Zverev va Fery: Wimbledon yarim finalida zafar va umid
London osmoni ostida, “All England Club” tribunalarini ko‘targan umid birdaniga jimib qoldi. Turnir boshida deyarli hech kim tanimagan, reytingda 114-o‘rinda turgan Arthur Fery uchun bu yarim final ertakday boshlangan bo‘lsa, Alexander Zverev uni sovuqqon hisob-kitob bilan to‘xtatib qo‘ydi.
Germaniyalik ikkinchi raqamli raketka o‘zining kuchli va hisobli tennisini ishga soldi, britaniyalik yovvoyi karta egasiga nafas olishga ham ko‘p imkon qoldirmadi. Tribunalar Feryni tortib turdi, lekin kortda hukmronlik Zverev qo‘lida edi.
Birinchi set: umid, qaytish va sovuq tiebreak
Birinchi set boshida hammasi Zverev rejasiga muvofiq ketayotgandek tuyuldi. U 130 mil/soat atrofida uchib kelayotgan birinchi servislari bilan Feryni ortga surib, tezda breykka erishdi. Lekin britaniyalik taslim bo‘lmadi.
Hisobda ortda qolgan Fery beshinchi ge‘ymda Zverev servisini sindirdi, keyingi ge‘ymda esa 40-30 hisobida oldinga chiqib, raqibni deysdan qaytishga majbur qildi. Zverevning xatosi yana yordamga keldi – yana bir “unforced error” va set 3:3 hisobiga tenglashdi. Kortga jon kirdi, tomoshabinlar ovozi ko‘tarildi, Zverev esa bir zumga bo‘shashgandek ko‘rindi.
Set oxiriga kelib, Fery o‘zi servis qilib, setda qolish uchun kurashar ekan, ge‘ymni yomon boshladi – kuchli forhendni chiziq o‘rniga tribunaga uchirib yubordi. Shunga qaramay, Zverevning ketma-ket uchta xatosi uni yana o‘yinga qaytardi. 6:6. Hammasi tiebreakda hal bo‘lishi aniq bo‘ldi.
Ammo shu yerda tajriba va sinovlardan o‘tgan nervlar so‘zga chiqdi. Zverev tiebreakda har bir ochkoni “o‘z mulki”dek olib, Feryga na bir qarshi zarba, na bir imkon qoldirdi. Tiebreakni yirik ustunlik bilan yutgan ikkinchi raqamli raketka 7:6 hisobli set bilan final sari ilk qadamni qo‘ydi. 18 ta “unforced error”ni yettita esa bilan yopib ketdi – xatolar ko‘p, lekin zarba kuchi va serve sifatida javob topildi.
Ikkinchi set: Zverev bosimi, Fery o‘yini parokanda
Birinchi setdagi dramatik tiebreakdan so‘ng, kimdir Fery yana qaytadi, deb o‘ylagan bo‘lishi mumkin. Lekin Zverev bunday ssenariyga yo‘l qo‘ymadi. U ikkinchi setni boshidanoq bo‘g‘ib oldi.
Feryning servis ge‘ymi birin-ketin titray boshladi. Zverev ikki marotaba nafis forhend “winner” bilan, ustiga-ustak Feryning bekhend xatosi yordamida tezda ikki ge‘ym farq bilan oldinga o‘tib oldi. Bir payt kelib, Zverev ketma-ket to‘qqizta ochko yutdi – bu nafaqat hisob, balki psixologik ustunlikni ham butunlay o‘zgartirdi.
Tribunalar ham seza boshladi: bu endi ertak emas, real kuchlar nisbati edi. Zverev beshinchi ge‘ymda yana breyk qildi, hisob 4:1 bo‘ldi, set esa deyarli yopildi. Fery hali ham kurashishga urinardi, lekin ikki set davomida atigi sakkizta “winner” – bu darajadagi yarim final uchun yetarli emas.
Zverev esa o‘zining bazalayn o‘yinini ideal darajaga yaqinlashtirdi. Servisda xatosiz, raketka zarbasida ishonchli, har bir ochkoda rejasiga sodiq. Ikkinchi set 6:2 hisobida bor-yo‘g‘i 38 daqiqada yakunlandi. Pro-britan tomoshabinlar jimib qoldi, faqat nemis raketkasining zarbalari ovozi yangrardi.
Fery ertagi to‘xtadi, Zverev esa tarix sari yurishda davom etadi
Bu yarim final Fery uchun tugash emas, boshlanish bo‘ldi. Yovvoyi karta bilan kirib kelib, “Grand Slam”ning eng nufuzli kortlaridan birida yarim finalgacha yetib kelish – bu o‘ziga xos bayonot. U ochiq davrda Andy Murraydan keyin final sari yo‘l izlayotgan navbatdagi britan bo‘lishi mumkin edi, ammo bu safar yetmadi.
Zverev uchun esa bu g‘alaba – katta rejaning bir bo‘lagi. U Roland Garrosdagi ilk “Grand Slam” unvonidan keyin endi ketma-ket ikkinchi yirik sovrinni ko‘zlamoqda. Serve ishlayapti, bazalayn o‘yini shaklda, asablar esa sinovdan o‘tgan.
Endi uni final kutmoqda. U yerda esa boshqa hikoya – boshqa bosim, boshqa raqib. Savol bitta: Zverev bu marta “Wimbledon”ni ham o‘z mulkiga aylantira oladimi?
