
Carlos Alcaraz ATP Finals chempioni bo‘ldi
Carlos Alcaraz o‘zining eng katta orzularidan birini nihoyat ushladi. Bir paytlar jarohat tufayli raketkasini chetga qo‘yishga majbur bo‘lgan ispaniyalik, endi dunyo birinchi raqamli tennischi Alexander Zverevni mag‘lub etib, ilk bor ATP Finals chempioni bo‘ldi.
Hisob – 6-2, 7-6 (9-7). Ammo raqamlar bu kechaning og‘irligini, dramatizmini va ramziyligini to‘liq ochib bera olmaydi.
Jarohatdan qaytish va tarixiy yakun
Mavsum Alcaraz uchun allaqachon tarixiy boshlangan edi: u eng yosh yigit sifatida “career Grand Slam”ni to‘ldirdi. Shundan ko‘p o‘tmay, bilakdagi muammo uni to‘rt oydan ortiq kortdan uzoqlashtirdi. Ko‘pchilik uchun bu tormoz bo‘lardi, lekin u uchun – qayta yuklash tugmasi.
Endi esa mavsum yakunida yana bir yirik sovrin uning qo‘lida. 23 yoshli ispaniyalik trofeyni ko‘tarar ekan, chap soniga o‘ralgan qalin bint hali ham ko‘rinib turardi. Haftaning boshida qo‘rqinchli ko‘ringan jarohat xavfi – bu kechada faqat fon, xolos.
Alcaraz final nuqtasini yutgach, kortga quladi. Bu charchoqdan ko‘ra yengillik edi. To‘rt yillik quvish, bosim, shubhalar – hammasi bir lahzada chiqib ketdi.
Uning o‘zi buni qisqa, lekin aniq ifoda etdi: bu sovrinni ko‘tarish – uzoq yillik quvishning mevasidir, bu hafta esa uning uchun “ajoyib” bo‘ldi. Va u: “Haftani bundan yaxshiroq tugata olmasdim”, – dedi.
84 kunda qayta tug‘ilgan yulduz
US Open turniriga avgust oyida qaytganidan beri atigi 84 kun o‘tdi. Shu qisqa muddat ichida Alcaraz 22 ta o‘yindan 21 tasida g‘alaba qozondi, kirishgan besh turniridan to‘rt tasida chempion bo‘ldi.
Yangi yutug‘i bilan u tarixga yana bir bor iz qoldirdi: u barcha to‘rt Grand Slam va mavsum yakuniy turnirini qo‘lga kiritgan eng yosh tennischi bo‘ldi. Buni butun tarixda faqat to‘rt nafar erkak uddalagan, xolos.
Bu faqat raqamlar emas. Bu – u “orqaga qaytdimi?” degan savolni butunlay yopib qo‘ygan javob.
Zverevning quroli sindi
Finalga kelguniga qadar Alexander Zverevni hech kim bir marta ham breyk qila olmagandi. To‘rtta o‘yin, barchasi toza g‘alaba, servis – devor. Mavsumni ATP Tour bo‘yicha 69 ta g‘alaba bilan yakunlayotgan nemis tennischisi kuchli ritmda edi.
Lekin hal qiluvchi ikki soat ichida uning eng katta quroli – servisi – Alcarazning yorqin o‘yini qarshisida bo‘shashib qoldi.
Dastlabki gemlardan boshlab ispan o‘yinni o‘qidi, ritmni buzdi, qaytarib bo‘lmas deb hisoblangan birinchi zarbalarni maydonda ushlab qoldi. Qisqa vaqt ichida 4-1 hisobida ikki karra breyk ustunligi paydo bo‘ldi. Zverev esa o‘ziga o‘xshamagancha titrab, xatolarni ko‘paytirdi.
Bir epizod butun setning kayfiyatini ko‘rsatdi: Alcaraz orqa chiziqdan orqasiga qarab, oyoqlar orasidan lob tashladi. Zverev yetib bordi, lekin to‘pni to‘rga urdi. Ispan kulib yubordi, zavq bilan. Nemis esa raketkasini g‘azab bilan uloqtirdi.
Almashtirish paytlarida Alcaraz quloqchinlarda chalinayotgan musiqaga “raqs” tushib o‘tirgan bir paytda, Zverevning hafsalasi tobora pir bo‘lib borardi. U bir breykni qaytarishga ulgurgan bo‘lsa-da, keyin navbatdagi servisida yana yiqildi, ustiga-ustak vaqtni cho‘zgani uchun ikkinchi marta ogohlantirish oldi. Uch gem ketma-ket boy berildi – birinchi set ham shunday qo‘ldan ketdi.
Natija: Zverev – atigi uchta “winner”, 19 ta majbursiz xato. Top-seed uchun bunday start – halokatga yaqin.
Ikkinchi set: bosim, qaytish va buzilgan uch set poytasi
Ikkinchi set boshida ham voqealar Alcaraz ssenariysi bo‘yicha ketayotgandek ko‘rindi. U Zverev servisidan yana to‘rtinchi marta breyk oldi va chempionlik sari ancha bemalol yurayotgandek tuyuldi.
Lekin nemis taslim bo‘lmadi. Sakkizinchi gemda u nihoyat javob qaytardi, breykni qaytardi va o‘yinni tirishib tiebreakka olib kirdi. Aynan shu yerda final haqiqiy dramaga aylandi.
Tiebreak 0-3 hisobidan boshlangandek tuyuldi – lekin bu safar Zverev uyg‘ondi. U ketma-ket olti ochko yutdi, 6-3 hisobida uchta set poytasiga chiqdi. Tribunada taranglik sezildi, Alcarazning har bir zarbasi endi xatoga joy qoldirmasdi.
Ammo bosim aynan shu daqiqada tom ma’noda tomonga qarab o‘zgardi. Zverev uchala imkoniyatni ham boy berdi. Ulardan biri – o‘z servisida. Alcaraz esa ikkinchi match-poytasida chap qo‘l bilan orqadan zarbani chizig‘iga mixlab, hammasiga nuqta qo‘ydi.
U yana bir bor kortga cho‘kdi, bu safar charchoqdan ko‘ra hissiyotdan. So‘ngra o‘rnidan turdi-da, tribunadagi jamoasi tomon yugurdi – to‘rt yil quvib yurgan sovrin endi uning qo‘lida edi.
Yettinchi yirik sovrin va uzluksiz yurish
Bu g‘alaba Alcaraz uchun ketma-ket 14-g‘alaba va uchinchi turnirni uzluksiz yutish demakdir. Uning umumiy hisobida endi yettita yirik sovrin bor, lekin bu safargi trofey – ramziy jihatdan eng og‘irlaridan biri.
Mavsum boshida tarix yozgan, o‘rtasida jarohat tufayli to‘xtab qolgan, yakunda esa yana cho‘qqida paydo bo‘lgan tennischi. U endi nafaqat qaytib kelganini, balki avvalgidan ham xavfliroq bo‘lib qaytganini isbotladi.
Savol endi boshqacha: raqiblar uni keyingi mavsumda qanday to‘xtatadi?
Dublda fransuzlarning yorqin yakuni
Yakuniy kun faqat Alcaraz tantanasi bilan cheklanib qolmadi. Dublda fransuz juftligi – Theo Arribage va Albano Olivetti ham o‘z ertagini yozdi. Debyut mavsumida ular Marcelo Arevalo va Mate Pavicga qarshi finalda ortdan kelib g‘alaba qozonishdi.
Hisob: 3-6, 7-6 (7-2), 10-6. Birinchi setni boy berganiga qaramay, oltinchi raqamli juftlik super-tiebreakda sovuqqonlikni saqlab, trofeyni qo‘lga kiritdi.
Ular yilni erkaklar dubli bo‘yicha eng ko‘p g‘alaba (59) va eng ko‘p sovrin (yetti) bilan yakunlashdi. Bu ham o‘zicha bayonot: yangi kuchlar faqat yakka bahslarda emas, dublda ham eshikni tepib ochyapti.
Alcaraz esa shu paytda qo‘lida sovrin bilan kortni tark etarkan, bir savol havoda osilib qoldi: bu qaytish – faqat boshlanishimi?
