Di Maria’dan mag‘lubiyatdan keyingi kuchli xabar: “Siz afsonasiz”
Di Maria’dan og‘ir mag‘lubiyatdan keyingi titroq xabar: “Siz tarixsiz, siz afsonasiz”
Final hushtagi allaqachon chalingan, stadiondagi shovqin asta-sekin so‘nayotgan payt edi. Biroq Argentina kiyinish xonasiga cho‘kkan sukunatni bir sobiq yetakchining ovozi yorib o‘tdi.
Angel Di Maria endi maydonda emas, lekin baribir bu avlodning bir qismi. U telefonini qo‘liga oldi va “Instagram story” orqali sobiq jamoadoshlariga ruh bag‘ishlaydigan, alamli, lekin mag‘rur xabar yo‘lladi.
“Bir mag‘lubiyat bu merosni o‘chira olmaydi”
Di Maria bu finaldagi yakkayu yagona mag‘lubiyat butun bir davrni kamsita olmasligini qat’iy ta’kidladi. Uning so‘zlari charchagan, ammo boshini baland tutayotgan Argentina uchun aynan shu paytda kerak bo‘lgan dori bo‘ldi.
U yozdi, bu avlod qurgan merosni hech qanday natija kamaytira olmasligini. Bir final yutqazildi, xolos. Tarix esa allaqachon yozib bo‘lingan.
“Bir mamlakat sizdan faxrlanadi. Bir mamlakat yana bir bor siz qo‘ygan muhabbat va jasorat tufayli birlashdi bu World Cup davomida”, — deya murojaat qildi u.
So‘zlar keskin, ammo samimiy edi. Di Maria bu jamoaning o‘zi kabi millionlab muxlislar uchun nimani anglatishini aniq bilar edi.
“Siz tarixsiz, siz afsonasiz”
Di Maria bu avlodga baho berishda hech qanday chekinishsiz gapirdi. U ularni nafaqat kuchli jamoa, balki butun mamlakat futbol tarixidagi eng buyuk terma sifatida ko‘rsatdi.
“Siz tarixsiz, siz afsonasiz va buni sizdan hech kim tortib ololmaydi. Mamlakatimiz tarixidagi eng yaxshi terma jamoa. Beshta ketma-ket final — buni ham sizdan hech kim tortib ololmaydi. HAMMASI UCHUN KATTA RAHMAT”, — deb yozdi u.
Bu gaplar shunchaki tasalli emas edi. Beshta ketma-ket final — bu raqamlar hammasini o‘zlari aytib turibdi. Bu avlod yillar davomida nafaqat g‘alabalar, balki doimiy bosim, favqulodda umidlar va butun bir xalqning orzularini ko‘tarib yurdi.
Muzlab qolgan final va og‘ir rekord
Biroq hal qiluvchi o‘yin o‘zi uchun ham, muxlislar uchun ham chidab bo‘lmas darajada og‘ir kechdi. Amaldagi chempionlar uchun bu final har bir daqiqasi bilan azobga aylandi.
Ular futbol tarixiga kirishni xohlashgan, lekin kutilmagan tarzda noxush rekord bilan kirdilar: finalda asosiy vaqt davomida birorta ham zarba yo‘llay olmagan ilk jamoaga aylandilar.
Bu faqat statistika emas. Bu maydondagi bo‘g‘ilish, ijodkorlikning yo‘qolishi, raqibning bosimini yengib o‘tolmagan jamoaning manzarasi edi. Har bir hujum urinishida to‘qnashuv, to‘xtash, yo‘qotish.
O‘yin keskinlikdan taranglashdi. To‘qnashuvlar ko‘paydi, asablar charchadi, tana kuchi tugay boshladi. Bir lahzada futbol taktikasidan ko‘ra, chidamlilik, og‘riqqa bardosh va ruhiy mustahkamlik sinovi ustun keldi.
Lisandro jarohati va Enzo qizil kartochkasi
Eng og‘ir zarbalardan biri birinchi bo‘limdayoq keldi. Lisandro Martinez jiddiy jarohat sabab maydonni tark etishga majbur bo‘ldi. Uning maydondan nogiron aravachasida olib chiqilishi nafaqat himoya chizig‘iga, balki butun jamoaning ruhiyatiga zarba bo‘ldi.
Himoyaning yuragi uzilib tushgandek bo‘ldi. Shu paytdan boshlab Argentina uchun har bir epizod yanada xavfliroq, har bir pressing yanada og‘irroq ko‘rina boshladi.
Asosiy vaqt tugashiga yaqin esa navbatdagi zarba yetib keldi. Enzo maydondan chetlatildi. Qizil kartochka finalning ohangini butunlay o‘zgartirdi: endi gap faqat natijada emas, omon qolish, ekstra taymni qandaydir tarzda yengib o‘tishda edi.
O‘n kishi bilan finalning eng keskin daqiqalarini o‘ynash — bu har qanday jamoa uchun qiynoqqa teng. Ayniqsa, bu avlodning, bu qadar uzoq yo‘lni bosib o‘tgan jamoaning so‘nggi sahifasida.
Ispaniyaning tarixiy dupleti, Argentinaning og‘riqli xayrlashi
Tribunalarda esa boshqa hikoya yozilayotgan edi. Spain erkaklar va ayollar jamoalari bilan bir vaqtning o‘zida jahon chempioniga aylangan ilk mamlakat bo‘ldi. Bu futbol tarixida alohida satr bilan qayd etiladigan lahza.
Argentina esa shu tarixiy kunda boshqa rolni oldi: ular o‘z oltin davrining og‘riqli yakunini tomosha qilishga majbur bo‘lishdi. Bir paytlar dunyoni hayratga solgan, ketma-ket finallarga chiqib, chempionliklar olib kelgan avlod endi o‘zining eng og‘ir kechasini boshdan kechirdi.
Ammo Di Maria yozganidek, bu yakun emas. Final yutqaziladi. Rekordlar yangilanadi. Kuboklar qo‘ldan ketadi.
Meros esa qoladi. Savol bitta: bu avloddan keyin kimlar keladi va ular shu balandlikka yetib borishga jur’at topa oladimi?
