Arsenal yangi mavsumni shafqatsiz boshladi: 3:0 g‘alaba

Arsenal o‘z chempionlik himoyasini aynan shunday boshlashni orzu qilgandi: uyda, chiroyli o‘yin bilan, raqibni bosim ostida ezib, hisobda yirik g‘alaba. Promoushen qilinib kelgan Coventry City esa “Emirates Stadium”dagi bu kechada juda tez tushundi – Premier League bu boshqa olam.

Mikel Arteta jamoasi 3:0 hisobida g‘alaba qozondi, lekin raqamlar hammasini aytib bera olmaydi. Hisobdan ham ko‘ra ko‘proq bo‘lgan ustunlik, tinimsiz pressing, xotirjamlik va chempionlarga xos sovuqqonlik.

Gollar esa ishni erta hal qilib qo‘ydi.

Havertz erta urdi – shubhalar tarqaldi

15-daqiqada Kai Havertz sahnaga chiqdi. Jarima maydoni ichida to‘pni qabul qildi, bir teginishda nazoratga oldi, ikkinchisida esa sovuqqon zarba bilan burchakka joyladi. Oddiy ko‘ringan bu epizod aslida katta hikoyaning davomiydi: nemis hujumchisi endi bu jamoaning asosiy “to‘qqiz” raqamiga aylanayotganini yana bir bor isbotladi.

O‘tgan yozda Viktor Gyökeres aynan Havertzni “yangilash” uchun olib kelingandi. Ammo mavsum o‘tgan sayin shubhalar Gyökeres atrofida to‘planib bordi, Havertz esa aksincha, maydonga qaytib, o‘z o‘rnini qayta zabt etdi. Endi esa, jahon chempionatidan keyin ikkisi ham sog‘lom bo‘lgan paytda ham, tanlov aniq – hujum chizig‘ida yana Havertz.

Uning Coventry darvozasiga kiritgan goli ketma-ket to‘rtinchi rasmiy o‘yinida gol urishi bo‘ldi: o‘tgan mavsumdagi Burnley va Paris Saint-Germain, bu mavsumdagi Manchester City va endi Coventry. Angliyadagi faoliyati davomida bunday seriya birinchi marta.

Gyökeres esa? Zaxirada o‘tiribdi. Bir daqiqa ham o‘ynamadi. Bir yil avval “Arsenal hujumini o‘zgartiradigan 9-raqam” sifatida kelgan futbolchi bugun jiddiy raqobatga duch keldi, balki klubni tark etish ehtimoli ham tilga olinmoqda.

Saka va Ødegaard – chempionlarning odatiy ohangi

Havertzning golidan keyin stadiondagi taranglik butunlay yo‘qoldi. O‘tgan mavsum ikkinchi davrda “Emirates”da har bir daqiqa asabni yeydigan marafonga aylanib ketgandi. Endi esa chempionlikdan keyingi yengillik seziladi: tomoshabinlar ham, futbolchilar ham o‘zini erkinroq tutmoqda.

Bu kayfiyat maydonda ham aks etdi. Christos Tzolis chap qanotdan bosimni oshirdi, to‘pni yuqorida qaytarib oldi va hujumni boshlab berdi. Aynan uning faol harakati birinchi golga olib keldi. Oradan ko‘p o‘tmay, yana o‘sha Tzolis chapdan uzatma yo‘lladi, Coventry darvozaboni Carl Rushworth to‘pni uzoqlashtirish o‘rniga Bukayo Saka tomon surib qo‘ydi. Saka bunday sovg‘ani kechirmaydi – 2:0.

Ikkinchi bo‘lim endigina boshlanganida esa Martin Ødegaard ham o‘z so‘zini aytdi. To‘rtinchi daqiqada norvegiyalik yarim himoyachi raqib himoyasi orasidagi bo‘shliqni topdi va hisobni 3:0 ga yetkazdi. Qolgan vaqt – faqat nazorat, faqat xotirjamlik.

Arsenal yangi ko‘tarilgan jamoalarga qarshi uy o‘yinlarida endi ketma-ket 46 ta uchrashuvdan beri mag‘lub bo‘lmayapti. Bu statistika tasodif emas, tizim va mentalitet natijasi.

“Emirates”dagi yangi yuzlar: chuqur, juda chuqur tarkib

Kechaning ramziy lahzalaridan biri – Ezri Konsa tribuna oldida muxlislarga tanishtirildi. Aston Villa safidan 55 million funt evaziga kelgan markaziy himoyachi chempionlar tarkibini yana ham kengaytiradi.

Zaxiradan tushganlar ro‘yxati ham o‘zi bir signal: Eberechi Eze, Noni Madueke, Mikel Merino, Martín Zubimendi, Piero Hincapié. Ustiga ustak, Gyökeres umuman maydonga ham tushmadi. Bu – chempionlikka qayta da’vogarlik qilishni emas, uni himoya qilishga jiddiy tayyorlangan jamoa manzarasi.

Arteta jamoasi endi navbatdagi sinovga – bir haftadan so‘ng Aston Villa bilan o‘yinga tayyorlanadi. Bugungi kabi “sayr” bo‘lmasligi aniq, ammo startdagi bunday ishonchli g‘alaba, ayniqsa, bosim ostida o‘tadigan mavsum oldidan, juda qimmat.

Zubimendi – chetga surilayotgan yulduz?

Bu kecha Arsenal uchun deyarli hamma narsa ijobiy bo‘ldi, lekin Martin Zubimendi uchun emas. Real Sociedaddan 55,8 million funtga olib kelingan ispaniyalik yarim himoyachi o‘yinni zaxirada boshladi, holbuki yangi kelgan Bruno Guimarães jarohat sabab umuman tarkibda yo‘q edi.

Guimarães yo‘qligida ko‘pchilik Zubimendi maydonga tushishiga ishongandi. Ammo Arteta o‘tgan mavsum yakunida tanlagan yo‘lini davom ettirdi: markazda Declan Rice, Ødegaard va yosh Myles Lewis-Skelly. Odatda chap qanot himoyasida ko‘rinadigan Lewis-Skelly yana bir bor markazda ishonchli o‘yin ko‘rsatdi – va bu Zubimendi uchun xavotirli signal.

Ispaniyalik yarim himoyachi ikkinchi bo‘lim o‘rtalarida Rice o‘rniga maydonga tushdi, lekin o‘yinning taqdiri allaqachon hal bo‘lgandi. Arteta jamoa chuqurligi uchun uni tarkibda saqlamoqchi, deb aytgan, ammo 27 yoshli futbolchining o‘zi bunday roldan qoniqadimi? Savol ochiq qolmoqda.

Tzolis – “yulduz kutgan” qanotga kutilmagan javob

Yoz davomida Arsenal chap qanot uchun yulduz nomlar bilan bog‘landi: Real Madrid hujumchisi Vinícius Júnior, Paris Saint-Germain futbolchisi Bradley Barcola – bular transfer bozoridagi sarlavhalar edi. Shunday fon ostida Club Brugge safidan 34 million funtga kelgan Christos Tzolis ayrim muxlislar uchun uncha hayajonli ko‘rinmagandi.

Ammo maydon har doimgidek haqiqatni ko‘rsatadi. Manchester Cityga qarshi umidli debyutdan keyin, 24 yoshli futbolchi “Emirates”dagi ilk uy o‘yinida yanada dadilroq ko‘rindi. Yuqorida pressing, to‘pni qaytarib olish, tez qarshi hujumlar, aniq uzatmalar – uning ishtirokisiz birinchi ikkita gol bo‘lmagan bo‘lardi.

Leandro Trossard allaqachon Besiktas safini to‘ldirdi, Gabriel Martinelli esa bu safar umuman zayavkaga kiritilmadi. Arsenal hali ham hujum chizig‘iga kuchaytirish izlayotgan bir paytda Tzolis bo‘sh qolgan sahnadan ustalik bilan foydalanmoqda.

Coventry uchun sovuq haqiqat

Coventry City uchun yagona ijobiy xabar – eng og‘ir o‘yin ortda qoldi. Ammo qolganlari ham unchalik yengil bo‘lmaydi. O‘tgan mavsum EFL Championshipda 95 ochko to‘plagan, raqiblarini 11 ochkolik farq bilan ortda qoldirgan jamoa bugun Premier League darajasidan qanchalik uzoqda ekanini ochiq ko‘rsatib qo‘ydi.

Yozgi transfer oynasida deyarli 140 million funt sarflangan bo‘lsa-da, bu o‘yinda bunday sarmoyaning izlari ko‘rinmadi. Himoyadagi xatolar, pressingdan chiqib keta olmaslik, to‘p bilan qaror qabul qilishdagi sustlik – hammasi birlashib, Lampard jamoasini chempion qarshisida ojiz qoldirdi.

Faqat Ellis Simms alohida tilga olishga arziydi. U Gabriel Magalhães bilan jismoniy kurashlardan qochmadi, himoyachiga doimiy bosim o‘tkazdi va hech bo‘lmaganda old chiziqda Premier League talablariga tayyor ekanini ko‘rsatdi. Qolganlar esa hali yuqori liga ritmini ushlashdan yiroq.

Kelasi hafta Coventry uyda yana bir promoushen qilingan jamoa – Hull Cityni qabul qiladi. Ta’bir joiz bo‘lsa, mavsumning eng erta “qutulish uchun jang”laridan biri bo‘lishi mumkin. Uchrashuv hali avgustda, lekin his-tuyg‘u boshqa: bu allaqachon pastki chiziq uchun kurashga o‘xshaydi.

Arsenal esa? Chempionlar ilk kundanoq signal berdi. Ular nafaqat tayyor, balki yana ham ochko‘z. Savol endi bitta: kim ularni bu marra yo‘lida to‘xtata oladi?