Craig Gordon: Jarohatdan Jahon Chempionatiga Qadar
Shotlandiya futboli so‘nggi kunlarda katta figuraga xayr aytyapti. Darvozabon Craig Gordon karyerasini yakunlayotgan bo‘lsa-da, uning hikoyasi oddiy yakun emas, bu – matonat va qaytmas irodaning darsi.
Bu haqda sobiq hujumchi Rory Loy BBC’ning Scottish Football Podcast dasturida gapirar ekan, bitta so‘zga tayanadi: “ajoyib”.
Ikki joyidan singan oyoq va qaytishning og‘ir yo‘li
Gordon to‘rt yil avval dahshatli jarohat oldi – boldir suyagining ikki joyidan sinishi har qanday futbolchining karyerasiga nuqta qo‘yishi mumkin bo‘lgan jarohat. Ayniqsa, 39 yoshda.
Rory Loy bu og‘riqni juda yaxshi biladi. U ham xuddi shunday jarohatni boshidan o‘tkazgan, ammo 20–23 yoshlarida.
“Men buni yoshligimda boshdan kechirganman,” – deya eslaydi u. “23 yoshda boshqa dunyo: tanang yosh, motivatsiya baland, qaytish uchun ichingda kuch bor. Gordon esa buni 30 yoshlarining oxirida qildi.”
Bu yerda farq ulkan. Yosh futbolchi uchun bu – sinov, lekin hali vaqt bor. Tajribali darvozabon uchun esa – karyera tugashi xavfi. Shunday bo‘lsa-da, Gordon bu xavfni yengdi.
Loy jarohatning murakkabligini yashirmaydi: “Boldir suyagi deyarli shartta sinadi. Avval u bitishi kerak, keyin esa hammasi o‘zgaradi: yurishing, harakatlaring, tanang qanday ishlashi – bari boshqacha bo‘lib qoladi.”
Uning so‘zlariga ko‘ra, jarohatdan keyin hatto oddiy yurish mexanikasi ham o‘zgarib ketgani sababli, oyoq kiyimlariga maxsus ortopedik tagliklar – ortopedik moslamalar kerak bo‘lgan. Bu faqat suyakning bitishi emas, butun tanani qayta o‘rgatish jarayoni.
“Men oyoqlarimga ortopedik tagliklar solishga majbur bo‘ldim, chunki harakatlanishim boshqacha bo‘lib qolgandi. Bu faqat bir qatlam emas, juda ko‘p bosqichli jarayon,” – deydi u.
Ruhiy bosim, yosh tanaga emas – tajribali futbolchiga
Bunday jarohatdan keyin nafaqat tanani, balki miyani ham tiklash kerak bo‘ladi. Maydonga qaytishdan oldingi ilk sakrash, ilk to‘qnashuv, ilk sakrab tushish – bularning har biri futbolchi uchun ichki jang.
“Bunday jarohatdan keyin qaytish qanchalik qiyinligini men juda yaxshi bilaman – nafaqat jismonan, balki psixologik jihatdan ham,” – deydi Loy. “Bu oson emas.”
Shu fonni hisobga olsak, Gordonning yo‘li yanada ta’sirli ko‘rinadi. U nafaqat maydonga qaytdi, balki Shotlandiya terma jamoasi bilan yozgi Jahon chempionati final bosqichigacha yetib bordi. Bu – karyerani oddiy yakunlash emas, uni eng yuqori nuqtada yopish.
Loy buni bir jumla bilan ifodalaydi: “U bunday jarohatni o‘sha yoshida boshidan o‘tkazib, yana futbol o‘ynashga qaytish uchun motivatsiya topgani – uning qanday mentalitetga ega ekanini aniq ko‘rsatib turibdi.”
Faqat iroda emas – darvozabonlikdagi yuksak saviya
Gordon haqida gap ketganda, faqat jarohat va qaytish haqida so‘zlash yetarli emas. U yillar davomida Celtic, Hearts va Sunderland safida, eng avvalo esa Shotlandiya terma jamoasida darvozada turgan paytlarida ko‘rsatgan darajasi bilan esda qoladi.
Loy ham aynan shu jihatni alohida urg‘ulaydi: “Bularning hammasidan tashqari, uning darvozabonlik darajasi, qilgan seyvlarining sifati – aql bovar qilmas.”
Shotlandiya muxlislari uchun Gordon – faqat tajribali posbon emas, balki qiyin paytlarda jamoani ushlab qolgan, charchamaydigan, hech qachon taslim bo‘lmaydigan figura.
U ikki joyidan sinib ketgan oyoqdan so‘ng Jahon chempionati final bosqichigacha yetib bordi, terma jamoadagi yo‘lini aynan shu sahnada yakunladi. Endi savol bitta: Shotlandiya darvozasi keyingi yillarda yana shunday qat’iyat va darajani ko‘ra oladimi?
