Ancelotti: Braziliya bilan qolish sabablarini ochiq aytadi
Carlo Ancelotti nihoyat sukutni buzdi. ESPN bilan suhbatda u Italiya terma jamoasidan kelgan taklifni nima uchun rad etgani, asl sabab nima ekani va nega Braziliya bilan qolishni tanlaganini ochiq aytib berdi.
“Bu shartnoma emas, vijdon masalasi”
Italiya sobiq texnik direktori Paolo Maldini undan murabbiylikni so‘ragani allaqachon ma’lum edi. Gap-so‘zlar ko‘p edi: shartnoma, moliya, siyosat. Anchelotti esa chiziqni o‘zi chizdi.
“Bu shartnoma masalasi emas, sabab bu emas,” — dedi u qat’iy ohangda. U so‘zini cho‘zmay, asl nuqtani ko‘rsatdi: “Mening CBF va bu mamlakat oldida majburiyatim bor. Bu mamlakat meni birinchi yilimdayoq juda iliq kutib oldi.”
Bir necha jumlada hammasi ayon bo‘ldi. U pul yoki huquqiy bandlar haqida emas, minnatdorlik va sadoqat haqida gapirdi. “Men bu yerda qolmoqchiman. Albatta, Italiya federatsiyasiga minnatdorchilik bildirdim, lekin bu yerda qolishni istayman, chunki meni shunchalik samimiy kutib olgan mamlakatda, menga ishlash imkonini bergan muassasada qolish to‘g‘ri va adolatli, deb hisoblayman.”
Bu gaplar shunchaki diplomatik javob emas. Bu — Braziliya bilan uzoq muddatli yo‘l tanlanganini ochiq e’tirof etish.
Braziliya bilan 2030-yilgacha bog‘langan murabbiy
Carlo Ancelotti atigi bir yil avval Braziliya terma jamoasi bosh murabbiyi etib tayinlangan edi. U dunyoning eng bosimli lavozimlaridan birini qabul qildi va Jahon chempionati boshlanishidan oldin shartnomasini 2030-yilgacha uzaytirdi.
Bu shartnoma raqamdan ko‘ra ko‘proq ramz. Braziliya futboli o‘ziga xos bosim, o‘ziga xos ehtiros, o‘ziga xos talab. Anchelotti esa aynan shu bosimni tanladi. Italiya kabi tarixiy, o‘ziga yaqin mamlakatdan kelgan taklifga qaramay.
Philadelphia stadionidagi o‘yinlardan birida uning maydon chetidagi qiyofasi ko‘p narsani aytib turardi: sovuqqon, lekin ichida yonayotgan raqobat. U endi nafaqat yulduzlar bilan to‘la terma jamoani, balki butun bir futbol madaniyatining orzularini boshqarayapti.
Maldini qo‘ng‘irog‘i va rad etilgan orzu
Bu hikoyaning boshqa tomoni ham bor. EMPOLI, Italiya, 2022-yil kuzida Stadio Carlo Castellani tribunalarida o‘tirgan Paolo Maldini tasavvur qiling: AC Milan ramzi, Italiya futbolining yuzlaridan biri. Oradan ko‘p o‘tmay, u boshqa rol — Italiya texnik direktori sifatida telefonni qo‘lga oldi.
Maldini nafaqat Anchelottiga, balki Pep Guardiola’ga ham murojaat qildi. Maqsad aniq edi: Italiya terma jamoasi boshiga eng yirik murabbiylardan birini olib kelish. Rejalar katta edi, ambitsiya yanada kattaroq.
Ammo Anchelotti “yo‘q” dedi. Sababi ham bugun aniq: Braziliya bilan tuzilgan bitim, va undan ham muhimrog‘i — o‘sha ichki qaror: “Men bu yerda qolaman.”
Guardiola ham Italiya skameykasiga o‘tirmadi. Shunda Maldini yo‘lini Andrea Pirlo tomon burdi. O‘yinchi sifatida sahnani yoritgan Pirlo endi murabbiy sifatida sahnaga chiqishi kerak edi.
FIGCdagi chayqovlar va yangi yo‘nalish
Ammo bu ham silliq kechmadi. FIGC prezidenti Giovanni Malagò Pirlo tayinlanishini ochiq tasdiqlamadi. Rasman sabab sifatida uning rossiyalik tikish kompaniyasi bilan bog‘liqligi ko‘rsatildi. Shubha va bosim fonida loyiha muzlab qoldi.
Ortidan Maldini ham, uning maslahatchisi Leonardo ham iste’foga chiqdi. Bu ketishlar federatsiyadagi kuchlar muvozanatini o‘zgartirdi. Malagò esa yangi yo‘lni tanladi: Roberto Mancini bosh murabbiy, Claudio Ranieri texnik direktor.
Shu tariqa Maldini chizgan dastlabki katta rejalar — Ancelotti yoki Guardiola boshchiligidagi Italiya — qog‘ozda qolib ketdi.
Milan xotiralari va bugunning tanlovi
Bu voqeani yanada og‘irlashtiradigan bir jihat bor: Maldini va Ancelotti oddiy hamkasblar emas. Ular Milan tarixining oltin sahifalarini birga yozgan odamlar. Ular birga bir nechta sovrin, jumladan ikki marta UEFA Champions League kubogini ko‘targan.
O‘sha yillarda ular maydonda va chetda bir-biriga suyangan, final bosimida ham bir-biriga ishongan. Endi esa o‘sha ishonch boshqa sinovdan o‘tdi: terma jamoa taklifi va rad javobi.
Anchelotti uchun bu, asosan, professional qaror. U o‘zini Braziliya bilan bog‘ladi. U Braziliya terma jamoasi bilan yangi sahifa ochdi va o‘sha sahifani oxirigacha o‘zi yozmoqchi.
Savol esa ochiq qoladi: Italiya yana qachon Anchelotti darajasidagi murabbiyni skameykaga olib chiqish imkoniga ega bo‘ladi — va u paytga kelib, ularning yo‘llari yana kesishadimi?
