. Maydonda esa boshqacha bo‘ldi.
Arthur kutilgan darajada ta’sir ko‘rsata olmadi. Birinchi mavsumida atigi 22 ta liga o‘yini, ikkinchisida esa 20 ta uchrashuv. Statistika ham, taassurot ham – barchasi “yarmigacha yetib borgan loyiha” manzarasini eslatdi. Turin tomoshabinlari undan o‘yin ritmini boshqaradigan, pressingni yorib o‘tadigan markaziy figura kutishgan edi. Bu rol hech qachon to‘liq shakllanmadi.
Ijaralar marafoni va Gremio dagi nafas
“Juventus”dagi mavqe yo‘qolgan sari Arthur qit’alar bo‘ylab safar qila boshladi. Uning karerasi ketma-ket ijaralar zanjiriga aylandi: Liverpool, Fiorentina, Girona va nihoyat vatanga – Gremio ga qaytish.
Aynan Gremio davri so‘nggi yillardagi eng yorqin bo‘lim bo‘ldi. U yerda u yana doimiy o‘yin amaliyotini topdi, o‘zini qayta tiklay boshladi, o‘yin ritmiga qaytdi. Braziliyada unga ishonch berildi, bu ishonch esa maydondagi ishtiroki va o‘yiniga darhol aks etdi.
Ammo bu qayta tug‘ilish hikoyasi ham moliya devoriga urildi. Gremio klubining iqtisodiy ahvoli “Juventus” belgilagan narxni ko‘tara olmadi. Transfer to‘liq amalga oshmay qoldi. Arthur yana Turin yo‘lini tutdi, lekin bu safar qaytish emas, kutish zaliga kirish edi.
Continassa da ortiqcha yukka aylangan yulduz
Arthurning klubdagi haqiqiy maqomi joriy mavsumoldi davrida aniq bo‘ldi. U “Next Gen” jamoasiga qarshi o‘tkazilgan so‘nggi o‘rtoqlik uchrashuvi uchun tuzilgan tarkibda yo‘q edi. Bu oddiy texnik qaror emas, aniq signal edi: u endi sport loyihasining bir qismi emas.
Bir tomonda – yuqori maosh, ikkinchi tomonda – murabbiylar shtabining rejalarida o‘rin yo‘qligi. Bozorga chiqarilgan, lekin aniq ijaraga takliflar kelmayotgan futbolchi. Bunday vaziyatda klub ham, futbolchi ham bitta xulosaga keladi: shartnomani o‘zaro bekor qilish eng mantiqiy yo‘l.
“Juventus” uchun bu – hisob-kitob davrida qimmatga tushgan, lekin sport natijasi bo‘yicha oqlanmagan transfer bobini yopish. Arthur uchun esa – nihoyat, haqiqiy “nol nuqta”dan boshlash imkoniyati.
Turindan ketish arafasida turgan braziliyalik endi qayerga yo‘l oladi? Savol ochiq qolmoqda. Lekin bitta narsa ravshan: uning “Juventus” bilan hikoyasi endi faqat moliyaviy misol sifatida eslanadi, futbol bo‘yicha emas.
