Yaponiya Braziliyaga qarshi: sinov va imkoniyatlar
Arlingtondagi issiq kechada Yaponiya guruh bosqichini sovuqqon, ammo ogohlantiruvchi natija bilan yakunladi. 1:1 hisobidagi durang, raqib – Shvetsiya. Natija xavfsiz, o‘yin esa ogohlantiruvchi. Endi esa navbat turnir tarixidagi eng dahshatli nomlardan biriga – Braziliyaga.
Samuraylar guruhda Niderlandiyadan keyin ikkinchi o‘rinni oldi va 1/16 finalda boshqa ikkinchi o‘rin egasiga emas, besh karra jahon chempioniga tushdi. Turnir taqvimi rahm qilmadi. Ammo bu taqdir emas, imkoniyat ham.
Murakkab kecha, og‘ir dars
Hajime Moriyasuning jamoasi Shvetsiyaga qarshi o‘yinda hujumda o‘zini to‘liq ochib bera olmadi. Uchgina aniq zarba. Shu darajada. Raqib esa o‘yin oxirida bosimni oshirib, Yaponiya darvozasi atrofida xavfli lahzalarni ko‘paytirdi.
56-daqiqagacha esa vaziyat yanada asabiy edi. Hisob ochilmaguncha, o‘yin osilib turgan ipga o‘xshardi. Nihoyat, o‘sha ipni Daizen Maeda kesib tashladi. Celtic hujumchisi Ritsu Doanning chap qanotdan yo‘llagan ajoyib uzatmasiga yetib bordi va zarbasi bilan Yaponiyaning bu turnirdagi navbatdagi muhim goli kiritildi. Qisqa lahzaga bo‘lsa-da, hammasi joyiga tushgandek tuyuldi.
Ammo ustunlik uzoqqa cho‘zilmadi. 62-daqiqada Newcastle United vingeri Anthony Elanga uzoq masofadan darvozani topdi. To‘p darvoza tomon otilgan paytdayoq stadion jim bo‘lib qoldi – bu zarbaning manzilga yetishini hamma sezdi. Shvetsiya o‘yinga qaytdi, kayfiyat o‘zgardi, bosim kuchaydi.
Oxirgi daqiqalar esa Yaponiyaning mudofaa xarakterini ochib berdi. 94-daqiqada Alexander Isakning boshi bilan yo‘llagan zarbasi darvoza ustuniga tegib qaytdi – santimetrlar taqdirni o‘zgartirishi mumkin edi. Ammo chiziqdan o‘tmadi. Shunda ham Yaponiya sinmadi, hisobni ushlab qoldi.
Darvozabon Zion Suzuki o‘yindan keyin gapni qisqa qildi: jamoa eng keraklisini bajardi – mag‘lub bo‘lmadi, kam gol o‘tkazdi va kamida bir ochkoni qo‘lga kiritdi. Uning so‘zlariga ko‘ra, mag‘lubiyatsiz seriyani Braziliyaga qarshi o‘yinga olib kirish – jamoa uchun ruhiy plius.
Natijada, bu durang ikkala terma uchun ham yetarlicha foydali bo‘ldi. Yaponiya baribir 1/16 final yo‘llanmasidan deyarli ayrilmayotgan edi, Shvetsiya esa uchinchi o‘rin egalari orasida ilk sakkizlikni kafolatlab oldi.
Hujum qayta uyg‘onishi shart
Shvetsiyaga qarshi o‘yin bir haqiqatni keskin yoritib qo‘ydi: Braziliyaga qarshi shunday hujum bilan omon qolish qiyin. Uchta aniq zarba bilan besh karra chempionni hayratga solib bo‘lmaydi. Yaponiyaning bu turnirdagi eng katta kuchi – jamoaviy yaxlitlik, pressingdagi intizom va tezkor o‘tishlar. Shvetsiyaga qarshi esa bu qurol oxirigacha ishga tushmadi.
Muriyasu ham buni yaxshi biladi. U o‘yindan keyin Yaponiyadagi futbol uchun Braziliyaga qarshi bahs qanday maktab bo‘lishini alohida ta’kidladi. Murabbiy so‘zlariga ko‘ra, jamoa g‘alaba imkoniga ishonadi va keyingi bosqichga o‘tishni haqiqiy maqsad sifatida ko‘radi, shunchaki orzu emas.
Bu ishonch havodan olingan emas. Yaqin o‘tmish bunga dalil.
Tokio xotirasi: 0:2dan 3:2gacha
Bu raqobat yaqinda allaqachon sinovdan o‘tgan. 2025-yil 14-oktabr kuni Tokio osmoni ostida bo‘lib o‘tgan o‘rtoqlik uchrashuvida Yaponiya nihoyat Braziliyani 14-urinishda ilk bor mag‘lub etdi. O‘sha kuni hammasi Braziliya ssenariysi bo‘yicha boshlangan: 2:0 hisobidagi ustunlik, yulduzlar maydonda, Vinicius Junior asosiy tarkibda.
Keyin esa sahna butunlay o‘zgardi. Yaponiya ikkinchi bo‘limda uchta javobsiz gol urib, o‘yinni ag‘darib tashladi. O‘sha kecha nafaqat natija, balki mentalitet uchun ham burilish nuqtasiga aylandi: bu raqibni faqat hurmat qilish emas, unga qarshi o‘ynash, unga qarshi g‘alaba uchun kurashish mumkinligini ko‘rsatdi.
Albatta, o‘rtoqlik o‘yinini Jahon chempionati bilan tenglashtirib bo‘lmaydi. Lekin Braziliya o‘sha paytda ham asosiy futbolchilarini maydonga tushirgandi. Demak, bu xotira Braziliya uchun ham, Yaponiya uchun ham yodda. Muriyasu ham shuni tan oladi: o‘sha mag‘lubiyat Braziliyani yanada jahli chiqqan, o‘z o‘yinini majburan qabul qildirishga intiladigan jamoaga aylantirishi mumkin.
Braziliya – qog‘ozda favorit, maydonda esa savol
Raqib – FIFA reytingida oltinchi o‘rindagi terma. Guruhda yetti ochko, marokashliklarni to‘plar nisbati hisobiga ortda qoldirib, birinchi o‘rinni oldi. Yulduzlar yetarli, tajriba ham, bosimni ko‘tarish qobiliyati ham. Qog‘ozda hammasi aniq.
Ammo bu turnirda Braziliya hali ham to‘liq mukammal mashina ko‘rinishini bermadi. Ayrim o‘yinlarda epizodlar bilan yutdi, ammo jamoaviy uyg‘unlik bo‘yicha Yaponiyadan ortda qolayotgani sezildi. Aynan shu yerda Samuraylar o‘z imkoniyatini ko‘rmoqda.
Yaponiya uchun Houston shahriga safar uzoq emas, vaqt ham bor – bir necha kunlik tayyorgarlik, tiklanish, Shvetsiyaga qarshi o‘yindagi xatolarni mayda bo‘laklarga ajratib ko‘rish uchun yetarli. Murabbiy shtabi Braziliyaning zaif nuqtalarini izlaydi, futbolchilar esa Tokio kechasidagi his-tuyg‘ularni eslaydi.
Savol endi bitta: bu safar ham Yaponiya xotiralarga emas, natijaga tayanib, tarix yozadimi yoki Braziliya o‘z nomiga munosib tarzda jahon chempionatidagi navbatdagi qadamini qo‘yadimi?
Javob 29-iyun kuni Houston osmoni ostida topiladi.
