Ispaniya Los-Anjelesda Avstriyaga qarshi g‘alaba qozondi
Ispaniya bu safar guruh bosqichidagi sustkashlikni chetga surib, Los-Anjeles kechasini o‘ziga bo‘ysundirdi. Avstriya qarshisidagi 3:0 hisobidagi g‘alaba nafaqat 1/8 final yo‘llanmasini, balki jiddiy da’vogarlik ohangini ham olib keldi.
Hisob keskinroq bo‘lishi ham mumkin edi. Hisob tablosi esa voqealarning to‘liq manzarasini aks ettira olmadi.
Bahsli epizod va bosimning ortishi
Uchrashuv boshidan boshlab Luis de la Fuente jamoasi to‘pni o‘zida ushlab, raqibni maydonning chuquriga tiqib qo‘ydi. Tezda gol ham keldi – deb o‘ylangandi. Marc Cucurella darvoza to‘rini ishg‘ol qildi, ammo hakam darhol qoida buzilganini ko‘rsatdi: darvozabonga nisbatan “fol” qayd etildi va gol bekor qilindi.
Ispaniya o‘yinchilari norozilik bildirdi, tribunalar g‘uvilladi, Avstriya esa nafas rostlash imkoniga ega bo‘ldi. Bu faqat qisqa tanaffus bo‘lib chiqdi.
Bosim kuchayishda davom etdi. To‘p yana va yana Avstriya jarima maydoni atrofida aylanar, qanotlar ishlardi, himoya charchay boshladi. Oxiri chidam uzildi.
37-daqiqada Mikel Oyarzabal sahnaga chiqdi. Jarima maydoni ichida bo‘shliq topdi, sovuqqonlik bilan zarba berdi va darvozabonni imkoniyatsiz qoldirdi. Ispaniya nihoyat o‘z ustunligini hisobda ham mustahkamladi. Shundan keyin Avstriyaning orqaga yo‘li deyarli yopildi.
Rangnickning tavakkali va yo‘qolgan imkoniyat
Ralf Rangnick yana bir bor dramatik burilish umidida eski quroliga murojaat qildi. Algeriyaga qarshi uchrashuvda qo‘shimcha daqiqalarda qahramonga aylangan Sasa Kalajdzic maydonga tashlandi. Bu o‘zgarish o‘yinning ritmini ham, kayfiyatini ham o‘zgartirdi.
Kalajdzic maydonga tushishi bilan darhol imkoniyatga ega bo‘ldi. Jarima maydoni ichida baland sakrab, bosh bilan zarba berdi. To‘p ustun ustidan uchib o‘tdi. Avstriyaning eng yirik imkoniyati shunda yonib ketdi.
Agar o‘sha zarba aniq bo‘lganda, o‘yin butunlay boshqacha yo‘nalishda ketishi mumkin edi. Lekin “agar”lar hisobga olinmaydi. Ayniqsa, bunday bosim ostida.
Porro zarbasi va Avstriyaning sinishi
Kalajdzicning imkoniyatidan atigi bir necha daqiqa o‘tib, Ispaniya raqibni jazoladi. Qanotdan chiroyli hujum, Baena uzatmasi va Pedro Porro zarbasi. Yaqindan bosh bilan yo‘llangan zarba Avstriyaning umidini butunlay sindirdi.
66-daqiqada hisob 2:0 bo‘lgach, maydondagi kuchlar nisbatida shubha qolmadi. Ispaniya to‘pni nazorat qilishni davom ettirdi, Avstriya esa orqadan qayta zarba berish uchun resurs topolmadi. Ular jismonan kuchli, agressiv jamoa bo‘lsa-da, texnik va taktik sifat jihatidan raqibdan ancha ortda qoldi.
Oyarzabal – yangi yuz, eski sovuqqonlik
Uchrashuvning so‘nggi nuqtasini yana Oyarzabal qo‘ydi. 89-daqiqada Cucurella chap qanotdan past uzatma berdi, Mikel esa o‘zini yana to‘g‘ri joydan topdi va zarbani xatosiz yakunladi. 3:0. Uchrashuv taqdiri allaqachon hal bo‘lgandi, ammo bu gol boshqacha ma’noga ega.
Bu Oyarzabalning joriy mundialdagi uchinchi va to‘rtinchi gollari. U Real Sociedad safida yillar davomida shakllangan, katta sahnaga esa Euro 2024 finalida Angliyaga qarshi zaxiradan tushib kiritgan goli bilan chiqqan edi. Endi esa u nafaqat muhim o‘yinlarda gol uradigan futbolchi, balki Ispaniya hujumining markaziy figuralaridan biriga aylanib bormoqda.
Alvaro Morata Euro 2024da sardor sifatida maydonga tushib, yettita o‘yinda atigi bir marta gol urgan edi. De la Fuente o‘sha turnirda ham jamoani hujumda ancha ravon o‘ynatgandi, lekin bugungi Ispaniya boshqa shaklga o‘tayotgandek. Oyarzabal bu o‘zgarishning ramzi bo‘lib turibdi: kam gapiradi, lekin zarba berganda jazm bilan yakunlaydi.
U uchrashuvdan so‘ng qisqa, ammo mazmunli fikr bildirdi: jamoaga yordam bergani, keyingi bosqichga chiqqani uchun xursandligini aytdi, raqibning jismoniy jihatdan og‘ir bo‘lganini tan oldi. Va eng muhimi – kimga qarshi o‘ynash muhim emasligini, Portugaliya ham, Xorvatiya ham tanish raqib ekanini ta’kidladi. Bu ishonch ohangi.
Himoya – asosiy qurol
Guruh bosqichida Ispaniya tanqidga uchragan edi. Ayniqsa, Cape Verde bilan durangdan so‘ng. O‘yin borasida tanaffuslar, tempdagi pasayishlar, hujumdagi bir maromlilik ko‘zga tashlangan.
Ammo raqamlar aldamaydi: bu turnirda hali birorta gol o‘tkazilgani yo‘q. Raqiblar turlicha, uslublar xilma-xil, lekin himoya chizig‘i sinmadi. 90 daqiqa ichida raqibni mag‘lub etmaslik seriyasi esa endi 34 ta rasmiy uchrashuvga cho‘zildi. Bu bejiz emas.
Cucurella, Porro, markazdagi tayanchlar, darvozabon – hammasi bitta mexanizm bo‘lib ishlayapti. Oldinda esa Lamine Yamal kabi iqtidorlar o‘z iste’dodini asta-sekin ochib bormoqda. U hali to‘liq portlamadi, lekin ba’zi epizodlarda qanday futbolchi bo‘lib yetishayotganini yaqqol ko‘rsatib qo‘ydi.
De la Fuente uchrashuvdan so‘ng jamoasini maqtadi, lekin shunchaki qoniqish bilan cheklanib qolmadi. U deyarli hamma jihatda deyarli ideal o‘yin ko‘rsatganini aytar ekan, baribir “yaxshilash kerak bo‘lgan kichik detallar” borligini eslatdi. Har bir navbatdagi o‘yin avvalgidan murakkabroq bo‘lishini uqtirdi. Bu murabbiy mentaliteti: g‘alabadan keyin ham hushyorlikni yo‘qotmaslik.
Keyingi to‘lqin: Portugaliya yoki Xorvatiya
Endi Ispaniya uchun haqiqiy sinovlar boshlanadi. Keyingi raqib – Portugaliya yoki Xorvatiya. Har ikkisi ham tajribali, xarakterli, yuqori saviyali jamoalar.
Ispaniya esa Los-Anjelesda nafaqat g‘alaba qozondi, balki o‘ziga xos bayonot berdi: bu jamoa endi faqat to‘pni nazorat qiladigan, chiroyli paslar beradigan eski “La Roja” emas. Bu jamoa raqibni bo‘g‘adigan, himoyada deyarli xato qilmaydigan, oldinda esa Oyarzabal kabi sovuqqon yakunlovchiga tayanadigan, yangilangan Ispaniya.
Savol endi bitta: shu ritm, shu qat’iyat va shu mustahkamlikni pley-offning eng keskin bosqichlarida ham ushlab tura olishadimi?
