Monterrey tuneli: Janubiy Afrika va Janubiy Koreya jamoalari kayfiyati
Monterreydagi tunellarda kayfiyat ikki xil edi. Bir tomonda — quvonchdan portlayotgan, baland ovozda qo‘shiq aytayotgan Janubiy Afrika delegatsiyasi. Boshqa tomonda — 1:0 hisobidagi og‘ir mag‘lubiyatdan keyin so‘z topolmayotgan Janubiy Koreya futbolchilari.
O‘tish yo‘lagida kichik to‘qnashuv ham bo‘ldi. Janubiy Afrika shtab a’zolaridan biri tasodifan koreyslar yonidan o‘tarkan, Hwang In-beom bilan yelkasi tegib ketdi. Allaqachon asabiylashib turgan Hwang portlab ketdi, raqib tomoniga keskin so‘zlar bilan hurmat talab qildi. Bir lahzaga janjal chiqadigandek tuyuldi. Ammo bu yerda musht emas, so‘zlar bilan kifoyalanildi.
Maydonda esa Janubiy Koreya shuncha keskinlikni ko‘rsata olmadi. O‘yin davomida kurash, tish-tirnog‘i bilan yutishga bo‘lgan ishtiyoq yetishmadi. Natija ham shunga yarasha bo‘ldi: xafa, charchagan, o‘ziga savol berayotgan jamoa.
Son Heung-minning kechikkan izohi
Uchrashuv tugaganiga ancha bo‘lganda ham, jamoaning eng katta yulduzi ko‘rinmasdi. Son Heung-min doping nazorati uchun tanlangani bois, vatandosh jurnalistlar oldiga ikki soatdan keyin chiqdi. Shu vaqtgacha savollar ko‘payib ulgurgan, mish-mishlar ham.
Koreya matbuoti ichki muhit buzilgani, kiyinish xonasida keskinlik kuchaygani haqida allaqachon yozishni boshlagandi. Son bu gaplarga nuqta qo‘yishga urindi.
“Garderobimizdagi kayfiyat bilan bog‘liq hech qanday muammo yo‘q”, — dedi u. “Rostini aytsam, jamoa atmosferasida nol darajada muammo bor, deya olaman”.
Uning ohangi qat’iy edi, lekin bu so‘zlar ham hammani ishontirdi, deb bo‘lmaydi. Chunki maydondagi o‘yin, ko‘zdagi charchoq, yakuniy natija — bularning barchasi boshqa narsani aytib turardi.
Kengaygan turnir va g‘alatisi bo‘lib qolgan imkon
Eng achinarlisi shundaki, bunday sust guruh bosqichidan keyin ham Janubiy Koreya hali ham pley-off sari umidini yo‘qotgani yo‘q. Uchta o‘yindan atigi uch ochko, umumiy hisobda -1 to‘plar nisbati — klassik mezonlar bo‘yicha bu ko‘rsatkich odatda uyga qaytish uchun yetarli bo‘lardi.
Ammo kengaytirilgan jahon chempionati formati boshqa. Hisob-kitoblar, uchinchi o‘rinlar, qo‘shimcha variantlar. Turnir tizimi shunday bo‘lib qoldiki, ayrim jamoalar o‘yiniga emas, matematik ehtimollarga yashirinib olishi mumkin.
Janubiy Koreya aynan shunday chiziqda turibdi: maydonda o‘ziga o‘xshamagan, lekin baribir yo‘ldan butunlay chiqib ketmagan jamoa. Monterreydagi o‘sha tunel manzarasi esa savolni ochiq qoldiradi: keyingi bosqichga yo‘l olish — chindan ham yutuq bo‘ladimi yoki chuqurroq muammolarni yashirib turadigan yupqa niqob xolosmi?
