Inglewooddagi to‘qnashuv: Ispaniya va Belgiyaning o‘yini
Dunyo chempionati chorak finaliga Ispaniya va Belgiya mutlaqo turlicha yo‘l bilan yetib keldi. Endi esa Inglewooddagi kecha ulardan birining ertakini to‘xtatadi.
Yevropa chempioni bo‘lgan Ispaniya turnirni sovuq dush bilan boshladi. Kutilmagan 0:0 – Kabo-Verdega qarshi. O‘sha kundan beri esa bu jamoa devor qurdi: ketma-ket besh o‘yin, birorta o‘tkazib yuborilgan gol yo‘q. Himoya – xato qilmayapti, darvozabonlar – xotirjam, raqiblar – tobora asabiy.
Avstriyaga qarshi 1/32 finalda ham La Roja hech kimni asramadi: 3:0, Mikel Oyarzabal esa yana bir bor o‘zini turnirdagi eng “issiq” hujumchilardan biri sifatida ko‘rsatdi – dubl va mutlaq ustunlik.
Ammo Portugaliyaga qarshi derbi boshqacha bo‘ldi. Keskin, asabiy, har bir zarba – xavf. Ispaniya uzoq vaqt bo‘yi tish-tirnog‘i bilan himoyalandi, Nuno Mendesning darvozaga yo‘llagan zarbasi esa ustunga tegib qaytdi – La Roja uchun bu turnirdagi eng jiddiy ogohlantirish edi.
Qo‘shimcha bo‘limga borayotgandek tuyulgan pallada sahnaga zaxiradan chiqqan Mikel Merino chiqdi. Oxirgi daqiqalar, to‘xtab qolgan nafaslar, vaqti tugayotgan Portugaliya… va Ispaniyaning jarohat vaqtida kiritilgan g‘alaba goli. Himoya rekordini saqlab qolgan, ammo charchoq izlari ham ko‘ringan jamoa.
Shunga qaramay, yarim final yo‘lida Ispaniya – favorit. Lekin bu raqibga qarshi toza seriya davom etishi kafolat emas.
Belgiya: betartib, lekin xavfli hujum mashinasi
Belgiya guruh bosqichini deyarli uyat bilan boshladi. Misrga qarshi o‘yinda faqat ikkinchi bo‘limdagi avtogol ularni mag‘lubiyatdan qutqardi – 1:1. Keyingi tur esa yanada og‘irroq bo‘ldi: Eron bilan 0:0, markaziy himoyachi Nathan Ngoy qizil kartochka olib, jamoani chalg‘itib qo‘ydi.
Shundan keyingina Rudi Garciya jamoasi uyg‘ondi. Yangi Zelandiya ustidan 5:1 hisobidagi g‘alaba – hujum chizig‘i qay darajada xavfli ekanini yana bir bor ko‘rsatdi. Bu Belgiya: bir kuni qiynaladi, ertasi kuni esa raqibni maydondan supurib tashlaydi.
Senegalga qarshi 1/32 final esa tom ma’noda dramatik sahna bo‘ldi. 0:2, odatdagi vaqtning tugashiga atigi to‘rt daqiqa qolganda ham hisob o‘zgarmagan, Belgiya chetga uchib ketayotgandek edi. Ammo shu payt Romelu Lukaku sahnaga chiqdi, so‘ng Youri Tielemans. Ikki tezkor gol o‘yinni qo‘shimcha bo‘limga olib bordi.
124-daqiqada esa Tielemans penaltidan aniq zarba berdi – 3:2, aql bovar qilmas qaytish va Belgiya turnirda qoladi.
1/8 finalda AQShga qarshi o‘yin ancha sokinroq o‘tdi. 4:1 – hujum yana ishladi, himoyadagi xatolar esa raqib darajasidan kelib chiqib, bu safar unchalik qimmatga tushmadi.
Bu jamoaning eng katta muammosi ham, eng katta quroli ham bir xil: tartibsizlik. Belgiyaning o‘yinlari deyarli har doim shov-shuvli va ko‘p golli bo‘ladi. Himoya – beqaror, hujum esa istalgan payt portlashi mumkin.
Kuchli hujum, zaif himoya: Belgiyaning ikki yuzi
Belgiya saralash bosqichida 8 o‘yinda 29 ta gol urdi. Bu raqamlarning o‘ziyoq hikoya qiladi. Uelsga qarshi 4:3 va 4:2 hisobidagi g‘alabalar – bu jamoaning xarakteri, uslubi va xavfini mukammal ifodalaydi: ular o‘tkazib yuboradi, lekin yana ham ko‘proq urishga harakat qiladi.
Amadou Onana tizzasidan olgan jarohati sabab turnirni yakunladi – bu markaz uchun jiddiy yo‘qotish. Lekin Garciyaning zaxira skamyasi bo‘sh emas. AQShga qarshi o‘yinda zaxirada rekord to‘purari Lukaku, qanotda esa Manchester City futbolchisi Jeremy Doku o‘tirgan edi. Maydonga tushgan Charles De Ketelaere esa Atalanta bilan o‘tkazgan mavsumini eslatib, ikki gol va bitta golli uzatma bilan o‘yinni portlatdi.
Bu hujum liniyasi Ispaniyaning toza seriyasini buzishga qodir. Savol faqat bitta: Belgiya o‘zi necha marta gol o‘tkazadi?
La Roja: nazorat, lekin endi sinov yanada og‘ir
Ispaniyaning o‘yini – tartib, to‘pni nazorat qilish, bosimni asta-sekin oshirish. Ammo bu jamoa ham faqat “0:0” uchun yashamaydi. Euro 2024 pley-off bosqichida ularning barcha o‘yinlarida ikkala jamoa ham gol urgan. Natijalar esda: Niderlandiyaga qarshi chorak finalda umumiy hisob 5:5, Fransiyaga qarshi yarim finalda 5:4, Portugaliyaga qarshi finalda esa 2:2 va penaltilarda mag‘lubiyat.
Shu sababli Ispaniyaning hozirgi “quruq” seriyasi ham abadiy emasligi sezilib turibdi. Ayniqsa, bunday hujumga ega Belgiyaga qarshi.
Bu yerda yana bir ism alohida ajralib turadi – Lamine Yamal. Turnir boshida u ehtiyotkorlik bilan o‘ynatilgan, to‘liq tayyor emasdek ko‘ringan edi. Portugaliyaga qarshi o‘yinda esa u yana o‘ziga xos keskinlik va tezlikni qaytarib oldi. Belgiyaning himoyasi esa aynan shunday futbolchilardan qo‘rqishi kerak.
Yamal bu turnirda hozircha cheklangan daqiqalarda ham 17 ta zarba yo‘llashga ulgurdi. Saudiyaga qarshi 4:0 hisobidagi g‘alabada u o‘zining ilk jahon chempionati golini urdi. Bu gol – faqat boshlanishi. 2025–26 mavsumida u La Liga va Champions League doirasida 36 o‘yinda 22 ta gol kiritgan edi, bu esa uning qanchalik xavfli ekanini aytib turibdi.
O‘yin manzarasi: nazoratga qarshi betartiblik
Bitta chiziq aniq ko‘rinadi: Ispaniya – tartib va nazorat, Belgiya – xaos va hujum. Bu ikki uslub to‘qnashsa, odatda gollar bo‘ladi.
Ispaniya chorak finalga toza himoya bilan kirib kelmoqda, lekin Belgiya aynan shunday rekordlarni buzishni yaxshi ko‘radi. Lukaku, Tielemans, De Ketelaere, ehtimol Doku – bu nomlar Ispaniya darvozaboni va himoyachilarini hushyor turishga majbur qiladi.
La Roja esa o‘z navbatida Yamal, Oyarzabal va texnik yarim himoyachilar orqali Belgiyaning notekis himoyasini bo‘lib tashlashga urinadi. Birgina xato – va hisob ochiladi.
Bu chorak finalda savol shunchaki kim g‘alaba qozonishi emas. Savol boshqacha: kim o‘z uslubini ikkinchisiga majburlay oladi – Ispaniyaning sovuqqon nazoratimi yoki Belgiyaning betartib, lekin o‘ta xavfli hujumimi?
