Emile Heskey va Jaden: Angliyada futbol iste’dodlari uchun ochilmagan eshiklar
Angliyadan chiqib ketgan yana bir iste’dod. Yana Germaniyaga ochilgan eshik. Va bu safar voqea atrofida tajribali sobiq hujumchi Emile Heskey turibdi.
U o‘g‘li Jaden haqida gapirar ekan, ohangida ham faxr, ham hafsalasi pir bo‘lgan ota iztirobi bor. Kuchli, portlovchan qanot futbolchisi bo‘lgan Jaden endi Cityga nimalarga qodir ekanini chet elda isbotlashga bel bog‘lagan. Emile esa bu qarorning ildizini yaxshi biladi: Angliyada yoshlar uchun eshiklar juda sekin ochiladi.
U o‘z fikrini yashirmaydi. 17-18 yoshda bo‘lib ham birinchi jamoa futboliga tayyor bo‘lgan yigitlar bor, deydi u. Lekin Angliyada bu yoshda muntazam o‘yin topish deyarli imkonsiz. Shunda tanlov oddiy: o‘ynashni xohlasang, o‘ynatadigan joyga ketasan. Hozircha bu yo‘l ko‘pincha Germaniyaga olib boryapti.
Emilega ko‘ra, bu tasodif emas. U Angliya yosh terma jamoalari tizimini yaxshi biladi, o‘sha muhitda o‘ynagan, o‘g‘li ham o‘sha yo‘ldan o‘tmoqda. Uning aytishicha, xalqaro darajadagi yoshlarimiz juda kuchli. Nemislar esa buni aniq ko‘rib turibdi. Ular ingliz yoshlari iste’dodini yildan-yilga sinab kelishyapti, o‘yinlarda, turnirlarda, chempionatlarda.
Savol esa achchiq: nega bunday imkoniyatni o‘zimiz bermayapmiz?
Emile shuni ta’kidlaydi: bizning yigitlarimiz Germaniyaga, Belgiyaga, Fransiyaga ketishga majbur bo‘lyapti. Ayni paytda Angliya klublari o‘sha mamlakatlardan 20-21 yoshli futbolchilarni katta pulga sotib olyapti. Qiziq paradoks: shu yoshdagi chet elliklarni olib kelamiz, lekin xuddi shu yoshdagi, ularga qarshi xalqaro darajada o‘ynab, ko‘pincha yutib kelgan o‘z futbolchilarimizga ishonch bermaymiz.
U o‘sha avlodni eslaydi: Jadon Sancho, Phil Foden, Marc Guehi va boshqalar. O‘sha paytda ularni Yevropadagi eng yaxshi avlodlardan biri sifatida ko‘rishardi. Ammo natija? Sancho Germaniyada ochildi, Guehi esa Chelsea safida imkon topolmadi, ketishga majbur bo‘ldi. Faqat ayrimlargina o‘z klublarida yorib chiqdi, xolos.
Boshqa mamlakatlarda esa manzara boshqacha. Nemis, fransuz, belgiya klublari o‘z iste’dodlariga sahna berishdan cho‘chimaydi. Emile buni tushunadi: Angliya – eng katta, ehtimol eng kuchli liga. Bosim ulkan, xatoga joy kam. Lekin shu bosim ostida eng ko‘p ezilayotgan qatlam – o‘sha “bolalar”.
U misolni o‘zidan oladi. O‘g‘li Jaden 20 yoshda, tez orada 21ga kiradi. Emile esa 22 yoshida allaqachon besh mavsum Leicester safida o‘ynab bo‘lgandi, keyin Liverpoolga ko‘chib o‘tgan. Uningcha, hozir juda ko‘p yigitlar 18-19-20 yoshlaridagi eng muhim, shakllanuvchi yillarini bekorga yo‘qotyapti. U-21 tarkibida o‘ynash, deydi u, deyarli hech narsa bermaydi. Faqat EFL Trophy biroz naf keltiradi, Emilega bu turnir yoqadi. Lekin bu ham atigi ikki uchrashuv atrofida.
Gapning tagida bitta og‘riqli haqiqat yotadi: Angliya o‘z yoshlarini saqlab qolmoqda, lekin ularni yetishtirmayapti. Talantlar bor, tizim bor, lekin eshiklar yopiq. Shuning uchun ham Jaden kabi futbolchilar chet el sari yo‘l olmoqda.
Savol ochiq qoladi: Premier League shu yo‘l bilan davom etadimi yoki bir kun kelib, o‘z iste’dodlariga ham maydonni bo‘shatadimi?
