Maresca “uyga qaytdi”: Etihaddagi yangi davrni boshlaydi
Enzo Maresca ilk marta sifatida Manchester City bosh murabbiyi minbarga chiqdi va gapni uzoqdan boshlamadi. Uning uchun bu shunchaki yangi ish joyi emas. U buni “uyga qaytish” deb atadi.
46 yoshli italiyalik avval ham bu klub tizimining ichida bo‘lgan: Elite Development Squadni boshqargan, so‘ngra Pep Guardiola shtabida 2022-23 yilgi tarixiy trebl mavsumida muhim figura sifatida ishlagan. Endi esa u Etihadga boshqa rol bilan qaytdi – baton endi uning qo‘lida.
“Pepdan keyin” bosim emas, sharaf
Maresca ilk matbuot anjumanidayoq Pep Guardiola mavzusidan qochmadi. Aksincha, unga tik qaradi.
“Men o‘zimni uyga qaytgandek his qilyapman. Birinchi kundan boshlab kayfiyat zo‘r, hammasi juda yaxshi,” dedi u, qisqa, lekin aniq ohangda.
Pepning o‘rnini egallash – ingliz futboli zamonaviy tarixidagi eng og‘ir meroslardan biri. Maresca esa bu vaziyatni og‘ir yuk emas, sharaf sifatida talqin qildi.
“Avvalo, bu – imtiyoz. Klub aynan meni tanlagani – men uchun sharaf,” dedi u.
So‘ngra u Pep haqida to‘xtaldi: “Men Pepni so‘nggi 20-25 yil ichida dunyodagi eng yaxshi murabbiy deb hisoblayman. Bu – chaqiriq. Yoquvchi, yoqimli chaqiriq. Imtiyoz.”
U buyuk murabbiylarning ketishidan keyingi inqirozlarni ham eslatdi: “Bir klubda ko‘p yillar ishlagan murabbiylardan keyin har doim biroz qiynalish bo‘ladi – Sir Alex, Arsene. Lekin bu ham sinov: bu tashkilot, muxlislar, hamma uchun darrov to‘g‘ri ishlarni qilishga urinish.”
U “Pepdan keyin” degan iborani qo‘rqinchli tamg‘aga emas, o‘zini isbotlash sahnasiga aylantirmoqchi.
Uch murabbiy, 17 yil: Cityning yashirin quroli
Maresca Manchester Cityni o‘ziga ishontirgan asosiy nuqtalardan birini ham ochiq aytdi – barqarorlik.
“Bu klub, bu tashkilot 17 yil ichida atigi uchta murabbiyga ega bo‘lgan. Bu normal emas. Bunday tez-tez uchramaydi,” dedi u.
U bu raqamni statistika uchun emas, o‘ziga tayanch sifatida ishlatmoqda. Uningcha, shu barqarorlik Cityni raqiblardan ajratib turadigan asosiy ustunliklardan biri.
“Bu, ehtimol, men nega ishonch bilan qarayotganimning sabablaridan biri. Biz so‘nggi 14-15 yilda bajarilgan ishni davom ettira olishimizga ishonaman – Roberto Mancini davridan, Manuel Pellegrini, va 10 yil Pep bilan.”
Maresca o‘tmishni ideallashtirmaydi, lekin aniq ko‘radi: bu klub tizimi murabbiylarni almashtirib, konsepsiyani yo‘qotib qo‘yadiganlardan emas. U aynan shu izchillik ichida o‘z izini qoldirmoqchi.
Yangi boshliq, eski ruh
Maresca hozircha to‘liq tarkib bilan emas, FIFA World Cupdan keyin qaytgan cheklangan guruh, ijaradan qaytganlar va akademiya yigitlari bilan ishlamoqda. Lekin u uchun bu ham tanish manzara – u avval ham aynan shu yo‘ldan o‘tgan.
Etihaddagi yangi davr shov-shuvli shiorlar bilan emas, ichki tanishlik hissi bilan boshlanmoqda. U klubni tashqaridan emas, ichkaridan biladi. Tizimni, madaniyatni, talabni his qiladi.
Shu bois u uch murabbiylik 17 yillik barqarorlikni bosim emas, tayanch sifatida ko‘rmoqda. Bu yillar davomida qurilgan struktura unga murabbiy sifatida erkin nafas olish imkonini berishi kerak.
Klub rahbariyati ham aynan shuni istagan edi: tashkilotni tushunadigan, uning tilida gapiradigan, lekin o‘z qo‘shimchasini qo‘shishga jur’ati yetadigan murabbiy.
Endi savol bitta: Pep Guardiola bilan yozilgan oltin sahifalardan keyin Etihadda yangi bob qanday yoziladi – davommi yoki yangi uslubdagi hit?


