Arsenal yangi mavsumda chempionlikni himoya qilish va transfer o‘yini

Arsenal uchun haqiqiy yoz endi boshlanmoqda. O‘tgan hafta yopiq eshiklar ortida MK Dons ustidan 3:0 hisobidagi sinov g‘alabasi – oddiy mashg‘ulot edi. Asosiy sinov esa shanba oqshomida, Girona bilan o‘rtoqlik uchrashuvida start oladi. Bu nafaqat premyera-ligadagi amaldagi chempionning qaytishi, balki o‘tgan mavsumdagi mo‘jiza epizod emasligini isbotlashga urinish ham bo‘ladi.

Chempionlikni saqlab qolish: tarix ogohlantiradi

Angliyada chempionlikni ketma-ket himoya qilish – Manchester City bo‘lmasangiz, deyarli imkonsiz topshiriq. Manchester United 2007–2009 yillarda uch marta ketma-ket g‘olib bo‘lganidan beri buni hech kim qaytara olgani yo‘q. Chelsea buni bir marta uddalagan, Liverpool qariyb yarim asrdir bunday seriyani ko‘rmadi. Arsenal esa so‘nggi marta unvonni saqlab qolganiga qariyb bir asr bo‘ldi.

Mikel Arteta shunday fon ostida yangi mavsumga kirib keladi. Uning oldida faqat taktik emas, ruhiy va jismoniy chegaralarni ham sinovdan o‘tkazadigan vazifa turibdi.

Chempionlar ligasi: ikkinchi zarba qanchalik real?

Ketma-ket ikkinchi marta Champions League finaliga chiqish ham oson yo‘l emas. So‘nggi besh ingliz finalchisi ichida faqat bitta jamoa – Manchester City 2021–22 mavsumida – keyingi yil kamida yarim finalgacha yetib borgandi. Boshqalar barvaqt to‘xtab qoldi.

Bugungi Premier League kuchi, intensivligi va raqobati fonida ikki frontda birday kurashish – oldingidan ham og‘irroq. Arsenal buni uddalash uchun yozgi bozorni ishlatishi kerak, lekin hozircha xarajatlar uncha shov-shuvli emas. 79 million funt atrofidagi umumiy sarfning yarmidan ko‘pi Piero Hincapié transferini to‘liq sotib olishga ketdi.

Trossard o‘rniga Tzolis va Vinícius orzusi

Klub qanotdagi ilk katta o‘zgarishni amalga oshirdi: Leandro Trossard ketdi, uning o‘rnini Club Brugge’dan kelgan yunon vingeri Christos Tzolis egalladi. Belgiyalikdan yetti yosh kichik bo‘lgan Tzolis – kelajakni sug‘urtalashga qaratilgan mantiqiy qadam. Ammo chap qanot haqiqatan ham elit darajaga chiqishi uchun Arsenal ko‘pdan beri tilga olinayotgan nomni qo‘lga kiritishi kerak: Vinícius Júnior.

Bu yerda maydondagi dalillar ortiqcha izoh talab qilmaydi. O‘tgan mavsumda Vinícius Yevropaning besh yirik ligasi ichida eng ko‘p xavfli dribblingni amalga oshirdi: kamida besh metr to‘p olib yurib, zarba bilan yakunlagan yoki golli vaziyat yaratgan 92 marotaba (49 zarba, 43 golli pas). Standart vaziyatlarga juda ko‘p tayangan Arsenal uchun bu darajadagi ochiq o‘yin tahdidi – butun hujum falsafasini ko‘tarib yuboradigan omil.

Ammo bu orzuning narxi bor.

Maoshlar balansi va Barcola omili

Moliyaviy tomonni o‘ylaydiganlar uchun Vinícius transferi – bosh og‘rig‘i. Capology ma’lumotlariga ko‘ra, u Yevropaning besh yirik ligasidagi eng ko‘p maosh oluvchi uchinchi futbolchi bilan barobar turadi, hozirgi Arsenal tarkibidagi istalgan o‘yinchidan haftasiga kamida 100 ming funt ko‘proq topadi.

Bu savolni o‘rtaga tashlaydi: Arsenal maosh tizimini qayta yozishga tayyormi? Agar tayyor bo‘lsa, klubdagi boshqa yulduzlar agentlaridan telefonlar ko‘payishi aniq. Shuning uchun ham klub bilan bog‘lanayotgan yana bir ism – Bradley Barcola – hozircha ko‘proq mantiqli ko‘rinadi. Uning bozoridagi asosiy muammo – raqobat. Liverpool qanot futbolchilariga ancha ko‘proq muhtoj va bu poygada yanada agressiv bo‘lishi kutiladi.

Bu esa to‘g‘ridan-to‘g‘ri Andrea Berta oldidagi asosiy imtihon.

Berta uchun murakkab vazifa: allaqachon zo‘r bo‘lgan jamoani yaxshilash

Arsenal sport direktori sifatida Andrea Berta uchun vazifa juda nozik: allaqachon dunyoning eng yaxshi tarkiblaridan biri hisoblangan jamoani yana bir pog‘ona ko‘tarish. U klubga o‘tgan yili kelganida asosiy transfer maqsadlari sifatida Alexander Isak va Benjamin Sesko tilga olingandi. Natija hammaga ma’lum: ikkisi ham raqib klub formasini kiydi.

Arteta tizimiga sezilarli qo‘shimcha bera oladigan futbolchilar havzasi tobora torayib bormoqda. Shuning uchun ham, ehtimol, eng katta yutuq – yangi nom emas, mavjud yulduzlarni sog‘lom saqlash bo‘lishi mumkin.

Sog‘liq va charchoq: yashirin xavf

Arsenal o‘tgan mavsum chempionlikni qo‘lga kiritdi, lekin jarohatlar statistikasi ularning ishini osonlashtirmagan. Bir nechta klubdagina asosiy futbolchilar shuncha o‘yin o‘tkazib yuborgan.

Kai Havertz Saka fevralda shartnomasini uzaytirguniga qadar klubdagi eng ko‘p maosh oluvchi futbolchi sifatida tilga olingandi, ammo u atigi yettita liga o‘yini asosiy tarkibda boshladi. Sardor Martin Ødegaard ham bir necha davrni o‘tkazib yubordi. Natijada u va Saka 2025–26 mavsumida Premier League’da birga atigi 10 marta start tarkibida maydonga tushdi.

Bu o‘yinlarning ikkitasi alohida e’tiborga loyiq. Ulardan biri – Declan Rice jarohat olib, ishtirok eta olmagan yagona uchrashuv, Aston Villa ustidan 4:1 hisobidagi uy g‘alabasi. Yana biri – Brighton ustidan 2:1 hisobidagi uy g‘alabasi, unda Rice o‘ng qanot himoyachisi sifatida boshlagan edi.

Bunday sharoitda Arteta deyarli hech qachon asosiy ustunlarga nafas rostlash imkonini bera olmadi.

Ortiqcha daqiqalar: jamoa umurtqasiga tushgan yuk

Statistika buni aniq ko‘rsatadi. Arsenal tarkibida o‘tgan mavsum boshidan beri barcha musobaqalarda klub uchun eng ko‘p daqiqa o‘ynagan 20 Premier League futbolchisidan beshtasi bor. Albatta, ulardan biri darvozabon David Raya, bu tabiiy. Ammo qolgan to‘rttasi – jamoaning o‘zi tayanadigan umurtqa qismi:

• Declan Rice – 4 456 daqiqa (Premier League klublari orasida 11-o‘rin)
• Martín Zubimendi – 4 298 daqiqa (15-o‘rin)
• William Saliba – 4 254 daqiqa (17-o‘rin)
• Gabriel Magalhães – 4 210 daqiqa (19-o‘rin)

Saliba buning ustiga Fransiya terma jamoasi uchun yana 795 daqiqa o‘ynadi va umumiy hisobda 5 000 daqiqadan oshib ketdi. Uning Jahon chempionatida beldagi jarohat sabab muddatidan avval to‘xtashi va endi uzoq muddat safdan chiqib qolishi ehtimoli – Arteta uchun og‘ir zarba.

Rice esa Arsenaldagi ulkan yukiga qo‘shimcha ravishda Angliya terma jamoasi safida 1 026 daqiqa maydonga tushdi. Bularning barchasini u 2026 yil davomida sonidan pastga uzatayotgan nerv og‘rig‘i bilan o‘ynab o‘tkazdi.

Bu yoz Thomas Tuchel qo‘l ostida uning o‘yinga ta’siri pasaygani bejiz emas. Bu holat, tabiiyki, Arteta shtabini ham o‘ylantiradi. Viktor Gyökeres ham Shvetsiya bilan yetarlicha ko‘p o‘yin o‘tkazgani inobatga olinsa, Arsenal safida o‘tgan avgustdan beri klub va terma jamoa uchun kamida 4 400 daqiqa o‘ynagan futbolchilar soni oltitaga yetadi.

Bu darajadagi charchoqni faqat mashg‘ulot bilan yashirib bo‘lmaydi.

Past profil, to‘g‘ri reja: yozgi tayyorgarlik nega sokin?

Shu fon ostida Arsenal bu yil past shov-shuvli, ammo maqsadli pre-sezonni tanladi. O‘tgan yozda jamoa Osiyoga safar qilgan bo‘lsa, bu safar eng uzoq yo‘l – Kataloniyaga, Girona bilan o‘yin. Qolgan uchrashuvlar geografiyasi ham oqilona: Dublin’da Real Betis, Cardiff’da Manchester Cityga qarshi Community Shield, oralarida esa uyda Borussia Dortmund va Como bilan o‘yinlar.

Bu jadvalning ortida bitta mantiq yotibdi: tanani qayta tiklash, charchoqni bosish va yangi mavsumga imkon qadar sog‘lom kirish.

Jahon chempionatida kuchini oxirigacha sarflagan futbolchilar hali to‘liq tiklanib ulgurgani yo‘q. Shuning uchun ham “haqiqiy” Arsenalni ko‘rish uchun vaqt kerak bo‘ladi. Charchoq, jarohatlar, ehtimoliy yangi transferlar – bularning barchasi jamoaning shakllanish jarayonini cho‘zadi.

Savol shunda: Arteta jamoasi bu murakkab davrni qanday o‘tkazadi – raqiblar allaqachon tezlikni oshirayotgan bir paytda, Arsenal o‘zini himoya qiladimi yoki yana bir bor ligaga ohang beradi? Mavsum javobni juda tez talab qiladi.