Coventry City Premier League sahnasiga qaytishi: tarixiy boshlanish
Yigirma besh yil, 94 kun va sanog‘siz burilishlardan keyin nihoyat boshlang‘ich chiziq yana ko‘rindi: Coventry City qaytib keldi. Premier League sahnasiga.
Hisob tablo esa sovuq: Arsenal 3–0 Coventry City. Ammo bu raqamlar klub tarixidagi uzun, og‘ir va ko‘p marotaba iztirobli yo‘lni bilganlar uchun vahima qo‘zg‘aydigan zarba emasdi. Ayniqsa, bu qaytish 2001 yildan beri birinchi marta bo‘lsa.
Emiratesdagi mag‘lubiyat – ruhdagi g‘alaba
London yo‘liga chiqqan ko‘k-libos muxlislar Emirates Stadiumni tark etguncha ovozini pasaytirmadi. Ular uchun bu faqat ochilish o‘yini emasdi. Bu – qaytish marosimi edi. Yigirma yildan ortiq davom etgan beqarorlik, sudlashuvlar, ko‘chib yurishlar, ligalar bo‘ylab qulash va yana ko‘tarilishlardan keyin sahnaga qaytish.
Amaldagi chempion, o‘tgan mavsumda Champions League finalchisiga qarshi maydonga tushish – o‘ziga yarasha sinov. Ammo bu sinov Coventry ruhini sindira olmadi.
Frank Lampard uchrashuvdan keyin Sky Sports mikrofoni qarshisida o‘sha yo‘lni eslatdi: bu klub yaqinda League Two darajasida, boshqa stadionda o‘ynaganini, o‘zi kelganida jamoa Championshipda 17-o‘rinda bo‘lganini. U “o‘yinchilar ko‘tarildi, jamoa ko‘tarildi, muxlislar bilan aloqa ajoyib bo‘ldi” deya ta’kidladi va aynan shu aloqani eng katta kuch deb atadi. Uning talabi aniq: bu ruh saqlanib qolishi, futbolchilar esa maydonda hammasini berishi kerak.
Qaytish narxi
O‘yinning o‘zi? Arsenal hukmronlik qildi. Uch gol – 49-daqiqagacha. Coventry esa darvozaga atigi bitta aniq zarba yo‘llay oldi. Elita darajasi bilan to‘qnashuv shafqatsiz bo‘ldi.
Lampard Match of the Day dasturida bu kechani “yaxshi o‘quv jarayoni” deb atadi. Bu yerga kelib nimadir qilishni xohlaganini, ammo bunday stadionda, bunday raqibga qarshi bu naqadar murakkabligini ochiq tan oldi. Mag‘lubiyatni yomon ko‘rishini, lekin bu kabi maydonda yutqazish mumkinligini, mavsum rejalariga erishish uchun hali ko‘p ish qilish kerakligini aytdi. Demak, bu kecha – dars. Og‘riqli, lekin kerakli dars.
2001 yildan keyingi eng uzun yo‘l
Coventryning avvalgi Premier League o‘yini 2001 yil 19 mayda Bradford Cityga qarshi nol-nol durang bilan yakunlangandi. O‘sha natija nafaqat omadsiz 2000–01 mavsumiga, balki 34 yillik uzluksiz oliy liga davriga ham nuqta qo‘ydi.
Keyin esa asta-sekin pastga qarab siljish boshlandi. 11 yil Championship, so‘ng 2011–12 yilda League One sari qulash. Bir mavsum League Two, 2016–17 yilda esa nihoyat qayta ko‘tarilish. 2020 yilda League One chempioni sifatida Championshipga qaytish. Endi esa, olti yil o‘tib, yana eng yuqori pog‘onada.
Bu oraliq davr tekis yo‘l bo‘lmadi. Klub tarixiy uyi Highfield Roadni tark etishga majbur bo‘ldi, egalik mojarolari, Northampton va Birminghamda o‘tkazilgan “uy” o‘yinlari – bularning barchasi Coventryning xaritasida chandiq bo‘lib qoldi. Shunday fon ortidan qaytish – Premier League tarixida eng uzun tanaffusdan keyingi qaytish – o‘z-o‘zidan ramziy ma’noga ega.
Ammo birinchi topshiriq juda sovuqqon bo‘ldi. Bu liga kimni kechirmasligini eslatib qo‘ydi: bu yerda omon qolish oson bo‘lmaydi.
Lampardning xotirjamligi va 5-0 eslatmasi
Shunga qaramay, Lampard kayfiyatni tushirmadi. U o‘tgan mavsum boshida Leeds United Emiratesga kelib 5–0 hisobida yutqazgani, ammo baribir Premier Leagueda qolganini eslatdi. Bu – vahimaga tushmaslik uchun aniq signal. U hech qanday erta hukm chiqarmayotganini, jamoa bu darajaga moslashishi kerakligini aytdi.
Bu so‘zlar shunchaki tasalli emas. Ular klubning yangi rejasining bir qismi: sabr, moslashuv, bosim ostida ham hushyorlikni saqlash.
130 millionlik yangilanish
Coventry bu sahnaga tasodifan qaytib kelgani yo‘q. Championshipni Ipswich Towndan 11 ochko farq bilan yutgan jamoa yozda bozorni jiddiy silkitdi. Taxminan 130 million funt sarflandi, transfer rekordi to‘rt marta yangilandi.
Frank Onyeka, Aurele Amenda, Loum Tchaouna, Carl Rushworth, hamda 23,1 million funt evaziga kelgan rekord xarid – Ghana terma jamoasi yarim himoyachisi Caleb Yirenkyi. Beshovlon Emiratesda asosiy tarkibda maydonga tushdi. Yana ikki yangi ism – Gustavo Hamer (Sheffield United) va Taiwo Awoniyi (Nottingham Forest) zaxiradan maydonga tashlandi.
Ularning barchasi yuqori darajadagi yoki xalqaro tajribaga ega, jismoniy jihatdan kuchli futbolchilar. Lekin bu ham Arsenalning ustunligini to‘liq to‘xtata olmadi. London klubi o‘z darajasini ko‘rsatdi, Coventry esa bu darajaga yetish uchun hali qancha masofa borligini aniq ko‘rdi.
Kapitanning pozitsiyasi: “Mavsum bu yerda hal bo‘lmaydi”
Uchrashuv tugagach, sardor Matt Grimes jamoa kayfiyatini aniq ifodaladi: mavsum Emirates kabi stadionlarga kelib yutqazish bilan belgilanmaydi. Bunday raqib va bunday futbolchilarga qarshi o‘ynash doimo juda qiyin bo‘lishini aytdi.
Asl sinov esa endi boshlanadi.
Hull City – erta final
Keyingi hafta Coventry Building Society Arena stadionida Hull City mehmon bo‘ladi. O‘tgan mavsum pley-off orqali ko‘tarilgan Hull – jadvaldagi raqib, real mezon. Aynan shunday o‘yinlar mavsum taqdirini belgilaydi.
Opta ma’lumotlariga ko‘ra, Coventry bu mavsumdagi eng og‘ir start jadvaliga ega. Yaqin oylarda Manchester City va Nottingham Forestga safarlar kutib turibdi. Shunday sharoitda Hullga qarshi uy o‘yini alohida ahamiyat kasb etadi. O‘tgan mavsumda Championshipda bu ikki jamoa o‘rtasidagi ikkala uchrashuv ham golsiz durang bilan yakunlangandi. Endi esa natija ancha qimmat turadi.
Lampard buni yaxshi biladi. U “bunday start bilan xotirjam qolish kerakligini” tan oldi. O‘tgan mavsumdagi ketma-ket g‘alabalar klubga qanday yengillik, ishonch berganini eslatdi, bu yil bunday oson bo‘lmasligini, lekin baribir ochkolarni qo‘lga kiritish shartligini aytdi.
Coventry uchun Premier Leagueda qayta tug‘ilish allaqachon sodir bo‘ldi. Endi savol boshqacha: bu qaytish vaqtinchalik mehmonlikmi yoki uzoq muddatli manzilga aylanishi mumkinmi?
