Lionel Scaloni Pujatodagi ko‘z yoshlari va minnatdorlik
Argentina terma jamoasi bosh murabbiyi Lionel Scaloni yana bir bor ko‘z yoshlarini tiya olmadi. 2026-yilgi FIFA World Cup finalida Ispaniyadan uchralgan og‘riqli mag‘lubiyatdan atigi bir necha kun o‘tib, u tug‘ilib o‘sgan Pujato shahriga qaytdi – uni esa yuzlab odamlar qahramondek kutib oldi.
Qahramon qaytishi, og‘riq esa hanuz yonida
Dushanba kungi finaldan keyingi azobli kechadan so‘ng Scaloni seshanba kuni Buenos Airesga yetib kelgan edi. Oradan ko‘p o‘tmay, Santa Fe viloyatidagi kichikgina Pujatoga yo‘l oldi. Shahar ko‘chalarida esa uni bayroqlar, qo‘shiqlar va minnatdor hayqiriqlar qarshi oldi.
Biroq bayram ohanglari murabbiyning ichki holatini yashira olmadi. Finaldan keyingi matbuot anjumanida ko‘z yoshiga erk bergan Scaloni Pujatoda ham o‘zini tuta olmadi. Yana yig‘ladi. Yana alamni yashira olmadi.
U olomonga yuzlanar ekan, mag‘lubiyat og‘irligi hanuz yelkalarini bosib turganini yashirmadi.
“Biz g‘alaba qozona olmadik, – dedi Scaloni, ispaniyalik AS nashri keltirgan so‘zlariga ko‘ra. – Biz xalqimizni baxtli qilish uchun o‘ynaymiz, shuning uchun bu og‘riq juda katta.”
48 yoshli murabbiy finalda Ispaniya ustun bo‘lganini ochiq tan oldi. U uchun bu – zaiflik emas, haqiqatni qabul qilish edi.
“Ba’zan yutasiz, ba’zan yutqazasiz. Ispaniya yaxshiroq o‘ynadi, buni tan olishimiz kerak, bu esa bizni ham yaxshilaydi”, – dedi u.
Kurashgan jamoa va murabbiyning faxri
Scaloni boshchiligidagi Argentina so‘nggi yillarda mamlakat futbol tarixidagi eng yorqin davrlardan birini boshdan kechirdi. Shunga qaramay, yana bir jahon chempionligi qo‘ldan uchib ketdi. Lekin murabbiy o‘z shogirdlarining ruhi sinmaganidan faxrlanadi.
“His-tuyg‘u har doim bir xil: ishlar xohlaganimizdek ketmaganda ham oxirigacha kurashamiz, – dedi u. – Biz, argentinaliklar, raqib ham o‘ynashini, ba’zan sendan yaxshiroq bo‘lishi mumkinligini anglashimiz kerak. Shunga qaramay, biz ular uchun vazifani qiyinlashtirdik.”
Pujato ko‘chalarida aynan shu ruh sezilib turardi. Mag‘lubiyatga qaramay, odamlar bu murabbiyga o‘z davrining ramzi sifatida qarashmoqda. Ular uchun Scaloni – nafaqat sovrinlar, balki g‘urur va o‘ziga ishonchni qaytargan inson.
“Leo ketmaydi!” – xalqning talabi
Hissiyotlarga to‘la bu uchrashuv tez orada bir necha oylar davom etayotgan katta savolga aylanib ketdi: Scaloni qolgani ma’qulmi yoki ketishi?
Olomon bir ovozdan javob berdi. Ko‘chalar bo‘ylab bitta shior yangradi: “¡Leo no se va! – Leo ketmaydi!” Qichqiriqlar tinmadi, qo‘shiqlar davom etdi. Bu oddiy shior emasdi, bu – xalqning murabbiydan iltimosi, hatto talabiga aylangan edi.
Scaloni shartnomasi dekabr oyigacha amal qiladi. U avvalroq muddat tugagach, chetga chiqishi mumkinligini ishora qilgan, lekin hech qachon aniq qaror e’lon qilmagan. Shuning uchun har bir so‘zi endi yanada katta ma’no kasb etmoqda.
Olomonning hayqiriqlari ostida u kelajakka oid savollarga qisqa, ammo muhim javob qaytardi.
“Men dekabrgacha davom etaman, kurashishda davom etamiz”, – dedi u.
Bu gap bilan u hammani tinchlantirmadi. Aksincha, yangi mavsum, yangi saralashlar, yangi orzular arafasida katta intriga qoldirdi: bu oltin davrni boshlab bergan murabbiy Argentina bilan yana qancha yo‘l yuradi?
