Riyad Mahrez milliy terma jamoadan ketdi: yangi tarix boshlanadi
Riyad Mahrez nihoyat so‘zni o‘zi aytdi. Shveysariyaga qarshi 0:2 hisobidagi mag‘lubiyat, jahon chempionati nimchorak finaliga yo‘l yopilgan kecha — hammasi bir jumla bilan yakunlandi: u endi Jazoir terma jamoasi futbolchisi emas.
35 yoshli sardor Vankuverdagi uchrashuvdan so‘ng xalqaro futbol bilan xayrlashayotganini tasdiqladi. Shunchaki turnirdan chiqib ketish emas, bir avlodni yetaklab kelgan futbolchining sahnadan tushishi edi bu.
“Bizning maqsadimiz keyingi bosqichga chiqish edi, va o‘yin bizning qo‘limizda edi, deb o‘ylayman, — dedi Mahrez. — Ikki golni xatolardan o‘tkazdik, bu darajada bunday narsaning narxi juda qimmatga tushadi”.
Keyin esa, eng og‘ir savol berildi: bu uning Jahon chempionatidagi so‘nggi o‘yini bo‘ldimi?
“Bu nafaqat oxirgi jahon chempionatim, balki terma jamoadagi oxirgi o‘yinim ham bo‘ldi. Bu mening so‘nggi uchrashuvim”, — dedi u qat’iy ohangda.
Rekordlar va meros
Mahrezning raqamlari o‘zi haqida gapiradi. 12 yil, 120 ta o‘yin, 40 ta gol. U Jazoir tarixida eng ko‘p maydonga tushgan futbolchilar ro‘yxatida faqat Aissa Mandi (123 o‘yin)dan keyin ikkinchi o‘rinda turadi. Gol bo‘yicha ham xuddi shunday: 40 ta gol bilan faqat Islam Slimani (49 gol)ga yo‘l beradi.
Bu shunchaki statistika emas. Bu Jazoir futbolining butun bir davri.
Uning eng yorqin sahifalaridan biri — 2019 yil Afrika Kubogi. O‘sha musobaqada u nafaqat sardor, balki ramzga aylangandi. Nigeriyaga qarshi yarim final oxirgi daqiqalarida jarima zarbasi yoniga kelgan payti stadion nafasini ichiga yutgan edi. Mahrez to‘pni devordan aylanib o‘tkazdi, darvozabonni joyiga mixlab qo‘ydi va Jazoirni finalga olib chiqdi. Keyin esa Senegal ustidan g‘alaba va 1990 yildan beri ilk qit’a chempionligi.
O‘sha zarba, o‘sha lahza — uning terma jamoadagi karerasini bir kadrga jamlagandek: mas’uliyat, jasorat, aniqlik.
So‘nggi jahon chempionati — eng yaxshisi
Qizig‘i shundaki, Mahrez terma jamoadan ketayotgan pallada o‘zining eng yaxshi Jahon chempionatini o‘tkazdi. Yillar o‘tgan sari tezligi biroz pasaygan bo‘lishi mumkin, ammo qaror qabul qilishdagi aniqligi va tajribasi avvalgidan ham keskir edi.
U bu yozgi mundialda to‘rtta o‘yinda uchta gollik ishtirok qayd etdi: Avstriyaga qarshi ikki bor to‘p kiritdi, Iordaniyaga qarshi esa golli uzatma berdi. Biror jazoirlik futbolchi bir dona jahon chempionati doirasida bundan ko‘p gollik ishtirok qayd etmagan.
Shveysariyaga qarshi o‘yinda esa taqdir boshqa ssenariy yozdi. Jazoir ikki marta qo‘pol xato qildi, raqib esa bunday sovg‘alarni kechirmadi. Mahrez maydonda ham, o‘yin tugagach ham yuzidagi alamni yashira olmadi. Lekin u bahona qidirmadi. Mas’uliyatni ham, xulosani ham o‘zi oldi.
Sardor ketmoqda, bo‘shliq qolmoqda
Mahrez — bu faqat “Leicester City”dagi mo‘’jizaviy chempionlik yoki “Manchester City” bilan yutuqlar ro‘yxati emas. U Jazoir uchun ko‘proq narsa edi: chempionlikni ko‘rmagan avlodga umid, yangi to‘lqinga esa yo‘l ko‘rsatuvchi mayoq.
Uning 120 ta o‘yini — bu faqat raqamlar ketma-ketligi emas, balki final yo‘lida ko‘z yoshlar, muvaffaqiyatsiz saralashlar, yirik g‘alabalar va qayta-qayta tiklanish tarixidir. Har safar terma jamoa bosim ostida qolganida, ko‘zlar birinchi bo‘lib aynan unga qadalardi.
Endi esa bu qarashlar boshqa tomonga buriladi. Yangi sardor, yangi liderlar paydo bo‘ladi. Lekin Mahrez qoldirgan bo‘shliqni to‘ldirish — oson vazifa emas.
U Vankuver tunida oxirgi marta terma jamoa libosini yechdi. Turnir tugadi, yo‘l to‘sildi, lekin uning merosi esa davom etadi: 2019 yilgi kubok, o‘sha yarim finaldagi zarba, 40 ta gol va bir avlodning xotirasida qoladigan sardor.
Savol endi bitta: Jazoir bu bob yopilgach, yangi tarix yozishga tayyormi?
