Messining tirilish kechasi: 0:2 dan g‘alabaga
Messining ko‘z yoshlari, Argentinaning tirilish kechasi
Atlanta tunida yakun chalingan payt, maydon markazida bir odam ko‘z yoshlarini yashira olmadi. Bu charchoqdan emasdi. Bu yengillik, g‘azab, o‘zini ayblash va g‘urur qorishib ketgan holat edi. O‘sha odam — 39 yoshli Lionel Messi. U boshidan oxirigacha o‘zi tortib borgan o‘yin oxirida ham xursand, ham bezovta edi.
Argentina uzoq vaqt chetlanish yoqasida turdi. Hisob 0:2. Turnir taqdirini o‘zgartirib yuborishi mumkin bo‘lgan darajadagi zarba. Lekin bu jamoa bu darajada taslim bo‘ladiganlardan emasligini yana bir bor isbotladi.
0:2 dan boshlangan isyon
Hisob taxtasida raqamlar sovuq turardi, lekin o‘yinning o‘zi qizib borardi. Argentina to‘pni nazorat qildi, hujumlar uyushtirdi, lekin darvoza oldida yetishmayotgan narsa bitta edi — yakuniy zarba. Shunda penalti. To‘g‘ridan-to‘g‘ri Messining oyog‘iga ishonib topshirilgan mas’uliyat.
U esa uni yo‘qotdi.
Egypt darvozaboni Mostafa Shobeir zarbani qaytargan payt, stadionda qisqa lahzaga jimlik cho‘kdi. Messi ham o‘sha lahzada ichida nimadir uzilgandek bo‘ldi. Keyin esa, odatdagidek, yana yugurdi, yana to‘p so‘radi, yana hujumni boshladi.
O‘yindan keyin u buni yashirmadi: u penalti uchun o‘zidan qattiq norozi edi, o‘sha zarba o‘yinni boshqacha yo‘nalishga burishi mumkinligini yaxshi bilardi. Bu uning turnirdagi ikkinchi yo‘qotilgan penaltisi bo‘ldi. Guruh bosqichida Austria darvozasiga qarshi ham nuqta oldidan xato qilgandi. Statistikaga ko‘ra, u endi jahon chempionati tarixida bir turnir doirasida (seriyalarni hisobga olmaganda) ikki marta penalti boy bergan ilk futbolchi.
Bu — hech bir yulduz orzu qilmaydigan rekord.
Kapitan g‘azabi va qaytish yo‘li
Penalti xatosiga qaramay, Messi o‘yin davomida to‘xtamadi. Aksincha, g‘azabi uni yanada kuchaytirdi. U uchinchi zonasini to‘liq o‘z nazoratiga oldi: to‘pni olib chiqdi, raqibni birin-ketin aldab o‘tdi, sheriklariga bo‘sh zonalar ochib berdi.
Bosim ortib borar, daqiqalar esa kamayardi.
Nihoyat, bosim o‘z so‘zini aytdi. Cristian Romero hisobni qisqartirdi. O‘sha gol nafaqat tablodagi raqamni o‘zgartirdi, balki butun jamoaning ruhini ko‘tardi. Argentina birdaniga o‘zini yana tirik his qildi. Vaqt bor edi. Umid qaytdi.
Shu ruh bilan Messi ham o‘z so‘zini aytdi. Nihoyat u ham darvozani zabt etdi va hisobni tenglashtirdi. O‘sha lahzada penalti xatosi uchun ichida yonib turgan alam bir zumga bo‘lsa-da chetga surilgandek bo‘ldi. U jamoasini qaytadan o‘yinga olib kirgan odamga aylandi.
Lekin bu kecha faqat dramatik tenglik haqida emasdi.
Enzo Fernandezning zarbasi va tarixiy kecha
O‘yinning so‘nggi daqiqalarida Argentina raqibni bo‘g‘ib tashladi. Har bir qaytgan to‘pga birinchi bo‘lib yetib bordi, har bir ikkinchi to‘p uchun jang qildi. Raqib esa charchadi, ortga tortildi, faqat mudofaa haqida o‘ylay boshladi.
Shunda sahnaga Enzo Fernandez chiqdi.
Uning to‘xtab qolgan vaqtda urgan goli nafaqat g‘alabani, balki butun turnir taqdiriga ta’sir qilishi mumkin bo‘lgan burilishni ifoda etdi. Argentina 0:2 dan 3:2 ga yetib bordi. Atlanta kechasi endi xavfli tush emas, esdan chiqmaydigan ertakka aylandi.
Messi o‘sha paytda ham xotirjam ko‘rinmadi. U sevindi, sheriklarini quchoqladi, ammo yuzida yengillik bilan aralash ichki o‘zini tanqid qilish alomati ko‘rinib turardi. U o‘yin tugagach ham penalti haqida gapirdi, o‘sha lahzani o‘zgartirib bo‘lmas imkoniyat sifatida esladi. Lekin baribir bir narsani tan oldi: bu jamoaga yana bir bor yordam bera olgani, o‘yinni ag‘darib tashlashda ishtirok etgani uning uchun juda maxsus edi.
Maradona soyasidagi rekord
Messining bu kuni faqat gollar va penalti bilan o‘lchanmaydi. U maydonda butunlay boshqa darajada o‘ynadi. Raqib mudofaasini charchatib qo‘ydi, to‘p bilan har bir harakati xavf tug‘dirdi, sheriklari uchun imkoniyatlar yaratdi.
Statistika buni tasdiqladi: u gol urdi, kamida beshta muvaffaqiyatli dribbling amalga oshirdi va ochiq o‘yinda kamida beshta golli vaziyat yaratdi. Bunday ko‘rsatkichni jahon chempionatida so‘nggi marta 1986 yilda Diego Maradona Belgiumga qarshi o‘yinda qayd etgandi.
Bir avlodning ramzi bo‘lgan ism bilan yonma-yon turadigan kecha. 39 yoshda.
Shu bilan birga, Messi 2026 yilgi turnirdagi gollar sonini sakkiztaga yetkazdi. Bu raqamlar shunchaki protokol uchun emas. Bu — Lionel Scaloni jamoasining hamon uning atrofida qurilganini, uning har bir qarori, har bir zarbasi Argentina taqdirini belgilab berayotganini ko‘rsatadi.
Kapitan o‘zi ham bu jamoaning xarakteriga urg‘u berdi: 0:2 dan qaytish oson emas, lekin bu guruh hech qachon taslim bo‘lmaydi, oxirgi daqiqagacha urinishda davom etadi. Cuti Romero erta gol urib umidni qaytargani, o‘yin to‘liq 90 daqiqada ag‘darilgani — bularning barchasi ichki ishonch va g‘ururning natijasi.
Oldinda Kansas va yangi sinov
Atlanta mo‘’jizasi Argentina uchun faqat omon qolish emas, balki ogohlantirish bo‘ldi. Bu jamoa hamon chempionlik yo‘lida, lekin har bir xato endi yanada qimmatga tushishi mumkin. Penalti, yo‘qotilgan imkoniyatlar, ruhiy bosim — hammasi ustida ishlash kerak.
Endi navbat Kansasga. Chorak final. Raqib — Switzerland.
Endi bosim yanada yuqori bo‘ladi. Hamma Messidan yana shunday kechalar kutadi. U esa, Maradona rekordlarini eslatayotgan o‘yinlari, ammo o‘zi istamagan penalti statistikalari bilan bu turnirni yanada dramatik sahnaga aylantirib bormoqda.
Bir savol esa hanuz ochiq: Argentina bu ruhiy tebranishlar ichida ikkinchi marta ketma-ket jahon taxtini egallashga kuch topa oladimi?
