Sport Maydon logo

Seattle sahnasida Pochettino jamoasi De Bruyne boshchiligidagi Belgiya bilan to‘qnashadi

7-iyul tongida Seattle Stadium atrofida havoning o‘zi o‘zgacha bo‘ladi. Turnir hammuallifi bo‘lgan AQSh o‘z uyida, o‘z shovqini ichida, o‘z davrining eng tajribali terma jamoalaridan biriga qarshi maydonga tushadi. Raqib – yulduzlarga to‘la, ammo hali ham och qolgan Belgiya.

Bu oddiy 1/8 final emas. Bu – murabbiylar falsafasi, avlodlar ambitsiyasi va butun mamlakat kutayotgan sakrash pog‘onasi.

Yo‘l: Seattlegacha bo‘lgan safar

Mauricio Pochettino qo‘l ostidagi AQSh terma jamoasi guruh bosqichida kuchli zarba berdi. Group D peshqadamligi – shunchaki raqam emas, kayfiyat. Paraguay 4:1, Australia 2:0. So‘ng esa ozgina hushyorlantiruvchi zarba – Turkiyaga 3:2 hisobidagi mag‘lubiyat.

Baribir bu ritmni buzolmadi. 1/32 finalda Bosnia and Herzegovina ustidan 2:0 hisobidagi g‘alaba – qattiq, tartibli, o‘n kishi bo‘lib o‘ynalgan bo‘lsa ham, nazorat ostidagi duel. Eng muhim nuqta esa shu yerda paydo bo‘ldi: hujumdagi tayanch bo‘g‘in qizil kartochka bilan yo‘qotildi, taktika chizig‘i larzaga keldi.

Belgiya esa boshqa yo‘l tanladi. Ular Group G g‘olibi sifatida kelishdi, lekin yo‘lda yumshoq raqiblar emas, turlicha uslubdagi jamoalar turardi. Senegal bilan 3:2 hisobidagi dramatik bahs – Rudi Garcia jamoasining xarakterini ochib berdi. Oldingi bosqichlarda New Zealand 5:1, Tunisia 5:0, himoyasi zich bo‘lgan Iran bilan 0:0, Egypt bilan 1:1. To‘p nazorati, tajriba, so‘nggi uchinchi zonadagi sovuqqonlik – hammasi ishladi.

Bu ikki yo‘l endi Seattleda kesishadi.

FIFA qarori: bir kechada o‘zgargan reja

Bosnia and Herzegovina bilan o‘yinda 64-daqiqada ko‘rsatilgan to‘g‘ridan-to‘g‘ri qizil kartochka AQSh lagerida sovuq dush bo‘lgandi. Turnirdagi eng sermahsul hujumchi Folarin Balogun diskvalifikatsiya qilinadi, degan xulosa allaqachon qabul qilingandek edi. Hujum chizig‘i qayta chizildi, variantlar qisqardi.

Keyin esa sahnaga FIFA chiqdi. U.S. Soccer bergan apellyatsiya qanoatlantirildi, intizomiy qo‘mita qizil kartochkani bekor qildi. Balogun to‘liq o‘ynashga haqli. Bir kechada Pochettino boshidan og‘ir og‘riqni olib tashlagandek bo‘ldi.

Endi AQSh hujumida boshqa manzara: Balogun qaytdi, Ricardo Pepi rotatsiya va o‘yindagi rejalar uchun kuchli variant bo‘lib qoladi. Christian Pulisic esa bu tizimning asosiy portlashi bo‘lib turibdi.

Belgiyada esa tanaffus tinchroq o‘tdi. Jiddiy jarohat yo‘q, diskvalifikatsiya yo‘q. Shunga qaramay, asosiy boshqotirma – Romelu Lukaku. To‘rt o‘yinda ikki gol, ammo yoshi, yuklamasi va turnirning marafon tabiatini hisobga olib, u startda emas, zaxirada kutilmoqda. Charles De Ketelaere oldingi chiziqni boshlaydi, yonida Leandro Trossard va Jérémy Doku – ikkala qanot ham tezlik va dribling bilan portlashga tayyor.

O‘yin miyasi: De Bruyne va amerikalik uchlikning jangi

Bu bahs markazda yutiladi yoki yutqaziladi. Belgiyaning butun rejasi bir ism atrofida aylanadi: Kevin De Bruyne. U maydonning oldingi zonasida, yarim fazolarda to‘pni oladi, bir qarashda oddiy ko‘ringan pas bilan chiziqlarni yorib o‘tadi. Doku va Trossard uchun bo‘shliq yaratadi, De Ketelaere uchun orqa ustunga uzatmalar tashlaydi.

AQSh bunga qanday javob beradi? Tyler Adams, Weston McKennie va Malik Tillman uchligi uchun bu o‘yin – sinovning eng yuqori nuqtasi. Ular De Bruyne ritmini buzishi, Belgiyaning birinchi pasini bo‘g‘ishi, pressingni sinxron boshlashi kerak. Har bir kechikkan qadam – orqaga qaytib bo‘lmaydigan xavf.

AQSh rejasi aniq: markazda to‘pni yutib olish, tez o‘tish va Pulisicning gorizontal tezligini ishga solish. Pulisic bo‘shliq topsa, Belgiyaning orqa chizig‘i tezlikda sinovdan o‘tadi. Sergiño Dest va qanotdan qo‘shiladigan yarim himoyachilar esa bu hujumga son ustunligi qo‘shadi.

Belgiya esa o‘z navbatida pressing ostida ham to‘pni yo‘qotmaslikka, orqa chiziqni ixcham ushlashga majbur. Ularning orqa to‘rtligi – Timothy Castagne, Arthur Theate, Brandon Mechele, Maxim De Cuyper – Pulisic va markazga yorib kiradigan yugurishlarga qarshi bir lahza bo‘shashmasligi kerak.

Himoya chizig‘i: xato qilish huquqi yo‘q

AQSh uchun asosiy qoida oddiy: De Bruyne to‘pni orqasiga emas, oldiga olmasin. Chris Richards va Tim Ream juftligi chiziqni to‘g‘ri ushlashi, De Bruyne va Doku/Trossard o‘rtasidagi bog‘lanishni qisqartirishi shart. Bir marta chiziq orqasiga pas o‘tsa, bu deyarli darvozaga zarba degani.

Belgiya uchun esa xavf boshqa tomonda. Pulisic nafaqat tez, u qaror qabul qilishda ham tez. Uning yonida Tillmanning kechikib kiradigan yugurishlari, Pepi yoki Balogun bilan devor o‘yinlari, Destning yuqori chiziqqa chiqishi – bularning barchasi Belgiyaning orqa to‘rtligini doimiy hushyorlikka majbur qiladi.

Bu o‘yinda bir lahzalik diqqat susayishi natija beradi. Ayniqsa, standart vaziyatlarda. AQSh tarixan bu komponentda xavfli bo‘lib kelgan, Belgiyaning esa havodagi ustunligi bor. Burchak zarbalari va jarima zarbalari – bu yerda maydonda nafaqat taktika, balki xarakter ham gapiradi.

Taxminiy tarkiblar: qo‘llardagi karta

AQShning ehtimoliy asosiy tarkibi:

  • Freese;
  • Alex Freeman, Chris Richards, Tim Ream, Antonee Robinson;
  • Malik Tillman, Tyler Adams, Weston McKennie;
  • Sergiño Dest, Ricardo Pepi, Christian Pulisic.

Bu tarkib yuqori pressing, tezkor o‘tish va kenglikni to‘liq egallashga mo‘ljallangan. Dest oldinga chiqadi, Pulisic erkin harakatlanadi, Adams esa orqadagi muvozanatni ushlab turadi.

Belgiya ehtimoliy tarkibi:

  • Thibaut Courtois;
  • Timothy Castagne, Arthur Theate, Brandon Mechele, Maxim De Cuyper;
  • Hans Vanaken, Youri Tielemans;
  • Leandro Trossard, Kevin De Bruyne, Jérémy Doku;
  • Charles De Ketelaere.

Bu yerda asosiy og‘irlik De Bruyne va yarim himoyadagi ikki tajribali futbolchiga tushadi. Ular ritmni belgilaydi, qanotlar esa bu ritmni portlatib yuboradi.

Courtois uchun esa alohida sahifa yozilishi mumkin. U 20-ta jahon chempionati o‘yiniga chiqishi mumkin bo‘lgan ilk belgiyalik bo‘lish arafasida turibdi. Shu bilan birga, Manuel Neuer va Hugo Lloris qatoriga qo‘shilishi ehtimoli bor. Bunday fon ostida u har bir seyv bilan tarixni qayta yozishi mumkin.

Statistik fon: tarix kimning yonida?

Bu juftlikning jahon chempionatlaridagi tarixi uzoqdan boshlanadi. 1930-yilda AQSh Belgiya ustidan 3:0 hisobida g‘alaba qozongan, o‘sha o‘yin turnir tarixidagi ilk uchrashuvlardan biri sifatida qayd etilgan. Shundan keyin vaziyat butunlay o‘zgardi.

Belgija ketma-ket olti bor AQShni mag‘lub etdi. 2014-yilgi 1/8 final – 2:1, qo‘shimcha bo‘limlarda. 2026-yil martidagi o‘rtoqlik uchrashuvi – Atlanta shahrida 5:2. To‘plar nisbati ham ko‘p narsani aytib turibdi: so‘nggi to‘rt rasmiy qayd etilgan uchrashuvda Belgija 12 ta gol urib, AQSh 5 ta bilan cheklangan.

AQSh uchun esa yaqinda yozilgan kichik, ammo muhim tarix bor: Bosnia and Herzegovina ustidan g‘alaba – ularning jahon chempionatlari tarixidagi atigi ikkinchi pley-off g‘alabasi. Birinchisi 2002-yilda, Meksikani 2:0 hisobida yengganlarida kelgandi. Malik Tillmanning o‘sha o‘yindagi goli AQShning jahon chempionatlaridagi 50-goli bo‘ldi. Endi esa navbat 51-gol va undan keyingilariga kelgan.

Belgiya esa CONCACAF vakillariga qarshi so‘nggi uchta jahon chempionati o‘yini yutgan. Ular uchun bu hudud raqiblari – yengib bo‘lgan, lekin baribir ehtiyot bo‘lish kerak bo‘lgan sinf.

Hozirgi forma: ikki jamoa ham cho‘qqiga yaqin

AQSh so‘nggi besh o‘yinda uch g‘alaba va ikki mag‘lubiyat qayd etdi. 11 gol urib, 6 ta gol o‘tkazib yuborgan. Mag‘lubiyatlarning ikkalasi ham Yevropa jamoalariga qarshi: Turkiya va Germany. Bu – Belgiya uchun psixologik ustunlik, Pochettino uchun esa ogohlantiruvchi signal.

Belgiya esa so‘nggi besh uchrashuvda mag‘lub bo‘lmadi: uch g‘alaba, ikki durang. 14 gol, atigi 4 ta o‘tkazilgan to‘p. Senegal ustidan qo‘shimcha bo‘limlarda olingan g‘alaba ularning ruhiy barqarorligini yanada mustahkamladi.

Tarix, bosim va bir kechaning bahosi

Seattle Stadium tribunalarida tungi shovqin AQSh foydasiga bo‘ladi. Ular uchun bu – uy jahon chempionati, uy bosimi, uy orzusi. Pochettino uchun esa bu o‘yin nafaqat taktika, balki mentalitet sinovi. Jamoasi Belgiya kabi tajribali raqibga qarshi bosim ostida ham o‘z o‘yinini saqlab qola oladimi?

Belgiya esa boshqa savol bilan maydonga tushadi: bu avlod yana bir bor uzoqqa bora oladimi? De Bruyne, Courtois, Lukaku – bu ismlar uchun har bir jahon chempionati, har bir pley-off o‘yini so‘nggi katta sahna bo‘lishi mumkin.

Tarix hozircha Belgiyaning yonida. Tribunalar – AQSh tarafida. Maydon esa betaraf.

Endi savol bitta: bu tun kimniki bo‘ladi – yangi tarix yozmoqchi bo‘lgan hammualliflarnikimi yoki o‘z so‘nggi oltin zarbasini berishga hozirlanayotgan “Qizil iblislar”nikimi?