Mersisaydda 16 yillik 'Liverpool' ertagi yakunlandi
16 yil. Bitta futbolchining butun professional hayotini deyarli o‘z ichiga oladigan davr. Jones uchun bu vaqt “Liverpool” bilan bog‘liq bo‘lgan, endi esa Sky Sports xabariga ko‘ra, u 30 million funt evaziga “Inter Milan” safiga ko‘chib o‘tdi va bolalikdagi klubiga xayr dedi.
Bu shunchaki transfer emas. Bu – butun avlodni o‘rgatib ulg‘aytirgan hikoyaning yopilishi.
Bolalik orzusi yakun topdi
Jones “Liverpool”ga bola bo‘lib kelgan, orzusi oddiy edi: bir kun kelib asosiy tarkibda o‘ynash. U orzuni nafaqat ushladi, balki to‘liq yashab chiqdi. 228 ta o‘yin, 22 ta gol, ikkita Premier League chempionligi hamda jami olti yirik sovrin – bu raqamlar uning Anfilddagi izini aniq ko‘rsatib turibdi.
U ijtimoiy tarmoqlarda yozgan xayrlashuv xabari orqali bu bobni o‘zi yopdi. U yerda patetika emas, balki hayotning o‘zi bor: klubga bola bo‘lib kirgan, endi esa o‘z oilasi, farzandi bor erkak sifatida ketayotganini ta’kidladi. Bir insonning o‘sishi, bir shaharning unga aylangan ta’siri – hammasi bir nechta satrga siqilgan.
“Bu klub – men bilgan yagona dunyo edi”, degan mazmundagi fikrlari hammasini aytib turibdi. “Liverpool” uning futbolchilik yo‘lini emas, butun hayotini shakllantirgan.
Maydondan tashqaridagi hayot
Jones uchun “Liverpool” faqat kuboklar va statistikadan iborat bo‘lmadi. U bu davrda debyut qildi, sovrinlar ko‘tardi, eng muhimi – ota bo‘ldi. O‘zi ta’kidlaganidek, qizi aynan shu shaharda dunyoga kelgani uchun klub endi faqat uning emas, butun oilasining hikoyasiga aylangan.
Akademiyadan boshlangan yo‘lni u alohida ehtirom bilan esladi. Uni bolaligidan bilgan, o‘sishini ko‘rgan murabbiylar, tarbiyachilar, akademiya xodimlari – bularning barchasiga u minnatdor. Bu so‘zlar ortida oddiy rasmiy xayrlashuv emas, haqiqiy aloqaning uzilishi turibdi.
So‘nggi 12 oy – og‘ir, lekin hurmat bilan
Arne Slot qo‘l ostidagi so‘nggi 12 oy Jones uchun oson kechmadi. Maydondagi roli qisqardi, umidlar va imkoniyatlar o‘rtasidagi masofa kattalashdi. Shunga qaramay, u ketayotib biror marta ham shikoyat ohangini tanlamadi.
Aksincha, u har bir murabbiy va murabbiylar shtabiga, o‘ziga ishongan, imkon bergan, uni yanada yaxshiroq futbolchiga aylantirishga urinib kelgan har bir insonga minnatdorlik bildirdi. Bu – klubdan charchab emas, klubdan yetilib ketishning belgisi.
Jones alohida qilib klub ichidagi “ko‘rinmas armiyani” – shifokorlar, fizioterapevtlar, kitmenlar, oshpazlar, tahlilchilar, xavfsizlik xizmati, media va maydon xodimlarini tilga oldi. Futbolchining ko‘z o‘ngida porlaydigan sahna ortida aynan shu odamlar turganini unutmagani uning xayrlashuvini yanada samimiyroq ko‘rsatdi.
Libosdoshlar va tribunadagi ovozlar
Yillab bir kiyinish xonasini bo‘lishgan jamoadoshlari ham Jones matnida alohida o‘rin oldi. U “ajoyib futbolchilar” bilan birga o‘ynaganini, umrboqiy do‘stliklar orttirganini yozdi. Bu so‘zlar ortida Anfild tunnelida, mashg‘ulot bazasida, chempionlik kechalarida bo‘lingan lahzalar turibdi.
Eng oxirida esa, albatta, navbat muxlislarga keldi. Ular uni tanqid qilgan paytlar ham bo‘lgan, ammo u minnatdorchilikni aynan “yonimda bo‘lib, meni qo‘llab-quvvatlaganlar”ga qaratdi. “Men har doim sizlardan biriman”, degan mazmundagi murojaati tribunalar bilan bog‘ni uzmasligini ko‘rsatdi.
Yangi bob – Milano
Endi esa navbat “Inter Milan”ga. Yangi mamlakat, yangi liga, boshqa madaniyat, boshqa bosim. Jones bu bosqichni “oila uchun yangi bob, yangi sinov” sifatida qabul qilmoqda. U hayajonini yashirmadi – bu safar u boshqa ranglarda, boshqa maqsadlar bilan maydonga tushadi.
Ammo bir haqiqat o‘zgarmaydi: “Liverpool” uning ichida qoladi. U klubga bola bo‘lib kelib, orzusini yashab chiqdi va endi bu orzuni ortiga qarab minnatdorlik bilan tark etmoqda.
16 yil davom etgan bu hikoya Anfildda yakunlandi. Endi savol bitta: u “Inter Milan” bilan qanday yangi tarix yozadi?
