Ciro Immobile: Italiya futbolining afsonasi
Ciro Immobile kramponlarini mixga ilib qo‘ydi. Shunchaki ketmadi – bir avlod hujumchilarining butun estafetasini o‘zi bilan olib chiqib ketdi.
650 dan ortiq rasmiy o‘yin. 320 dan ziyod gol. To‘rt marta Serie A to‘purari. Yevropaning eng yaxshi bombardiri unvoni. Euro 2020 chempioni.
Raqamlar o‘zi ham hayratga soladi, lekin Immobile hikoyasi faqat statistika emas – bu Italiya futbolining butun bir davri.
Turin soyasidan Rim yulduzligiga
Uning yo‘li Turin atrofidagi maydonlarda boshlangan. Juventus akademiyasida “yana bir iqtidorli yigit” edi, xolos. Ko‘pchilik kabi ijaralar, izlanishlar, shubhalar. Pescara safida Zdenek Zeman qo‘l ostida hujumga tashlangan payti esa hammasi o‘zgardi.
Tezlik, yuqori pressing, doimiy harakat. O‘sha Pescara Immobile uchun trampinga aylandi. U erdan Germaniya, Ispaniya, yana Italiyaga qaytish – va nihoyat Rim.
Lazio bilan u o‘z uyini topdi. Oq-ko‘k libosdagi yillar uni klub tarixidagi eng yaxshi to‘purar darajasiga olib chiqdi. Immobile nomi endi klub rekordlari qatorida abadiy qoladi – bu rekordni kimdir tez orada yangilaydi, deb o‘ylaydiganlar topilishi qiyin.
36 ta gol va Yevropaning cho‘qqisi
2019–20 mavsumi uning karerasidagi cho‘qqi bo‘lib qoldi. Serie Ada 36 ta gol. Bu raqam nafaqat Italiya, balki butun Yevropani larzaga soldi.
O‘sha mavsumda u Robert Lewandowski va Cristiano Ronaldo kabi gigantlarni ortda qoldirib, Yevropa “Oltin butsa”sini qo‘lga kiritdi. Bu sovrin Immobile’ni zamonaviy davrning eng yirik hujumchilari qatoriga qat’iy kirgizib qo‘ydi.
U maydonda hech qachon eng shov-shuvli, eng “reklamali” yulduz bo‘lmagan. Ammo jarima maydonida bitta lahza kifoya qilardi – bo‘sh zonani topadi, chiziq ortidan yugurib chiqadi, zarba beradi. Natija ko‘pincha bitta: to‘p torda.
Azzurri bilan Yevropani zabt etgan tunlar
Terma jamoadagi yo‘li esa boshqacharoq bo‘ldi. Italiyaning asosiy hujumchisi sifatida u doimo taqqoslashlar va tanqidlar markazida turdi: “klubdagi Immobile” va “milliy terma jamoadagi Immobile”.
Shunga qaramay, Roberto Mancini tuzgan Azzurri tizimida u muhim bo‘g‘in edi. Euro 2020 turnirida u old chiziqda ishlash hajmi, pressingdagi fidoyiligi va raqib himoyachilarini band qilib turishi bilan jamoaga katta xizmat qildi. Statistikada hamma narsa ko‘rinmasligi mumkin, ammo Wembley kechasida Angliyaga qarshi o‘sha g‘alabali finalga Italiya aynan shu mehnat orqali yetib bordi.
Yevropa chempionligi – uning terma jamoadagi merosini muhrlab qo‘ygan unvon bo‘lib qoldi.
So‘nggi bob – Parijdagi qisqa, ammo mazmunli sahifa
Karerasining yakuniy sahifalari Fransiyada yozildi. Immobile oxirgi oylarini Paris FC safida o‘tkazdi. Bu Rimdagi yillariga qaraganda ancha qisqa bo‘ldi, ammo kiyinish xonasida u hali ham ustoz, mezon, professional etalon edi.
Fransuz klubi unga iliq xayrlashuv e’lon qildi: 650 dan ortiq o‘yin, 320 dan ko‘p gol, ko‘plab sovrinlar – bu raqamlarning ortida butun bir avlod turibdi. Klub uni “afsona” deb atadi, va bu so‘z bu safar ortiqcha emas.
Immobile esa tanlovni o‘zi qildi. Tanasi vaqti kelganini aytdi, ruh esa merosni “eng yuqori nuqtada” qoldirishni xohladi. U boshqa qit’a, boshqa liga takliflarini kutib o‘tirmadi. Karyerasini o‘zi belgilagan chiziqda to‘xtatdi.
Hujumchining imzosi: harakat, vaqtni his qilish va sovuqqonlik
Immobile o‘yin uslubi bilan ham esda qoladi. U hech qachon faqatgina “penaltichi” bo‘lmagan. Doimiy harakat, chiziqlar orasida yugurish, raqib himoyasining orqasiga sanchiladigan keskin yugurishlar – uning asosiy quroli edi.
Vaqtni his qilish – uning eng katta iste’dodlaridan biri. Himoyachi bir soniya e’tiborini yo‘qotsa, Immobile allaqachon orqa tomonda paydo bo‘lgan bo‘lardi. Yarim metrlik bo‘shliqni ham golga aylantirishga qodir hujumchi.
Shu fazilatlar uni Yevropaning turli chempionatlarida – Italiya, Germaniya, Ispaniya va Fransiyada – doimiy xavf manbaiga aylantirdi. Har bir liga, har bir sharoitda u bitta narsani isbotladi: darvoza oldida unga ishonish mumkin.
Meros: Lazio rekordi va undan ham ortig‘i
Bugun u Lazio tarixidagi eng yaxshi to‘purar sifatida ketmoqda. Bu rekord yaqin yillarda yangilanishi qiyin bo‘lib ko‘rinadi. Rimda u nafaqat gol urgan, balki jamoaning yuziga aylangan, muxlislar uchun umid ramzi bo‘lgan.
Pescara davridagi ilk portlashdan tortib, Rimdagi oltin yillargacha, Wembley kechasidan Parijdagi so‘nggi o‘yinlargacha – Immobile yo‘li butun boshli hikoya. Bu hikoya yosh hujumchilarga bitta narsani eslatib turadi: hamma ham birinchi urinishdayoq yulduz bo‘lib ketmaydi, lekin mehnat, qat’iyat va o‘z vaqtini kutishni bilish oxir-oqibat mukofotini beradi.
Ciro Immobile endi maydonga futbolchi sifatida qaytmaydi. Ammo uning nomi har safar Lazio rekordi tilga olinganda, Euro 2020 g‘alabasi eslanganda yoki 36 gollik o‘sha mavsum haqida gap ketganda baribir yangrayveradi.
Savol esa endi shunday: Italiya futboli keyingi Immobile’ni qachon ko‘radi?
