Wimbledon’da Cruz Hewittning finalga chiqishi: Otasining merosini davom ettirish

Londondagi muqaddas maysalarda tarix o‘zini yana bir bor eslatmoqda. Bu safar markazda Lleyton Hewitt emas. Endi navbat – uning o‘g‘li, 17 yoshli Cruz Hewittga.

2002 yilda All England Club’da kubok ko‘targan, tribunalarni “C’mon!”lari bilan larzaga keltirgan Lleytonning yonida o‘sha paytlar mayda, sarg‘ish sochli bola yugurib yurganini ko‘rganlar ko‘p edi. O‘sha bola reklamalarda otasi bilan birga ko‘rinib, tur atrofida doimiy hamroh bo‘lgan. Endi esa u – dunyoning eng jiddiy yosh iste’dodlaridan biri, Wimbledon o‘smirlar yakka bahsi finalchisi.

To‘rtinchi ketma-ket urug‘li qurbon, set bermagan kampaniya

Cruz juma kuni yarim finalda haftaning eng katta sinovidan xatosiz o‘tdi. U Gollandiyaning yetakchi yoshlardan biri Thijs Boogaardni 6-4, 6-4 hisobida mag‘lub etdi. Boogaard bundan atigi bir necha hafta avval o‘z yurtidagi ATP turnirida asosiy to‘rda g‘alaba qozongan, hatto Daniil Medvedevni hal qiluvchi set tay-breykigacha olib borgandi.

Shu fonda 6-4, 6-4 – oddiy hisobdek ko‘rinishi mumkin. Ammo bu – 11-raqamli urug‘ ustidan olingan g‘alaba, ketma-ket to‘rtinchi marta urug‘li raqibni yo‘ldan qaytarish, va eng muhimi, bu haftadagi besh uchrashuvning birortasida set boy bermagan yigitning yurishi.

Cruz shu bilan so‘nggi o‘n yilda Wimbledon o‘smirlar finaliga chiqqan ilk avstraliyalik bo‘ldi. Oxirgi marta bu bosqichga Alex de Minaur chiqqan, u uch setlik jangda Denis Shapovalovga yutqazgandi. Turnirda so‘nggi avstraliyalik g‘olib esa 2011 yilda chempion bo‘lgan Luke Saville.

Endi esa Hewitt familiyasi yana final chizig‘ida turibdi.

“Otamning yo‘lini takrorlash shart emas” – o‘g‘ilning pozitsiyasi

Yarim finaldan keyingi intervyuda Cruz juda sokin, o‘ziga ishonchli ko‘rindi.

U o‘z o‘yinidan mamnunligini, butun hafta davomida “boshini sovuq saqlaganini”, muhim pallalarda hissiyotlarni jilovlagani tufayli yaxshi tennis ko‘rsatganini aytdi. Finalga chiqqani uchun “juda baxtli” ekanini ta’kidladi.

Kort chetida esa boshqa bir manzara. Lleyton Hewitt o‘g‘lining yelkasiga qattiq, faxrli zarba bilan tabrik berdi. Tribunada onasi Bec, yonida esa murabbiyi – sobiq Davis Cup qahramoni Wayne Arthurs. Court 18 atrofida bu kichik, ammo juda tajribali shtab atrofida hayajon tobora oshib bormoqda.

Cruz otasining mashhurligini, meros bosimini his qiladi. Lekin u bu yukni o‘ziga zanjir emas, imkoniyat sifatida qabul qilmoqda.

“Albatta, otamning karerasi juda zo‘r bo‘lgan, lekin men uni takrorlash yoki undan ham yaxshiroq bo‘lishni maqsad qilmayapman. Men o‘zimning kareramni qurmoqchiman, tennischi sifatida qanchalik yaxshi bo‘lishimni ko‘rmoqchiman,” – deydi u.

U “kutishlar va bosim”ni tan oladi, lekin ularni ijobiy tomonga burishga harakat qiladi. Tashqi shovqinni bloklab, har kuni o‘z ishini qilishga, o‘zini yaxshilashga e’tibor qaratadi. Uning aytishicha, bu xotirjam, barqaror fe’l-atvor bolalikdan bor va bugun unga kortda katta yordam bermoqda.

Fairytale ichida yana bir kichik ertak

Bu hafta Cruz faqat o‘zi haqida emas. U Wimbledonning yana bir ertak qahramoniga ham bevosita yordam berdi. Juma tongida u Aorangi Parkda Arthur Fery bilan birga qizish mashg‘ulotini o‘tkazdi. Britaniyalik wild card shu kuni Alexander Zverevga qarshi yarim finalga chiqayotgan edi.

Bu ularning haftadagi ikkinchi birga mashg‘uloti bo‘ldi. Cruz o‘zini “juda omadli” his qilganini, Fery bilan yana bir bor urishish taklifini mamnuniyat bilan qabul qilganini aytdi. Murabbiylar o‘rtasidagi oddiy kelishuv – va natijada, o‘smir Hewitt turnirning eng ko‘p muhokama qilinayotgan hikoyalaridan birining ichida paydo bo‘ldi.

Media bosimi, Federer egizaklari va “kechikkan qarsaklar”

Hafta o‘tgan sari Cruz atrofidagi shovqin ham kuchaydi. Avvaliga faqat muxlislar va tasodifiy tomoshabinlar uning o‘yinlariga qiziqa boshlashdi. Keyin raqiblar, so‘ng xalqaro media vakillari. Yarim finaldan keyingi matbuot anjumanida esa zal to‘lib ketdi.

Savollar mayda detallargacha bordi: u Federer egizaklarini qanchalik yaxshi biladi? Hali o‘sadimi? Nega Lleyton butun Team Hewittdan biroz kechroq qarsak chaladi? Mashg‘ulotlarda otasini yenga oladimi?

Cruz bularning barchasiga xotirjam javob berdi. Ular hali “rasmiy” uchrashuv o‘ynamaganini, faqat bir necha servis o‘yinlari, ochkolar, ba’zan bir set urishganini aytdi. O‘zi ham bir necha set yutganini tan oldi, lekin otasi hanuz juda raqobatbardosh, g‘alaba uchun maydonda kun bo‘yi qolishga tayyorligini kulib eslatdi.

Boogaardga qarshi sinov: 200 km/soatlik zarbalar va bitta xatolik

Yarim finalning o‘zi ham Cruzning qanchalik pishib qolganini ko‘rsatdi. U uchrashuv boshidanoq yaxshi ritm topdi. Boogaard biroz asabiy boshladi, avstraliyalik esa uchinchi geymda breyk qilgan zahoti tashabbusni qo‘ldan boy bermadi.

Birinchi setda hisob minimal farq bilan yurdi, lekin o‘yin sifati yuqori edi. Bir epizod alohida ajralib turdi: Cruz himoyadan turib, keskin burchakka kiritilgan kross forehand bilan yo‘llab, raqibini tarmoq yonida muzlab qoldirdi. Ortidan esa o‘sha tanish “C’mon!” – otasining merosi, lekin endi o‘g‘il ovozida.

Boogaard bir yosh katta, gavdasi ham ancha yetilgan, erkaklar reytingida esa Cruzdan qariyb 80 o‘rin yuqorida turadi. Shunga qaramay, Hewitt bu jismoniy va reyting ustunligiga qarshi hech narsa bo‘lmagandek javob berdi.

Uning servislari muntazam ravishda 200 km/soatga yaqin tezlikda uchdi. Lekin raqiblarni charchatayotgani faqat tezlik emas – aniqlik. Wimbledonning sirpanchiq maysasida bu kombinatsiya raqiblar uchun yechilmagan masalaga aylandi. Shu kungacha hech kim uning servisiga to‘liq moslasha olmadi.

Shunga qaramay, hammasi ham ideal bo‘lmadı. Ikkinchi set boshida Cruz ikki breyk ochkosini ishlata olmadi, keyingi o‘yinda esa 2:2 hisobini tenglashtirishga xizmat qilayotgan paytda to‘rtta bexato xato qilib, 15 ga xizmatni boy berdi. Boogaard 3:1 oldinga o‘tdi va nihoyat o‘yin burilishi boshlanadigandek tuyuldi.

Lekin aynan shu lahzada Cruzning xotirjamligi ishga tushdi. U o‘yinini qayta yig‘ib oldi, yana agressiv serve-forehand kombinatsiyasiga qaytdi, oldinga chiqib, vollelarda dadil o‘ynadi. Andre Agassi bir paytlar Lleyton Hewittni kortdagi eng yaxshi qaror qabul qiluvchilardan biri deb atagan. Endi o‘sha instinktning yosh nusxasini ko‘rgandek bo‘lasan: to‘g‘ri zarba, to‘g‘ri payt, to‘g‘ri risk.

Otaning merosi, o‘g‘ilning yo‘li

Cruzning o‘yini otasinikiga o‘xshash tomonlarga ega emas emas: jangovar ruh, har bir ochko uchun kurash, o‘ziga xos “C’mon!”lar. Lekin u klassik kontr-hujumchidan ko‘ra ko‘proq zamonaviy agressor: kuchli birinchi servis, hal qiluvchi forehand, oldinga tez-tez chiqish, pishiq volelar.

Eng muhimi – u o‘zini “Lleytonning o‘g‘li” sifatida emas, “Cruz Hewitt” sifatida tanitayotganini aniq his qildiradi. Ism ortidagi familiya tarixni eslatadi, ammo bu kortda u faqat o‘z ismi bilan o‘ynayapti.

Endi savol bitta: Wimbledon o‘smirlar finali – bu faqat bir bosqichmi yoki yana bir avstraliyalik Hewitt uchun katta sahnaning boshlanishi? Muqaddas maysa bunga javobni tez orada beradi.