Arsenal va Chelsea: Himoya va Hujum Qatnashuvi

Premier League haftasining eng yirik savollari bir nechta manzilda jam bo‘ldi: “Emirates”dagi to‘qnashuv, “Stamford Bridge”dagi yangi yulduz va “Hull”ning kutilmagan temiri. Raqamlar bir narsani aytyapti, maydon esa uni tasdiqlayapti.

Arsenal – devor tobora qalinlashmoqda

Yakshanba kuni “Emirates Stadium”da mavsum boshidagi eng qiziqarli qarama-qarshiliklardan biri bo‘ladi: eng yaxshi himoya – eng yaxshi hujumga qarshi. Bir tomonda hali gol o‘tkazmagan, o‘tgan may oyidagi darajasini aynan shu holatda davom ettirayotgan Arsenal, boshqa tomonda esa ikki uchrashuvda yettita gol urgan Chelsea.

Ikki turda ikki “quruq” o‘yin – bu faqat Arsenalga xos emas. Hull ham kutilmaganda shu natijani takrorladi. Farqi shundaki, Hull darvozaboni Konstantinos Tzolakis jamoasini bir necha bor qutqarishga majbur bo‘ldi, Arsenal posboni David Raya esa deyarli tomoshabinga aylandi.

Uning darvozasiga yo‘llangan yagona aniq zarba – Jack Rudoni zarbasi. Shunga qaramay, Raya o‘tgan mavsumdagi chempionlik poygasida hal qiluvchi figura bo‘lganini unutib bo‘lmaydi. Lekin hozirgi manzara bir narsani ko‘rsatadi: Arsenal raqib imkoniyatlarini bo‘g‘ishda favqulodda darajaga chiqqan.

O‘tgan mavsum boshidan beri Premier League doirasida ular 40 o‘yinning 20 tasida raqibni 0.50 expected goals (xG) dan past ko‘rsatkichda ushlab qo‘ygan. Yangi mavsumdagi dastlabki ikki o‘yin ham shu ro‘yxatga kiradi. Yarim mavsumga teng miqyosda raqibga yarmi xG ham bermaslik – bu odatiy emas, bu ustunlik.

Qolganlar qayerda? Eng yaqin ta’qibchi – Liverpool, bor-yo‘g‘i sakkiz marta shunday natijaga erishgan. O‘tgan mavsum vitse-chempioni Manchester City – atigi ikki marta. Chelsea – to‘rt marta. Raqamlar gapiryapti: to‘p ularda bo‘lmaganda, Arsenal qolganlardan bir pog‘ona emas, butun zinapoya oldinda.

Shu fonda muxlislarning yozgi transfer oynasida hujumni kuchaytirish bo‘yicha e’tirozlari yanada achchiq eshitiladi. Ammo himoyadagi ustunlik shunchalik kattaki, ba’zi bo‘shliqlarni hozircha yashirib turibdi.

Eng ta’sirli jihatlardan biri – William Saliba yo‘qligi deyarli sezilmayapti. Yana bir asosiy himoyachi Jurrien Timber ham safda emas. Biroq bu haqda ko‘p ham o‘ylanmayapsiz, to‘g‘rimi? Bu – tizimning g‘alabasi.

Klub albatta chuqurlik uchun katta pul sarfladi. Ezri Konsa hozircha atigi 11 daqiqa o‘ynadi. Cristhian Mosquera esa Gabriel yonida markazda juda ishonchli ko‘rinmoqda, Ben White esa yana o‘ng qanot himoyasiga surildi va o‘zini bu rolda allaqachon isbotlagan.

O‘rta chiziqda ham qo‘shimcha kuch va po‘lat paydo bo‘ldi – Bruno Guimaraes transferi bunga misol. Ammo u ham Konsa kabi asta-sekinlik bilan tarkibga kiritilmoqda.

Demak, kalit shaxslar emas, tuzilma. Mikel Arteta yaratgan taktik poydevor bugun Arsenal himoyasining bosh quroli. Bir fakt kifoya: bu mavsum startidagi ikki o‘yindan oldin White – Mosquera – Gabriel – Riccardo Calafiori to‘rtligi Premier League doirasida biror marta birga asosiy tarkibda maydonga tushmagan. Shunga qaramay, ular darhol beton devor ko‘rinishiga keldi.

Arsenal chempionlikni himoya qilish uchun oldinda turgan janglarga umid bilan qarashi mumkin. Ayniqsa, endi eng sinovli bosqich – golga chanqoq Chelsea bilan duel boshlanayotgan bir paytda.

Morgan Rogers – Arsenal qo‘ldan chiqargan qurol

Bu hafta Xabi Alonso boshqarayotgan jamoa “Emirates”ga keladi va Arsenal yana bir bor o‘zi qo‘ldan boy bergan imkoniyatni eslaydi. Vinicius Junior va Julian Alvarez bo‘yicha muvaffaqiyatsiz urinishlardan oldin klub Morgan Rogersni ham olib kelishga harakat qilgan, ammo u Chelsea’ni tanladi.

Uni yakshanba kuni “Stamford Bridge”dagi press-tribunadan, deyarli texnik zonalar bilan bir qatorda, deyarli gazon darajasida tomosha qilish – nima uchun bu qadar qattiq so‘ralganini jonli isbotlab berdi. Uning kuchi va keskirligi televizor orqali ham ko‘rinadi, ammo stadionda bu yanada boshqacha uradi.

U chap qanotdan o‘ynadi – xuddi Arsenal hozir o‘zini biroz “yengil” sezayotgan pozitsiya. U Brighton himoyachilaridan ikkitasini ortda qoldirib, Chelsea’ning ikkinchi goliga uzatma berdi. Keyin esa o‘sha mashhur burilish va o‘tkir pas bilan uchinchi golga olib kelgan qarshi hujumni boshladi.

Bu epizodlar uning texnikasi va jismoniy qudratini ochib berdi. Brighton bilan o‘yin – bir misol bo‘lsa, Fulhamga qarshi birinchi turdagi chiqishlari ham e’tiborsiz qolmadi. Ko‘pchilik 117 million funtlik narxni ortiqcha deb baholadi. Rogers esa bu summa yoniga o‘z imzosini qo‘yishga kirishdi.

U allaqachon bitta gol va bitta golli uzatmaga ega. Ikki tur yakuniga ko‘ra zarbalar va yaratilgan imkoniyatlar yig‘indisida undan yuqori ko‘rsatkichga ega bo‘lgan yagona futbolchi – Manchester United sardori Bruno Fernandes. Ro‘yxatning keyingi o‘rinlarida esa Chelsea hujum uchligining qolgan ikki a’zosi – Cole Palmer va Joao Pedro turibdi.

Endi ular uchun haqiqiy sinov – bunday xavf darajasini kuchliroq raqibga qarshi ham saqlab qolish. Rogers uchun esa bu o‘yin yana boshqacha bo‘ladi. U – Arsenalning “qo‘ldan chiqargan” futbolchisi. “Emirates”dagi sahna unga ortiqcha motivatsiya berishi turgan gap.

Hull – John Eganning ko‘rinmas mehnati

Hullning “quruq” starti haqida gap ketar ekan, Tzolakisning rolini e’tirof etmaslik adolatsizlik bo‘lardi. U ikki o‘yinda xG 1.92 bo‘lgan zarbalarni qaytardi va shu orqali Premier League darvozabonlari orasida eng yaxshi asosiy statistik ko‘rsatkichga ega bo‘ldi. Lekin bitta ismni alohida ajratish shart: John Egan.

33 yoshli markaziy himoyachi, Sheffield Uniteddagi davridan so‘ng, ehtimol, o‘zining yuqori darajadagi kunlari ortda qoldi, deb o‘ylagan bo‘lishi mumkin. Hullning sensatsion ravishda Premier League’ga ko‘tarilishi va bu hafta u bilan birga yana besh futbolchining yaxshilangan shartnoma imzolashi – uning hikoyasiga yangi bob qo‘shdi. Va u bu ishonchni oqlashga kirishib bo‘ldi.

Manchester United ustidan ilk turdagi g‘alabada Egan 17 ta to‘pni xavfli hududdan chiqarib yubordi – bu aql bovar qilmaydigan ko‘rsatkich. Keyingi turda Coventryga qarshi yana 10 ta. Ikki o‘yindan so‘ng o‘rtacha 13 ta tozalash – ligada hech kim yaqiniga ham kelmayapti.

Bu futbol romantiklari uchun chiroyli manzara emas bo‘lishi mumkin. Lekin natija bor. Hull aynan shunday “qattiq” futbol bilan ochkolar yig‘moqda va yakshanba kuni Aston Villa’ga qarshi o‘yinda ham xuddi shunday jasoratni kutmoqda.

Thierno Barry – Evertonning yolg‘iz nayzasi

Yakshanba kuni yana bir dramatik sahna Goodison Park’da bo‘lishi mumkin. Everton hujumi endi bitta odamga bog‘liq: Thierno Barry.

Beto sotib yuborildi, Richardson va Folarin Balogun bo‘yicha urinishlar muvaffaqiyatsiz yakunlandi. Transfer oynasi klub uchun deyarli tush kabi, lekin yomon tush bo‘lib tugadi. Natijada old chiziqda yagona variant – Barry. Yosh hujumchi Manchester Unitedga qarshi o‘yinda butun yukni yelkasiga oladi. Xato qilishga joy deyarli yo‘q.

Efirda – to‘rt sahnali spektakl

Bu hafta oxiri efir tarmog‘ida to‘rtta Premier League uchrashuvi navbatma-navbat namoyish etiladi. Dastlab juma oqshomi Ipswich – Liverpool bahsi. Shundan so‘ng shanba kuni kechqurun Hull – Aston Villa o‘yini.

Yakshanba esa ikki pardali marafon: 14:00 da Everton – Manchester United, 16:30 da esa Arsenal – Chelsea. Himoya bilan hujum to‘qnashadigan, eski pushaymonlar va yangi yulduzlar sahnaga chiqadigan, mavsum ohangini erta belgilab qo‘yishi mumkin bo‘lgan kun.

Savol esa oddiy: bu haftada kim devor bo‘lib qoladi, kim esa uni buzib o‘tadi?