Grigor Dimitrovning Wimbledon qaytishi: Ko‘rinmas janglar
O‘tgan yil. London osmoni yopilib, tom yopilayotgan payt. No.1 Courtda Grigor Dimitrov hayotidagi eng og‘ir lahzalardan birini boshdan kechirayotgan edi. U to‘lqin ustida uchayotgandi: Jannik Sinner ustidan ikki set oldinda, o‘sha bir paytlar uni dunyo reytingida uchinchi pog‘onaga olib chiqqan darajadagi tennisga qaytib.
Keyin esa bitta servis. Va hammasi uzildi.
Ko‘krak mushagi yirtilgan lahza bilan nafaqat o‘yin, balki butun mavsum quladi. Kortdan to‘g‘ri shifoxonaga, u yerdan esa uzoq reabilitatsiya yo‘liga. 35 yoshli bolgariyalik jarohatni ko‘p ko‘rgan, og‘riqni biladi. Lekin bu safar boshqa edi. Bu safar jang tanada emas, boshda ketdi.
U o‘sha lahzalarni eslab, Wimbledon oldidan jurnalistlar bilan gaplashar ekan, so‘zlari og‘ir chiqdi. U qaytishning o‘zi qo‘rquvga aylanganini tan oldi. Mashg‘ulotdagi ilk zarbalar, ilk servislarda qo‘li emas, xotirasi titragan. Har bir to‘p tashlashda, o‘sha halokatli lahza ko‘z oldida jonlangan. Ichki ovoz esa tinmay shivirlab turgan: “Agar yana kuchli ursamchi?..”
U Sinnerga qarshi o‘yin tugaganidan keyin ikki soat yig‘laganini eslaydi. Shundan keyin darhol shifoxona, tekshiruvlar, dastlabki mashqlar. Lekin bu tezlik ruhga imkon qoldirmadi. U o‘sha zarbani, o‘sha uzilgan mushakni to‘liq qabul qilib ulgurmaganini aytadi. Og‘riq bir necha oy o‘tib qayta urilgan. Bu safar tanada emas, ongda.
Dimitrov oktyabr oxirida turga qaytdi. Wimbledon halokatidan deyarli to‘rt oy o‘tib. Ikki uchrashuv – va mavsum yakun. Hech qanday ritm, hech qanday barqarorlik. Faqat ichkarida charchagan savol: “Yana urinamanmi?”
Yangi yil esa unga rahm qilmadi. Chim mavsumigacha bo‘lgan 11 turnirning to‘qqiztasida u ilk bosqichdayoq to‘xtadi. Reyting esa asta-sekin tushib, 146-o‘ringa qadar qulab bordi. Wimbledon asosiy to‘riga kirish uchun u wildcardga muhtoj bo‘ldi. Va o‘sha taklifni u sovg‘a emas, oxirgi imkon sifatida qabul qildi.
Shu fon, shu ruhiy yuk ostida u avval avstraliyalik Dane Sweeny ustidan g‘alaba qozondi. Toza hisobdagi bu start ko‘rinishidan oddiy bo‘lishi mumkin, lekin u uchun bu oddiy uchrashuv emasdi. O‘tgan yilgi qorong‘u tunnelning oxirida ko‘ringan ilk yorug‘ chiziq edi.
Keyin navbat Jakub Mensikga keldi. No.1 Court. 15-raqamli urug‘, yaqinda Roland-Garros yarim finalchisi. To‘rt setlik jang: 7-6(5), 4-6, 7-5, 6-3. Bu raqamlar qog‘ozda chiroyli turadi, lekin bu o‘yinni faqat statistikaga qisqartirib bo‘lmaydi. Bu uchrashuv yurak bilan yutildi.
U 31 ta eysga chidab berdi. 39 ta winner, 32 ta xato – bu hammasi texnik tafsilotlar. Asosiysi: u kortda yana o‘zini tashlab o‘ynadi. Hammasini. Shunday bo‘lgach, o‘zi ham so‘radi: “Agar yana hammasini tikmasam, nega bu yerda turibman? Nega sportimizdagi eng katta sahnada, aynan Wimbledon’da kurashayapman?”
Uchrashuvdan keyingi kortdagi intervyu paytida Dimitrov so‘z topa olmay qoldi. Na taktikani, na statistikani sharhlashga shoshildi. Faqat bir narsani aytdi: u qaytganidan baxtiyor. Tomoshabinlar oldida yana tennis o‘ynayotgani uchun. Ovozi bir lahza uzilib, ko‘zlariga yosh kelib, gapini davom ettirish uchun o‘zini qo‘lga oldi.
“Bugun faqat bitta maqsadim bor edi – kurashish,” dedi u. “Natijani o‘ylamadim, hatto tanamni ham o‘ylamadim. Faqat maydonga chiqib, oxirigacha berilmaslikni xohladim.”
No.1 Court tribunalaridagi atmosfera uni ko‘tardi. U buni yashirmadi. O‘zini butun dunyoda, ayniqsa Wimbledon’da alohida e’zozlanganini his qilishini aytdi. Bu so‘zlar ham tomoshabinlarga, ham o‘ziga qaratilgandek eshitildi.
Bir lahza esa chindan ham taqdir bilan o‘yin bo‘ldi. Tom yopila boshladi. O‘tgan yilgi sahna takrorlanayotgandek. U osmonga qarab, jamoasiga “xuddi o‘tgan yilgidek” degan nigoh tashladi. To‘rtinchi set boshida breykni boy berdi – juda yomon boshlanish. Lekin bu safar ssenariy boshqacha yozildi.
U o‘zi tan olganidek, o‘sha damlarda faqat kulish mumkin edi. O‘tmish o‘tmishda qoldi. Endi esa kelayotganini qabul qilish kerak – yaxshi bo‘ladimi, yomonmi, baribir. Bugun esa bu qabul qilish g‘alabaga aylandi.
Endi uni uchinchi bosqichda 2021-yilgi Wimbledon finalchisi Matteo Berrettini kutmoqda. Yana bir jarohatlar bilan sinagan, yana bir qaytish hikoyasining egasi. Kortda bu ikki o‘yinchining to‘qnashuvi nafaqat texnika, nafaqat servis va forehandlar dueli bo‘ladi. Bu ikki tanish og‘riq, ikki marta qayta tiklangan ishonchning uchrashuvi.
Dimitrov bu juftlik haqida kulib: “Hech bo‘lmaganda, chiroyli o‘yin bo‘ladi,” deb hazillashdi.
Savol esa endi shunday: u uchun bu faqat chiroyli o‘yin bo‘lib qoladimi – yoki Wimbledon chimida kechayotgan eng shaxsiy qaytish hikoyasi yana bir bo‘lim qo‘shadimi?
