Germaniya – Ekvador: o‘yinda kimyo yo‘q
Germaniya guruh bosqichidagi so‘nggi o‘yinda Ekvadorga qarshi maydonga tushdi va bu safar Julian Nagelsmann tajribani chetga surib, “asosiylar bilan kimyo quramiz” degan qarorga qat’iy yopishdi. Rotatsiya deyarli yo‘q, risk maksimal. Natija esa? 2:1 hisobidagi mag‘lubiyat va savollar tog‘i.
Nagelsmannning “kimyo” rejasi ishlamadi
Boshlang‘ich tarkib deyarli o‘zgarmadi. Faqat jarohat olgan Nico Schlotterbeck va Nathaniel Brown yo‘q edi, xolos. Qolganlar – odatdagi yuzlar. Reja oddiy edi: yana birga o‘ynab, o‘zaro tushunishni kuchaytirish, pley-off oldidan ritmni topish.
Ammo o‘yin boshidanoq Germaniya emas, aynan Ekvador ochko uchun kurashayotgan, och qolgan jamoa ko‘rinishida maydonga yopishdi. Har bir ikkinchi to‘p, har bir pressingda ular tezroq, qat’iyroq, ishtiyoq bilan harakat qildi.
Shunga qaramay, hisobni Germaniya ochdi.
Sanéning erta goli va bahsli epizod
2-daqiqada Leroy Sané nihoyatda chiroyli zarba bilan hisobni ochdi. Kombinatsiya tez, aniq va o‘tkir bo‘ldi: Aleksandar Pavlović to‘pni yuqori ko‘tarilgan oyog‘i bilan nazoratga oldi, uni Florian Wirtzga oshirdi, u esa Sanéga pas berdi – va zarba.
Ammo shu lahza atrofida bahslar ko‘p bo‘ldi. Pavlovićning oyog‘i baland ko‘tarilgan, Ekvador futbolchisi Pedro Vitega tegdi degan da’volar bor. Real vaqtda epizod ancha aniq ko‘rindi: baland tepish, kontakt, xavfli o‘yin. Hakamlar esa o‘yinni davom ettirdi. Gol o‘z kuchida qoldi.
Ekvador muxlislari uchun bu – asabni yemiradigan qaror. Germaniya uchun esa – sovg‘a. Ayniqsa Sané uchun. U uzoq vaqtdan beri o‘ziga ishonch izlayapti, kayfiyati o‘yiniga bevosita ta’sir qiladigan futbolchilardan. Bunday gol uni mental jihatdan ochib yuborishi mumkin. Pley-off bosqichida ishonchli Sané – raqiblar uchun katta muammo.
Shu o‘yinda yana bir “folga o‘ralgan nazariya” ham paydo bo‘ldi: epizoddan so‘ng Ekvador futbolchilaridan biri hakamga jismoniy kontakt qilgani aytilmoqda, bu esa qarorni tez va qat’iy Germaniya foydasiga chiqarishda rol o‘ynagan bo‘lishi mumkin. Rasman hech narsa tasdiqlanmagan, ammo maydondagi kayfiyat aynan shunday edi.
Hisob 1:0. Ammo ustunlik uzoqqa cho‘zilmadi.
Ekvadorning tez javobi va Germaniya markazining qulashi
Oradan bir necha daqiqa o‘tmay, Ekvador javob berdi. Felix Nmecha to‘pni nazorat qila olmadi, Pavlović xatoni yopishga ulgurmay qoldi, Joshua Kimmich va Jonathan Tah esa Nilson Anguloga o‘z vaqtida bosim o‘tkaza olmadi. Angulo zarbani “ko‘r-ko‘rona” emas, aniq va sovuqqonlik bilan yo‘lladi. 9-daqiqada hisob 1:1.
Shu paytdan boshlab o‘yin butunlay boshqa tus oldi. Ilk ikki turda qiynalgan Ekvador bu safar tirik, agressiv, o‘ljaga tashlangan jamoa bo‘lib ko‘rindi. Ular har bir epizodda o‘zini oqlashga, oldingi sust o‘yinlarni yuvishga tushgandek edi.
Germaniya esa markazda butunlay tarqab ketdi. O‘yin ritmi yirtqich, notekis, asabiy tus oldi. Markaziy yarim himoyadagi beparvolik va aniqlik yetishmasligi buni yanada kuchaytirdi. Ilk golga qaramay, jamoa sinxron harakat qila olmadi, o‘yin ko‘proq Kot-d’Ivuar bilan bo‘lgan uchrashuvdagi kabi bo‘sh, notekis ko‘rindi.
25-daqiqada Kai Havertz bosh bilan yaxshi imkoniyatga ega bo‘ldi, ammo zarbaga kuch yetishmadi. Shundan keyin esa tashabbus tobora Ekvador tomoniga og‘di. Germaniya gol urgan jamoa emas, aksincha, zarba yegan va o‘ziga kela olmayotgandek ko‘rindi.
Ochig‘i, Germaniya yomon o‘ynadi. Hatto “o‘rtacha” deyish ham qiyin.
Bir futbolchi esa bu tartibsizlik ichida ham darajasini ko‘rsatdi – Jonathan Tah. Himoyada u bir necha bor jamoani “ushlab qoldi”. Aynan shunday o‘yinchi Germaniyaga bu kabi kunda juda zarur edi.
Ikkinchi bo‘lim: bekor bo‘lgan penalti, charchoq va almashtirishlar
Ikkinchi bo‘lim boshida Havertz penalti ishlagandek tuyuldi. Biroq VAR ko‘rigidan so‘ng qaror bekor qilindi – to‘g‘ri ham bo‘ldi, chunki Germaniya qarshi hujumini boshlashidan avval Sané tomonidan sodir etilgan foul qayd etildi.
Markazdagi muammolar davom etdi. Nmecha ham, Pavlović ham o‘z o‘yinini topa olmadi. Jamal Musiala esa odatdagidek erkin ijod qila olmadi – uni markazda to‘xtovsiz “yamab”, qo‘yib yuborishmadi. U o‘yin ichida o‘z joyini topa olmay qiynaldi.
Pavlovićning mundiali og‘ir davom etmoqda. Bu safar ham u tanaffusda almashtirildi. Rasmiy sabab – taym oxirida olgan sariq kartochkasi bo‘lishi mumkin, lekin o‘yindagi ko‘rsatkichi ham bunga bahona bo‘la oladi.
60-daqiqaga kelib, Nagelsmann Havertz va Kimmichni zaxiraga oldi, o‘rniga Deniz Undav va Malick Thiaw tushdi. Bu – yangi impuls berish, ehtimol, energiya qo‘shish urinish edi. Ammo maydonda hech qanday yangi kimyo paydo bo‘lmadi. Asosiy tarkib deyarli to‘liq o‘ynab chiqqaniga qaramay, o‘zaro tushunish kuchaygani sezilmadi.
72-daqiqada Manuel Neuer odatda qilmaydigan xatoga yo‘l qo‘ydi. Darvozani tark etib, to‘pni aniq tepib yubora olmadi, natijada bo‘sh darvoza qolib ketdi. To‘p Ekvador futbolchilariga qulay tushdi, ammo bir nechta omadli rikoşet va so‘nggi chiziqdagi himoya Germaniyani katta balodan saqlab qoldi. Bu epizod ham Tahning kamyob xatolaridan biri bilan boshlandi.
Shu paytda tabiiy savol tug‘iladi: rotatsiya qilib, asosiylarni dam oldirish bundan yomonroq bo‘larmidi?
Plata zarbasi va Germaniyaning ruhiy mag‘lubiyati
Ekvador oxirigacha kurashdi. Germaniya esa go‘yo Nyu-Jersidan qayergadir qochib ketishni istayotgandek ko‘rindi. Intizom, ishtiyoq, pressing – hammasida Janubiy Amerika vakillari ustun bo‘ldi. Bu bosim oxiri o‘z mevasini berdi.
Burchak zarbasi, Kevin Rodriguez uzatmasi va Gonzalo Plata zarbasi – 2:1. Ekvador haqli ravishda oldinga chiqdi. Ular bu o‘yinni Germaniyaga qaraganda ko‘proq xohladi. Juda ko‘proq.
Uzatmalar, pressing, ikkinchi to‘plar – hammasida Ekvadorning ochko uchun kurashayotgan jamoa ruhi sezilib turdi. Germaniya esa allaqachon pley-offga chiqqan jamoa sifatida, ich-ichida bu o‘yinning “turnir jadvali” nuqtai nazaridan ahamiyati yo‘qligini bilib, yarim qadam kam bosayotgandek taassurot qoldirdi.
90+3-daqiqada Undav yaxshi zarba yo‘lladi, ammo to‘p yon to‘rga ketdi. Bu – Germaniyaning so‘nggi jiddiy urinishlaridan biri edi. Tenglashtiruvchi gol kelmadi. Hisob o‘zgarmadi.
Kimyo o‘rniga shubha
Natija turnir jadvalida hech narsani o‘zgartirmadi. Ammo kayfiyatda – juda ko‘p narsani. Germaniya charchagan, o‘ziga ishonchi pasaygan, o‘zaro aloqasi uzilgan jamoa ko‘rinishida bo‘ldi. “Asosiylar bilan kimyo oshiramiz” degan reja aksincha, savollarni ko‘paytirib qo‘ydi.
Hech kim dam olmadi. Hech kim aniq ravishda o‘yinini yaxshilamadi. Jamoaviy harakatlar esa ko‘proq parokanda ko‘rindi. Endi ichki kiyinish xonasida savollar paydo bo‘lishi tabiiy: reja to‘g‘rimi? Murabbiy qarorlari to‘g‘rimi? Bir-birimizga ishonch qay darajada?
Nagelsmann rejasining “katta rasm”i balki keyinroq ko‘rinishi mumkin. Hozirga kelib, Germaniya bir haqiqatni qabul qilishi kerak: bu o‘yin turnir jadvali uchun emas, ruhiy holat uchun yutqazildi. Endi savol bitta – pley-off oldidan bu zarbadan qayta tiklana olishadimi?
