Arsenal ayollar jamoasi: WSL tojiga qaytish vaqti keldimi?

Arsenal tarkibiga bugun nazar tashlasangiz, eng ko‘zga tashlanadigan narsa – chuqurlik. Har bir pozitsiyada kamida bitta emas, ikkita ishonchli variant bor. Tajribali futbolchilar bilan yonma-yon o‘ynayotgan yoshlar ham “katta sahna”ni allaqachon ko‘rgan, qo‘rqmaydi, tortinmaydi.

Olivia Smith bunga yorqin misol. U allaqachon uchta to‘liq, sifatli mavsumni katta futbol darajasida o‘tkazdi. 2025-26 yilgi kampaniya esa, katta transfer narxi bosimi ostida ham qanday sovuqqon bo‘lish mumkinligini ko‘rsatdi. Smilla Holmberg ham xuddi shunday pishgan: klub darajasidagi barqaror o‘yiniga qo‘shimcha ravishda, o‘tgan yozda Yevropa chempionatida ishtirok etdi, chorak finalda Angliyaga qarshi o‘yinda bir soat maydonda bo‘ldi. Yozda kelgan Lisa Baum esa xalqaro tajribasi bo‘yicha ulardan ortda bo‘lishi mumkin, ammo u 15 yoshidan beri katta futbol o‘ynab kelmoqda. Bunday pishish darajasi tasodif emas.

Himoya chizig‘idagi yagona savol

Shunga qaramay, markaziy himoyada xavotir bor. Leah Williamson so‘nggi paytlarda barqaror sog‘lom bo‘lib tura olmayapti. Katie Reid esa ACL jarohatidan tiklanish jarayonida. Agar Angliya terma jamoasi sardori yana safdan chiqsa, markazda faqat Lotte Wubben-Moy va Steph Catley qoladi. Bu esa, uzoq mavsum uchun xavfli nuqta.

Qolgan chiziqlarda esa manzara butunlay boshqacha: raqobat kuchli, sifat yuqori, variantlar ko‘p. Ayniqsa Arsenal muxlislari uchun bu tarkibga qarashning o‘zi zavq.

Kim Little soyasidan chiqayotgan yarim himoya

So‘nggi yillarda jamoa ayrim futbolchilarga haddan tashqari tayanib qoldi. Ayniqsa yarim himoyada Kim Little va Mariona Caldentey atrofida hamma narsa aylanardi. Ular yo‘q bo‘lsa, o‘yin darajasi sezilarli pasayib ketardi. 36 yoshli Little uchun bu yuk tobora og‘irlashib borayotgan edi.

Yozgi transferlar bu muammoni bevosita nishonga oldi. Georgia Stanway va Geraldine Reuteler kelishi bilan yarim himoyada nafaqat sifat, balki nafas olish imkoniyati ham paydo bo‘ldi. Endi asosiy figuralar dam olishi mumkin, jamoa esa bundan aziyat chekmaydi.

Alessia Russo yakka o‘zi emas

Old chiziqda ham xuddi shunday manzara. Alessia Russo so‘nggi yillarda ham Arsenal, ham Angliya terma jamoasi uchun doimiy tayanch bo‘ldi. Shunga qaramay, u jarohatlardan qochib kelayotgani – maydondan tashqaridagi mehnati va professionalligiga katta baho.

Lekin hujumchi qancha temir bo‘lmasin, dam olishga muhtoj. Endi bu ham mumkin. Selina Cerci kelishi bilan Russo, Stina Blackstenius va ACL jarohatidan tiklanayotgan Michelle Agyemang bilan birga hujum chizig‘ida to‘rtlik shakllandi. Cerci so‘nggi ikki mavsumda Bundesliga’da hammaning ko‘z o‘ngida bo‘ldi – eng ko‘p gol urgan futbolchi sifatida. Bunday raqobat hujumni yanada ochko‘z qiladi.

“O‘ninchi raqam” uchun ochilgan eshik

Yozgi ishlar yana bir muhim zonani o‘zgartirdi – “10-raqam” pozitsiyasi. So‘nggi paytlarda bu yerda asosan Frida Maanum o‘ynab keldi. Endi jamoani tark etgan Victoria Pelova o‘zini bu rolda to‘liq ko‘rsata olmadi, Kyra Cooney-Cross bilan tajribalar esa kutilgan natijani bermadi. 2024 yilda kelgan Rosa Kafaji ham bu yozda London City Lionesses safini to‘ldirdi va bu bahsdan chiqib ketdi.

Endi esa Arsenal qo‘lida to‘rtta kuchli variant bor: Reuteler, Little, Caldentey va Stanway oldinga yaqinroq o‘ynay oladi. Maanum esa aksincha, biroz chuqurroqda joylashishi mumkin. Yarim himoyadagi bu kenglik murabbiy shtabiga katta erkinlik beradi – kimdandir dam berish, kimdandir raqibga qarshi maxsus qurol sifatida foydalanish, kombinatsiyalarni o‘zgartirish osonlashdi.

Slegers davrining poydevori allaqachon qo‘yilgan

Bu hammasi Slegers qo‘l ostida allaqachon yaratilgan poydevor ustiga qo‘shilmoqda. Jamoa Champions League’da g‘olib chiqdi, ichki chempionatda esa kuchli raqobat fonida yarim finalga qadar bordi va chempionlikni himoya qilishda so‘ngigacha kurashdi. Endi esa bu yadro tarkibiga yozgi transferlar qo‘shildi.

Ong tomonda ona tilidek erkin harakatlanadigan Ona Batlle – dunyo darajasidagi full-back. Stanway – sayyoradagi eng to‘liq, agressiv va aqlli yarim himoyachilardan biri. Cerci – so‘nggi ikki mavsumda Bundesliga’da hammani ortda qoldirgan to‘purarga aylangan. Reuteler’ning sifati esa Euro 2025 turnirida butun Yevropaga ko‘rinib bo‘ldi. Baum esa – hozir uchun ham, kelajak uchun ham nihoyatda qiziqarli aktiv.

Raqiblar: Man City va Chelsea oldida yangi savollar

Raqobat esa yo‘q bo‘lib qolgan emas. Man City – amaldagi WSL chempioni sifatida albatta hurmatga loyiq. O‘tgan mavsumda ular uchun bitta katta ustunlik bor edi: Champions League o‘yinlari yo‘qligi. Endi esa jadvalga Yevropa safarlari qo‘shiladi. Bu boshqa ritm, boshqa yuklama.

Chelsea esa bundan oldingi olti mavsumda ketma-ket chempion bo‘lgan gigant. Lekin o‘tgan yil – so‘nggi yetti yildagi eng og‘ir WSL kampaniyasi bo‘ldi. Sifatli futbolchilar bor, lekin tarkibning ayrim zonalarida savollar ko‘paygan, jarohatlar soni esa o‘tgan mavsumda chuqurlikni keskin qisqartirdi. Bu izlar hanuz yo‘qolganicha yo‘q.

Manchester United yozni deyarli jim o‘tkazdi. Transfer bozorida katta harakat yo‘q, ustiga ustak, bosh murabbiy Marc Skinner kutilmaganda klubni tark etdi. Bunday fon bilan chempionlik poygasiga jiddiy aralashish qiyin ko‘rinadi. London City Lionesses esa katta mablag‘ sarfladi, ikki karra Ballon d’Or sohibasi Alexia Putellas kabi super yulduzni olib keldi, lekin baribir ular uchun bu mavsum – to‘g‘ridan-to‘g‘ri chempionlikka hujum qilish uchun biroz erta.

2019 yildan keyingi eng katta imkoniyat

Shu fonni hisobga olgan holda, Arsenal bugun WSL poygasiga deyarli har bir pozitsiyada kuchli, moslashuvchan va tajribali tarkib bilan kirib bormoqda. Guruh ichida ko‘p funksiyali futbolchilar ko‘p, sxemalar oson almashinadi, mentalitet esa allaqachon sinovdan o‘tgan: bu jamoa yirik finalda qanday yutishni biladi.

Endi navbat bitta savolda: 2019 yildan beri qo‘lga kiritilmagan WSL chempionligini qaytarish uchun bundan yaxshiroq imkoniyat yana qachon keladi?