Arteta va Jesus: Mojaro haqida nima deyishmoqda?
London matbuoti bu hafta yana bir bor Mikel Arteta atrofida aylanyapti. Bu safar gap uning eski hujumchisi Gabriel Jesus bilan bo‘lgan ayriliq haqida. Sarlavhalar esa odatdagidek portlashni va’da qiladi: “row”, “blasts”, “hits back”, “bitter exit”... hammasi bor.
Ammo Artetaning o‘zi nima dedi? Ustozning ohangi bu shovqindan ancha yiroq edi.
“Shok”, “zarba”, “mojaro” – yoki shunchaki murabbiyning tushuntirishi?
Daily Mirror, Football.London va London Evening Standard xuddi bir xil kayfiyatda chiqdi: Arteta go‘yoki Gabriel Jesusni javobsiz qoldirmadi, “zarba qaytardi”, “shok” bo‘ldi, “ayblovlarga javob berdi”.
Murabbiyning real so‘zlari esa bunday dramatik fonni ko‘tarmaydi. Arteta shunday deydi:
“Juda hayron bo‘ldim, rostini aytsam, ayniqsa Gabrielle bilan kiyinish xonasida alohida suhbatlashganimni hisobga olsam. Qanday so‘zlar aytilganini bilmayman, mayli.
“Biz bir-birimiz bilan ishlatgan so‘zlar – barchasi minnatdorchilik haqida edi. Shuning uchun bilmayman, yaxshi. Ba’zan yomon xabarni yoki kutilmagan xabarni yetkazishga to‘g‘ri keladi. Odamlar shunga reaktiv bo‘ladi. Kimdir yomon politsiyachi bo‘lishi kerak. Agar bu men bo‘lsam, bo‘laman. Va men buni tushunaman.
“Muhimi – odatda uch oy, olti oy o‘tgach nima bo‘lishi. Trossard kelganida bo‘lgani kabi: u kiyinish xonasida, hamma bilan birga, muhit va munosabatlar. Va Xudoga shukur, hozirgacha ketgan barcha futbolchilar bilan bir paytlar munosabatlar juda yaxshi bo‘lgan. Shunday bo‘lishini yana ham xohlayman.”
Shu. “Fires back”, “hits back”, “blasts” deb sotilayotgan gaplar aslida minnatdorchilik, tushunish va munosabatni saqlab qolish haqida.
Arteta o‘zini oqlamayapti, kimnidir masxara ham qilmayapti. U murabbiy sifatida klassik vaziyatni tasvirlayapti: kimdir ketishi kerak, xabar og‘ir, reaktsiya hissiy. Va kimdir “yomon politsiyachi” rolini oladi. Arsenalda bu rolni u o‘zi tanlagan.
Martinelli, Jesus va “yomon politsiyachi” Arteta
Yaqinda Gabriel Martinelli atrofidagi shov-shuv – tarkibdan tashqarida qolgani, transfer arafasida ekani – Artetaga “o‘yinchilarni qanday munosabatda bo‘layotgani” bo‘yicha savollarni ko‘paytirdi. Endi esa navbat Gabriel Jesusga kelgan.
Ikkala holatda ham umumiy chiziq bitta: klub o‘z yo‘lini tanlayapti, murabbiy qiyin qarorlarni yuzma-yuz aytib beryapti, o‘yinchilar esa bu jarayonni omma oldida turlicha qabul qilishi mumkin. Media esa aynan shu joyda “bitter exit”, “row”, “blast” kabi so‘zlarni ishga soladi.
Arteta esa o‘z pozitsiyasini aniq chizib qo‘ydi: u munosabatlar uch oy, olti oy, bir yil o‘tgach qanday bo‘lishiga qaraydi. Bugungi sarlavhalar emas, ertangi kiyinish xonasi muhitiga urg‘u beradi.
“Dressing roomni yo‘qotdi” degan gaplar qayerdan chiqyapti?
Shov-shuvli sharhlarda tez-tez uchraydigan ibora: “bunday gaplardan keyin dressing roomni yo‘qotadi”. Aslida esa Artetaning so‘zlari aynan aksini ko‘rsatadi.
U Trossard misolini keltiradi: yangi kelgan futbolchi, raqobat, rotatsiya, baribir sog‘lom muhit. Shuningdek, ketgan futbolchilarning aksariyati bilan munosabatlar “juda yaxshi” bo‘lib qolganini ta’kidlaydi. Bu murabbiyning o‘ziga ishonchi, qarorlariga javobgarligi va insoniy yondashuvi haqida gapiradi.
Sarlavhalar mojaro qidiradi. Arteta esa tizim qurmoqda. Va u bu tizimda “yomon politsiyachi” bo‘lishga tayyor.
Savol endi boshqacha: Arsenalning bu qat’iy, hissiy jihatdan og‘ir, lekin ongli qarorlari mavsum yakunida sovrinlar bilan tasdiqlanadimi – yoki bu yo‘l yana bir bor keskin bahslarning markazida qoladimi?
