Ispaniyaning Fransiyaga qarshi o‘yindagi Pedri va Rodri
Ikki yil avval Germaniyada yevropa taxtini egallagan Ispaniya uchun bu safar ham dunyo chempionligi yo‘lida eng katta ustunliklardan biri sifatida bitta juftlik tilga olingan edi: Rodri va Pedri. Nazariy jihatdan mukammal uyg‘unlik, to‘pni nazorat qilishning eng yuqori darajasi, ritmni xohlagan paytda tezlatish yoki sekinlashtirish qobiliyati.
Ammo turnir yakuniga yaqinlashar ekan, bu reja qog‘ozda qolib ketgandek.
Rodri — yana Ballon d’Or darajasida. Pedri esa — bahs markazida.
Statistikasi bor, lekin zarbasi yo‘q
Turnirning ilk o‘yinidayoq Pedri raqamlarda o‘z so‘zini aytdi. Cape Verde bilan nol-nol hisobidagi durangda u maydondagi istalgan futbolchidan ko‘ra ko‘proq — beshta golli vaziyat yaratdi. Har qanday boshqa futbolchi uchun bu maqtovga arzigulik kecha bo‘lardi.
U uchun emas.
Las Palmasda shakllangan, Barcelona’da yulduzga aylangan bu yigitdan kutishlar shunchalik balandki, yaratilgan imkoniyatlar emas, yakuniy natija muhokama qilindi. G‘alaba bo‘lmagach, tanqidlar ko‘paydi. Cape Verde keyingi turlarda oson raqib emasligini isbotlab bergani Ispaniyaning o‘sha durangini biroz yumshatdi, lekin Pedri atrofidagi shubhalarni yo‘qota olmadi.
Jude Bellingham bilan taqqoslashlar esa olovga moy quydi xolos. O‘yin uslubi, roli boshqacha bo‘lsa ham, Real Madrid muxlislari uchun bu mukammal mavzu: ularning yulduzi har o‘yinda sahnaga chiqyapti, gol uryapti, assist beradi. Barcelona’ning bosh ijodkori esa mundialda hal qiluvchi lahzalarda ko‘rinmayapti.
Haqiqat shafqatsiz: Bellingham ham gol uryapti, ham gol oldi paslari berayapti. Pedri esa hozircha ikkisidan ham bebahra.
Kutilmagan qaror va to‘la skameyka
Shunday fon ostida Luis de la Fuente Pedrini asosiy tarkibdan tushirib yuborishga qaror qildi. Qatar davridan beri ketma-ket to‘qqizta jahon chempionati o‘yinida start olgan futbolchi birdaniga skameykada qoldi. Qaror baribir ko‘pchilikni hayratda qoldirdi.
Murabbiy esa buni oddiy tushuntirdi: bu Ispaniya tarkibi — ayniqsa, yarim himoyada — talantga to‘lib-toshgan. Har bir tanlov — kim uchundir adolatsizlik.
Mikel Merino bunga eng yorqin misol. Portugaliyaga qarshi kech qolgan g‘alaba to‘pini urdi, baribir keyingi o‘yinni zaxirada boshladi. Shunga qaramay, Belgiumga qarshi maydonga tushib, yana hal qiluvchi zarbani berdi. E’tiroz yo‘q, yuzida ranjish yo‘q — faqat ish.
De la Fuente buni ochiq aytdi: Mikelning o‘ynamagani ham biroz “nohaqlik”, ammo boshqa birovni chiqarib tashlash ham xuddi shunday bo‘lardi. Atigi 11 kishi start oladi, qolganlari esa o‘z rolini qabul qilishi kerak.
Murabbiy uchun muhim narsa — ism emas, tizim.
Pedri jim, lekin ichkarida kurash ketmoqda
Pedri bu qarorni qanday qabul qilgani haqida mish-mishlar yo‘q. Jamoa ichidan esa bitta signal keldi. Darvozabon Unai Simon Belgiumdan keyingi matbuot anjumanida shunday dedi: “U buni yaxshi qabul qildi. Hammamiz o‘ynashni xohlaymiz, lekin hamma uchun joy yo‘q”.
Simon hatto o‘z pozitsiyasidan misol keltirdi: David Raya va Joan Garcia ham dunyo darajasidagi posbonlar, lekin ular ham skameykada kutib turishmoqda. Maqsad — maydonga chiqish emas, kubokni ko‘tarish.
Savol esa ochiq qoladi: Fransiyaga qarshi o‘yinda Pedriga qanday rol beriladi?
Belgiumga qarshi o‘yinda u zaxiradan maydonga tushdi, lekin taassurot qoldira olmadi. Qarshi hujumdagi eng qulay vaziyatlardan birida odatdagidek nozik emas, balki g‘alati aniqliksiz pas berdi. Shu paytda esa Fabian Ruiz Los-Anjelesda urgan goli bilan asosiy tarkibdagi o‘rnini yanada mustahkamlagandek tuyuldi.
Simon ham uni “ulkan talant” sifatida ta’rifladi, ketma-ket ikki marta Champions League yutgan futbolchi sifatida urg‘u berdi. Bunday fon ostida Pedrining pozitsiyasi yanada murakkablashadi.
Ikki xil Pedri: Barcelona va Ispaniya
De la Fuente Pedri haqida gapirar ekan, juda muhim nuqtaga to‘xtaldi: uningcha, Pedrining ikki versiyasi bor — klubdagisi va terma jamoa uchun o‘ynaydigan varianti.
“U dunyodagi eng yaxshi futbolchilardan biri, balki eng yaxshisi,” deydi murabbiy. “Lekin biz Barca kabi o‘ynamaymiz. O‘xshash tomonlar bor, lekin bir xil emas. Bizda boshqa futbolchilar, boshqa struktura”.
Asosiy farq — Rodri. Manchester City yulduzi markazda shunday darajada hukmronki, uning yonidagi sherik har doim moslashishga majbur bo‘ladi. De la Fuente nazarida Pedri 6, 8 yoki 10-raqam rolida o‘ynashi mumkin, ammo har bir qaror raqibga qarab, mayda detallarigacha o‘ylab chiqiladi.
Fransiyaga qarshi esa bu boshqotirma yanada murakkab.
Uch yarim himoyachi — xavfmi yoki imkoniyat?
Nazariy jihatdan, Rodri yonida bir vaqtning o‘zida ham Fabian, ham Pedri maydonga tushishi mumkin. Cape Verde bilan o‘yinda aynan shunday bo‘lgan. Yarim himoya — Ispaniyaning Fransiyaga nisbatan eng katta ustunligi bo‘lishi mumkin bo‘lgan zona. Uch nafar texnik jihatdan mukammal futbolchi bilan La Roja to‘pni deyarli uzluksiz nazorat qilishga urinishi mumkin.
Bu — Deschampsning old chizig‘idagi halokatli to‘rtlikni “och qolishga” majbur qilishning eng mantiqiy yo‘li.
Lekin bu sxema ham qurbon talab qiladi. Fabian va Pedri birga maydonga tushsa, bu deyarli Dani Olmo o‘rnidan voz kechish degani. U so‘nggi bosqichlarda 10-raqam zonasida juda katta hajmda ish bajaryapti: pressing, orqaga qaytish, chiziqlar orasida bo‘shliq ochish. Ha, uning ham yakuniy natijasi ideal emas, lekin jamoa muvozanati uchun ahamiyati katta.
De la Fuente Pedrini odatda raqib jarima maydoni atrofida ko‘rishni xohlaydi. U yerda uning aldov harakatlari, bir teginishda uzatmalari, “devor” o‘yinlari eng katta zarba beradi. Shu bilan birga, murabbiy Pedrining formasi qanday bo‘lishidan qat’i nazar, har doim “o‘yin ohangini to‘g‘ri belgilashini” ham ta’kidlab keladi.
Shunga qaramay, hozircha uning rejasi boshqacharoq ko‘rinadi.
Zaxiradagi qurolmi yoki asosiy dirijyormi?
Belgium ustidan qozonilgan g‘alabadan so‘ng De la Fuente bir jumla bilan ko‘p narsani ochib qo‘ydi: “Pedri Fabianning mehnatidan foyda ko‘rishi mumkin”. Bu esa murabbiyning hozirgi rejasi haqida aniq ishora: avval maydonga ishchi, katta masofalarni bosib o‘tadigan, raqibni charchatadigan Fabian tushadi, keyin esa bo‘shliqlar paydo bo‘lganda Pedri sahnaga chiqadi.
Bu — murabbiy uchun ideal ssenariy. Ammo yulduz uchun-chi?
Pedri hozircha shikoyat qilmayapti, jamoa kayfiyati esa yuqori. Ispaniya terma jamoasining eng katta kuchi ham aynan shu: hech kim o‘zini markazga qo‘ymaydi, hamma umumiy maqsadga ishlayapti. Yevropa chempionligini aynan shunday muhitda qo‘lga kiritishdi, endi esa dunyo taxtiga ham shu yo‘l bilan yurib borishmoqda.
De la Fuente Fransiya haqida gapirar ekan, raqibning “g‘ayrioddiy, favqulodda salohiyatini” tan oldi, lekin o‘z jamoasi haqida ham xuddi shunday so‘zlarni ishlatdi. Uning fikricha, bu o‘yin ochiq bo‘ladi va bitta shartni qo‘yadi: maydonga faqat “yangi, energiyaga to‘la” futbolchilar tushishi kerak. Har kim o‘zining eng yaxshi versiyasini ko‘rsatishi zarur.
Savol esa hanuz javobsiz: bu kechada Ispaniya qaysi Pedrini ko‘radi — Barcelona’dakimi yoki mundial bo‘ylab izlanib yurgan, o‘z rolini qayta topishga urinayotgan versiyasini?
