Zidane qaytishi: Fransiya terma jamoasining yangi bosh murabbiyi
Fransiya futboli nihoyat o‘zining eng katta ramzlaridan biriga qaytdi. Fransiya futbol federatsiyasi seshanba kuni Zinedine Zidane keyingi to‘rt yilga milliy terma jamoa bosh murabbiyi etib tayinlanganini e’lon qildi.
54 yoshli afsona Didier Deschamps o‘rnini egallaydi. Deschamps 2026 yilgi Jahon chempionatidan so‘ng iste’foga chiqqan, turnir esa Les Bleus uchun alamli yakunlangan edi.
Deschamps davrining yopilishi, Zidane sahnaga chiqishi
Shimoliy Amerikadagi mundialga deyarli bosh favorit sifatida borgan Fransiya yarim finalda bo‘lajak chempion Ispaniyaga mag‘lub bo‘lib, yo‘ldan chiqdi. Keyin esa uchinchi o‘rin uchun bahsda Angliyaga yutqazdi. Shundan keyin Deschampsning 14 yillik davri tugashi tabiiydek tuyuldi.
Endi esa kayfiyatni ko‘tarish, kiyinish xonasiga yana g‘urur va ishtiyoq olib kirish vazifasi Zidane zimmasida. U 2021 yilda Real Madridni tark etganidan beri murabbiylikdan chetda edi. Ko‘pchilik o‘shandan buyon u aynan shu lavozimni kutayotganini bilardi.
Rasmiy taqdimot chog‘ida u so‘zlarini yashirmadi: Fransiya terma jamoasi uning uchun futbolning eng yuqori cho‘qqisi, bu ham sharaf, ham mas’uliyat ekanini aytdi. Shuningdek, u Deschamps va uning shtabining o‘n to‘rt yillik mehnatini alohida e’tirof etdi. Ambitsiya? Zidane buni ham ochiq aytdi – Fransiya uchun juda katta orzulari bor.
Endi u sobiq jamoadoshi Deschamps izidan borishga urinadi: futbolchi sifatida ham, murabbiy sifatida ham Jahon chempioniga aylanganlar safidan joy olish – bu Zidane oldidagi eng katta tarixiy chaqiriq.
Qahramonning qaytishi
Zidane nomi Fransiyada shunchaki futbolchini emas, butun avlodni ifodalaydi. Uning qaytishini ko‘pchilik nafaqat xush ko‘radi, balki kutgan ham edi.
Futbolchi sifatida u deyarli hamma narsani yutdi – va buni uslub bilan qildi. 1998 yilgi Jahon chempionati finali, Stade de France, raqib – Braziliya. Zidane ikki marta bosh bilan zarba beradi, to‘p ikki marta to‘rni topadi. Hisob 3:0, Fransiya ilk bor Jahon chempioni. Emblemadagi birinchi yulduz – Zizou boshidan boshlangan tarix.
Oradan ikki yil o‘tib, u yana sahnada. Fransiya Yevropa chempionligini qo‘lga kiritadi. Jahon chempionatidan keyin darhol Yevroni ham yutgan ilk jamoa – aynan shu Fransiya. Zidane o‘sha jamoaning yuragi edi.
Ammo uning terma jamoadagi hikoyasi faqat oltin va shon-shuhratdan iborat emas. 2006 yilgi final – Berlin, Italiyaga qarshi o‘yin. Zidane o‘zining so‘nggi xalqaro uchrashuvida Marco Materazzi bilan to‘qnashib, bosh bilan zarba bergani uchun qizil kartochka oladi. Fransiya penaltilar seriyasida yutqazadi. O‘sha tun ko‘pchilikning xotirasida chizilgan yaralar bilan qolgan.
Endi esa muxlislar boshqa sahnani ko‘rishni xohlashadi: Zidane yana Fransiya safida, lekin bu safar texnik hududda, o‘sha Berlin kechasining og‘riqlarini tuzatishga urinayotgan murabbiy sifatida.
Klubdagi imperator, endi terma jamoada sinov
Bu Zidane uchun ilk xalqaro murabbiylik tajribasi. Ammo u bu ishga “yangi kelgan bola” emas. Real Madriddagi yillar yetarlicha dalil.
Madridda u tarix yozdi: ketma-ket uchta Champions League sovrini, ikki marta La Liga chempionligi, ikki marta Club World Cup. Bunday yutuqlar tasodif bo‘lmaydi. U yulduzlar to‘la kiyinish xonasini boshqarishni, ego va ambitsiyalarni bir yo‘nalishga burishni bilishini ko‘rsatdi.
Endi o‘sha mahoratni Fransiyada namoyish etishi kerak bo‘ladi. Bu boshqa ritm, boshqa taqvim, boshqa bosim. Terma jamoada futbolchilar bilan faqat yig‘inlarda ishlaysiz, xatolarni tuzatish uchun haftalar emas, ba’zan kunlar beriladi. Lekin Zidane aynan qisqa, hal qiluvchi lahzalarda qanday g‘alaba qozonishni yaxshi biladi – uning Champions League rekordi buning isboti.
Ma’lumki, u Deschamps ketishini kutdi. 2021 yilda Real Madridni tark etgach, top-klublar uni chaqirdi, ammo u jim turdi. Bu jimlik ortida aynan bugungi kun – Fransiya terma jamoasi boshqaruvi turgani endi yaqqol ko‘rinadi.
Mbappé va boshqalar: hujumdagi boshqotirma
Zidane qo‘liga tayyor, ammo juda nozik muvozanat talab qiladigan qurol tushdi. Fransiya hujumi bugungi kunda dunyodagi eng boy arsenallardan biri: Kylian Mbappé, Ousmane Dembélé, Michael Olise, Désiré Doué, Bradley Barcola – bu faqat birinchi qatordagi ismlar.
Savol oddiy, javob esa murakkab: ularning barchasiga qanday joy topiladi? Qaysi tizim bu hujumchilarning kuchini maksimal darajada ochib, orqa chiziqni bexavotir qoldira oladi?
2018 yilgi Jahon chempionatidagi muvaffaqiyatdan keyin Fransiya aynan shu muvozanat bilan qiynalib kelmoqda. Hujumda portlovchi kuch, lekin ortda ba’zan bo‘shliqlar, ba’zan beqarorlik. Zidane esa endi hujumdagi iqtidor portlashini mudofaa qat’iyligi bilan uyg‘unlashtirish yo‘lini topishi kerak bo‘ladi.
U Real Madridda buni uddalagan. Cristiano Ronaldo, Karim Benzema, Gareth Bale kabi yulduzlar bilan ishlaganida ham jamoa faqat hujumkor shou emas, balki turnirlarni yutadigan mexanizmga aylangan edi. Endi o‘xshash tamoyillarni Les Bleus uchun qayta tiklash vaqti keldi.
2030 sari boshlangan poyga
Zidane uchun mezon aniq: Jahon chempionligi. Yana. Fransiyada bu haqida oshkora gapirishdan tortinmaydilar. 2030 yilgi mundialga boradigan yo‘l endi uning qo‘lida.
U xalqaro futbolning o‘ziga xos xususiyatlariga moslashishi kerak bo‘ladi, ammo pley-off bosqichlaridagi tajribasi unga kuch bag‘ishlaydi. Katta sahnada, katta o‘yinlarda u hech qachon cho‘chimagan. Endi esa o‘sha sovuqqonlikni, o‘sha taktik moslashuvchanlikni terma jamoa uchun ishlatishi kerak.
Fransiya uchun bu yangi davr boshlanishi. Zidane uchun esa hayotidagi eng shaxsiy sinov. 1998 va 2000 yillardagi shon-shuhrat, 2006 yilgi og‘riq, Madriddagi g‘alabalar – bularning barchasi endi bitta savolga kelib taqaladi:
Zidane murabbiy sifatida ham Fransiya tarixiga abadiy o‘yib yozila oladimi?
