Inglewooddagi sovuq tun: Pochettino g‘alaba qilgan guruh
SoFi Stadiumdagi matbuot zali havosi maydondagidan ham sovuqroq edi. 3:2 hisobidagi mag‘lubiyat, oxirgi daqiqadagi gol, shovqinli turklar… va baribir guruhda birinchi o‘rin. Shunday fon ostida U.S. men’s national team bosh murabbiyi Mauricio Pochettino jurnalistlar savollariga javob berar ekan, ohang tezda keskinlashdi.
U yakuniy savoldan so‘ng o‘rnidan turdi, bir og‘iz gap bilan eshikni yopdi: bu jamoa guruhni yutganini hammaga yana bir bor eslatdi.
G‘alaba qilgan guruh, mag‘lub bo‘lgan kayfiyat
Hisob tablosida hammasi aniq: USMNT — 6 ochko, Group D g‘olibi. Bu taqdir allaqachon ikkinchi turdayoq hal bo‘lgani uchun Pochettino Inglewooddagi uchrashuvni rotatsiya uchun maydon sifatida ko‘rdi. Asosiy tarkib deyarli to‘liq almashtirildi.
Biroq matbuot anjumanida savollar ohangi murabbiyga yoqmadi. Ustma-ust kelgan “momentum”, “ishonch”, “psixologik zarba” haqidagi savollar Pochettinoni portlatdi.
“Turkiya uch ochkoni nishonlayapti, Australia keyingi bosqichga chiqqanidan xursand, Paraguay ham xursand… sizlar esa guruhni yutganimiz bilan tabriklashni ham xayolingizga keltirmadingiz, bu biroz achinarli”, — dedi u.
Keyin esa yana bir bor urg‘uladi: “Eslatib qo‘yishim kerak, biz guruhni yutdik, kechirasizlar, lekin biz yutdik”, — dedi-da, shoshib zalni tark etdi.
Oxirgi zarba, ahamiyatsiz natija?
Turkiyaning g‘alaba goli sakkizinchi qo‘shimcha daqiqada, deyarli oxirgi tepishda keldi. Stadion jim bo‘lib qoldi, turk sektoridan boshqa joyda quvonch yo‘q edi. Pochettino esa bu natijaning sport nuqtai nazaridan deyarli hech narsani o‘zgartirmaganini qayta-qayta eslatdi.
“Men xursandman, balki bu savollaringiz biroz g‘alati bo‘lgani uchun ko‘rsatmayotgandirman”, — dedi u biroz oldinroq. “Lekin men xursandman, futbolchilar ham xursand, chunki biz birinchimiz. Men chalg‘ib qoldim, kayfiyat xuddi bugun uyga ketadigan bizdek, Turkiya esa (World Cup)da qoladigandek.”
USMNT Australia ustidan qozonilgan g‘alabadan keyingi tarkibni deyarli tanib bo‘lmas darajada o‘zgartirdi. Faqat Ricardo Pepi va Weston McKennie o‘z o‘rnini saqlab qoldi. Pepi jarohat olgan Christian Pulisic o‘rniga Socceroosga qarshi boshlang‘ich tarkibga chiqqandi, McKennie esa bu safar 86 daqiqagacha maydonda bo‘ldi va keyin Malik Tillmanga o‘rin bo‘shatdi.
To‘rtta asosiy futbolchi — Tyler Adams, Folarin Balogun, Chris Richards va Antonee Robinson — sariq kartochkalar tufayli diskvalifikatsiya xavfi ostida edi. Ularning birortasi ham maydonga tushmadi. Guruh bosqichi tugagach, kartochkalar “tozalanadi”, demak, bu to‘rtlik round of 32ni “toza daftar” bilan boshlaydi.
“Momentum” bahsi va Pochettinoning javobi
Rotatsiya, birinchi mag‘lubiyat, oxirgi daqiqadagi gol — bularning bari ikki o‘yindagi ijobiy taassurotni so‘ndirdi, degan savol o‘rtaga tashlandi. Pochettino bunga keskin munosabat bildirdi.
“Momentum deganda nimani nazarda tutyapsiz — tushunmayapman”, — dedi u. “Australia bilan o‘ynagan o‘sha tarkibni yana maydonga tushirib, xavfga borishimiz kerakmidi? Sariq kartochka olib, diskvalifikatsiya qilish uchunmi? Muammosi bo‘lgan futbolchilarni yana majbur qilish uchunmi? Tushunmayapman. Germany ham ‘momentum’ yo‘qotdiku, ular (Ecuador)ga qarshi deyarli o‘sha tarkib bilan o‘ynashdi.”
Maydonda esa ssenariy chigal bo‘ldi. Auston Trusty hisobni ochdi, Turkiya javob qaytardi, keyin Sebastian Berhalter ikkinchi bo‘lim boshidayoq hisobni tenglashtirdi. Ammo Arda Guler shaxsiy sinfini ko‘rsatdi: gol urdi, hujumlarni boshqardi, ritmni o‘zgartirdi. Oxir-oqibat, aynan uning o‘yini Turkiyaga uch ochko olib keldi.
Pulisic qaytdi — va darhol farq qildi
Natijadan ham muhimroq bo‘lgan bir manzara bor edi: Christian Pulisicning qaytishi. U 58-daqiqada Tim Weah o‘rniga maydonga tushdi. Paraguayga qarshi ilk o‘yinda bo‘lib o‘tgan o‘sha tanaffusdagi boldir jarohatidan keyin bu uning birinchi daqiqalari edi.
Harakati erkin, yugurishi tabiiy, niyati esa aniq edi. Pulisic kirishi bilanoq maydondagi eng xavfli amerikalikka aylandi. Chap qanotdan kesib kirishlar, orqa chiziq bo‘ylab yugurishlar, raqib himoyasini cho‘zish — hammasi bor edi. Murabbiy uchun asosiy “vazifa” bajarildi.
“Bizning maqsad faqat g‘alaba emas edi, Christianga 30-40 daqiqa berish ham edi”, — dedi Pochettino. “U o‘yinni yaxshi yakunladi va maydonda ta’sir ko‘rsatdi.”
Ha, paradoks shundaki, Turkiyaning g‘alaba goliga olib kelgan epizodda aynan Pulisic Arda Guler tomonidan “nutmeg” bo‘ldi. Ammo tibbiy va jismoniy nuqtai nazardan, uning qaytishi — USMNT uchun eng katta yengillik.
Tarixiy guruh bosqichi, qadri yetarli berildimi?
Raqamlar oddiy, lekin mazmunli: olti ochko bilan bu jamoa tarixiy natijaga erishdi. Guruh bosqichida eng yaxshi ko‘rsatkich — 1930 yildagi jamoa bilan tenglashdi. O‘sha paytda g‘alaba ikki ochko edi, bugun esa uch. Shunga qaramay, Pochettino nazarida bu haqiqat yetarlicha qadrlanmayapti.
Yana bir savolda undan jamoa bu mag‘lubiyatdan qanday saboq olgani so‘raldi. U esa avval o‘zi uchun muhim bo‘lgan nuqtani yopib oldi.
“Hech kim bizni juda qiyin guruhda birinchi bo‘lganimiz bilan tabriklamadi”, — dedi u. “Men futbolchilarni, shtabni va muxlislarni tabriklayman. Endi savolingizga javob beraman. World Cupda bo‘lsangiz, har doim nimanidir o‘rganasiz.”
Bu so‘zlar zalga og‘ir tushdi. Murabbiy kayfiyati aniq edi: u tanqidni qabul qiladi, lekin kontekstni ham unutishni istamaydi.
Keyngi bekat: Bosnia and Herzegovina
Kunning erta paytidayoq round of 32dagi raqib ham aniq bo‘ldi: Bosnia and Herzegovina. Uchrashuv kelasi chorshanba kuni Santa Clara, Kaliforniyada bo‘lib o‘tadi. Qog‘ozda — qulay raqib. Ammo Pochettino bunday bosqichda “oson o‘yin” bo‘lmasligini yaxshi biladi.
“Biz hozir avvalgidan ancha kuchli jamoamiz”, — dedi u. “Bu keyingi o‘yinda sinovdan o‘tadi.”
Guruhni yutgan, lekin oxirgi daqiqada mag‘lub bo‘lgan jamoa endi o‘sha savolga maydonda javob berishi kerak: bu mag‘lubiyat ogohlantiruv bo‘ldimi yoki faqat statistika uchun yozilgan izoh bo‘lib qoladimi?
