Avstraliyada yangi hayot boshlagan eronlik futbolchilar
Brisbane osmoni ostida o‘tkazilgan oddiygina fuqarolik marosimi ikki ayol uchun butunlay yangi bosqichni ochdi. Bir paytlar vatanida “xoin” tamg‘asi bosilgan Fatemeh Pasandideh va Atefeh Ramezanisadeh endi rasman Avstraliya fuqarolari.
Ularning pasporti o‘zgardi. Hikoyasi esa ancha oldin, stadiondagi sokin daqiqadan boshlangan.
Madhiyasiz qolgan saf
Mart oyida bo‘lib o‘tgan Women’s Asian Cup paytida Eron delegatsiyasidagi yetti nafar ayol futbolchi maydon chetida saf tortib turdi. Madhiyaning ilk notalari yangradi, ammo ularning lablari qimirlamadi. Bu oddiy sustkashlik emas, ochiq norozilik edi.
Shu lahzadan boshlab ular nafaqat jamoa, balki butun mamlakat ko‘z o‘ngida turardi. Eron rahbariyati uchun bu sahna uyat bo‘lib ko‘rindi, AQSh prezidenti Donald Trump esa ularni olqishladi. Siyosiy shov-shuv kuchaydi, futbol esa fon bo‘lib qoldi.
Turnirdan so‘ng yettilikdan ettidan besh nafari fikrini o‘zgartirdi va uyga qaytdi. Ikki nafari esa yo‘lini davom ettirdi.
Himoya so‘rovidan yangi pasportgacha
Fatemeh Pasandideh va Atefeh Ramezanisadeh mezbon mamlakatdan himoya so‘radi. Bu qaror ularni mavhum kelajak, begona qit’a va notanish til sari yetakladi. Oradan oylar o‘tdi, bosimlar, xavotirlar, noaniqliklar bilan to‘la davr ortda qoldi.
Nihoyat, chorshanba kuni ular Home Affairs vaziri Tony Burke ishtirokidagi marosimda Avstraliya fuqaroligini qabul qildi.
“Kecha men uchun haqiqatan ham juda o‘ziga xos va unutilmas kun bo‘ldi. Avstraliya fuqarosi bo‘layotganimdan faxrlanaman va chuqur minnatdorman”, – dedi Atefeh Ramezanisadeh bayonotida.
Fatemeh Pasandideh ham o‘z yo‘lini qisqa jumlada jamladi: “Boshimizdan kechirganlarimiz, duch kelgan barcha sinovlardan so‘ng, bu lahzaning ahamiyatini so‘z bilan ifodalash qiyin”.
Bu gaplarda siyosiy shior yo‘q. Ularning ohangi charchoq va yengillik aralashgan sof nafasga o‘xshaydi.
Brisbane Roar: ochiq qolgan eshik
Ular boshpana so‘raganidan atigi bir hafta o‘tib, suratlarda jilmayib, Avstraliya klubi Brisbane Roar bilan mashg‘ulot o‘tayotgani ko‘rinib qoldi. Futbol maydoni yana boshpana bo‘ldi.
Klub ularni bugun ham tabrikladi. “Fevraldan beri ular boshidan kechirganlari ko‘pchilik bir umrda ham ko‘rmaydigan narsalardan ko‘p”, – dedi klub vakili. Qisqa, ammo og‘ir baho.
Brisbane Roar uchun bu faqat transfer yoki qisqa muddatli hikoya emas. “Ularning bu nuqtaga yetib kelganini ko‘rish – bu yerda, Brisbane Roarda, hammamiz uchun, hech bo‘lmaganda kichik bo‘lsa-da, o‘z hissamizni qo‘shganimizni bilish demak”, – deya davom etdi klub vakili.
So‘ng esa eng muhim jumlani aytdi: “Queensland endi ularning uyi. Agar qachondir mashg‘ulot futbolkasini kiyib, yana biz bilan maydonga chiqishni istashsa, bu eshik ular uchun doimo ochiq qoladi”.
Bu taklif futbolchilik kelajagiga kafolat emas. Lekin bir narsa aniq: ular bu shaharda begona emas.
Orqaga qaytganlar, ochiq qolgan savollar
Qolgan besh nafar futbolchining taqdiri esa ancha jim o‘tmoqda. Ular Turkiyadan avtobusda Eron hududiga o‘tayotgan paytda AFP muxbirlari ularni ko‘rdi: milliy jamoa sport kiyimida, sochlari yopiq, chegarani kesib o‘tishar edi.
Ko‘p o‘tmay, Eron parlament spikeri Mohammad Bagher Ghalibaf ijtimoiy tarmoq X’da bayonot berdi. U o‘sha futbolchilar va ularning shtabini “vatan farzandlari” deb atadi va “Eron xalqi ularni bag‘riga bosishini” yozdi.
Uning ta’kidlashicha, ularning qaytishi “Eron dushmanlarini hafsalasini pir qilgan” va “Eronga qarshi unsurlar tomonidan qo‘rqitish va aldovlarga bo‘ysunmaganini” ko‘rsatgan.
Rasmiy bayonotlar shunday deydi. Qolgan hayotlari, ichki kurashlari, futbol kelajagi esa hozircha javobsiz savol bo‘lib qolmoqda.
Ikki yo‘l, bitta o‘yin
Bir sahnani tasavvur qiling: bir xil forma, bir xil saf, bir xil madhiyaning ovozi. Bir qaror – kuylamaslik. Oradan bir necha oy o‘tib, o‘sha yetti ayol ikki tomonga bo‘lingan: besh nafari Tehronga qaytgan, ikkitasi esa Brisbane osmoni ostida yangi pasport bilan turibdi.
Futbol odatda hisob va turnir jadvali bilan o‘lchanadi. Bu safar esa raqamlar emas, jasorat va narxi baland bo‘lgan tanlov mezon bo‘ldi.
Endi savol boshqa: Pasandideh va Ramezanisadeh uchun keyingi katta o‘yin qayerda bo‘ladi – yana stadion chiroqlari ostida, yoki yangi hayotning sokin, ammo murakkab kundalik marafonida?
