Declan Rice: Angliya pley-offida muhim tanlov
Angliya guruhdan chiqdi, lekin shov-shuvdan yiroq. Endi esa bahs maydonda emas, taktika stolida qiziyapti. Markazda bitta ism turibdi: Declan Rice.
Guruh bosqichini 9 ochkodan 7 bilan yakunlagan Angliya endi pley-offda DR Congo bilan to‘qnash keladi. Qog‘ozda – aniq favorit. Amalda esa ishlar unchalik ham silliq emasdi. Thomas Tuchel qo‘l ostidagi jamoa turnirni kuchli boshladi: Croatia ustidan 4:2 hisobidagi ishonchli g‘alaba, kuchli signal edi. Ammo shundan keyin ritm sindi.
Ghana bilan zerikarli durang, Panama bilan esa bir soatdan ortiq vaqt davomida ochilmagan hisob. Yakunda 2:0, lekin ishontiradigan o‘yin emas. Aynan shu fon Scholesning keskin fikrlariga yanada og‘irlik qo‘shdi.
“Ikki tayanch yetar, endi xujumga o‘tish vaqti”
Panamaga qarshi o‘yinda Declan Rice maydonga tushmadi. Bunga ikki sabab bor edi: mayda jarohat va oldingi uchrashuvda olingan sariq kartochka tufayli diskvalifikatsiya xavfi. Endi u DR Congo’ga qarshi o‘yinda asosiy tarkibga qaytishi kutilmoqda. Ammo Paul Scholes bunga rozi emas.
“The Good, The Bad & The Football” podkastida u fikrini yashirmadi:
Angliya keyngi bosqichda ikki tayanch yarim himoyachiga muhtoj emas, deydi u. Raqibga hurmatsizlik emas, lekin bunday o‘yinlarda imkon qadar ko‘proq hujumkor futbolchilarni maydonga tashlash kerak, degan pozitsiyada turibdi sobiq yarim himoyachi.
Scholesning nazarida bu o‘rinda tanlov aniq: Declan Rice yoki Elliot Anderson. U esa mezonni hujumga yo‘naltirilgan pas, vertikal o‘yin bilan oladi va shuning uchun Andersonni tanlashini aytadi.
Rice haqida gapirar ekan, u bahoni past qo‘ymaydi: dunyoning eng barqaror, yetakchi yarim himoyachilaridan biri, deydi. Lekin shu bilan birga, Arsenaldagi o‘tgan mavsumni eslatadi. Uningcha, Rice London klubida ham doimiy ravishda ijodkorlik markazi bo‘lgan Martin Odegaardni o‘yinga to‘liq kiritib bera olmagan. Scholes bu tendensiya Angliya o‘yiniga ham ko‘chgan bo‘lishi mumkinligini taxmin qiladi va Anderson bilan bunday muammo bo‘lmasligiga ishora qiladi.
Panama ustidan g‘alaba – natija bor, ishonch yo‘q
Panamaga qarshi o‘yinni Scholes bir jumlada yig‘ib qo‘ydi: yoqimli tomosha emas. U faqat shu uchrashuv emas, butun guruh bosqichi bo‘yicha ham keskin baho berdi.
Uning fikricha, hozircha bu turnirda ko‘rgan jamoalari orasida Angliya jahon chempioni bo‘ladigan darajada ko‘rinmayapti. O‘yin og‘ir, ritm parokanda, uslub – ishontirmaydi. Shunga qaramay, u bitta muhim nuqtani tan oladi: jamoa g‘alaba qozonmoqda, demak, ular hali ochilmagan zaxiraga ega bo‘lishi mumkin. Tarkibda o‘yinni bir lahzada hal qilib qo‘yadigan futbolchilar bor, lekin hozircha ular France yoki Argentina darajasida emas, deydi u.
Bu gaplar fonida Tuchelning qarori yanada muhimlashadi: xavfsiz, nazoratga asoslangan futbolni davom ettirishmi yoki pley-offning ilk bosqichidayoq risk qilib, hujumni keskinlashtirishmi?
Nicky Butt: “Rice – bunday o‘yinlarda tushirilmaydigan futbolchi”
Scholes bilan bir davrda o‘ynagan, Manchester United va Angliya sobiq yarim himoyachisi Nicky Butt ham shu bahsga qo‘shildi. U ham bitta asosiy fikrni bo‘lishadi: zaifroq raqibga qarshi ikki tayanch yarim himoyachi bilan o‘ynash – ortiqcha ehtiyotkorlik.
Butt ham DR Congo kabi raqibga qarshi bitta “sitting midfielder” yetarli, deb hisoblaydi. Lekin u tanlovni boshqacha qiladi: Elliot Anderson emas, aynan Declan Rice. Uningcha, Anderson ajoyib forma ko‘rsatmoqda, Nottingham Forest bilan porladi va Manchester City uni 116 million funt atrofidagi ulkan summa evaziga olib kelayotgan bo‘lsa, bu bejiz emas. Shunga qaramay, Butt uchun Rice – tushirilmaydigan futbolchi toifasiga kiradi. U bunday o‘yinchilardan voz kechib bo‘lmasligini ochiq aytadi.
Bir tomonda – ko‘proq risk, ijodkorlik, tezroq hujumga o‘tish tarafdori bo‘lgan Scholes. Ikkinchi tomonda – muvozanatni saqlagan holda, lekin baribir bitta tayanch bilan o‘ynashni istaydigan Butt. Qaror esa bitta odam qo‘lida: Thomas Tuchel.
DR Congo – oson raqibmi yoki xavfli tuzoq?
Angliya uchun rasmiy ma’lumotlar oddiy ko‘rinadi: DR Congo o‘z guruhida uchinchi o‘rinni oldi. Uzbekistan ustidan g‘alaba, Portugal bilan durang, Colombia’dan mag‘lubiyat. Bu natijalar ularni gigantga aylantirmaydi, lekin beparvolik qilishga ham asos bermaydi.
Angliya lagerida esa boshqa kayfiyat: 60 yillik og‘riq, qit’adan uzoqda, AQShda yakunlanadigan turnir, katta bosim, katta umidlar. Bunday fon ostida har bir qaror, ayniqsa markazdagi bitta ism atrofidagi tanlov – jahon chempionligi sari yo‘lda burilish nuqtasiga aylanishi mumkin.
Tuchel endi nimani tanlaydi? Tajriba va ishonch timsoli bo‘lgan Declan Rice’ni maydonga tashlaydimi yoki Scholes aytganidek, Anderson orqali o‘yinni oldinga ko‘chirishga urinadimi?
Javobni endi faqat bitta kecha beradi. DR Congo bilan o‘yin – nafaqat pley-offning birinchi bosqichi, balki Angliyaning butun turnirga bo‘lgan niyati va jasoratini fosh qiladigan sinov bo‘lib qoladi.
