Arsenal 75 million funtlik transfer: Bruno keladi, Zubimendi qayerda?

Arsenal yozgi bozorning eng shov-shuvli zarbalaridan birini urishga tayyor. London klubi uzoq choʻzilgan transfer sagasidan soʻng Bruno Guimaraes uchun 75 million funt toʻlashga rozi boʻlgani aytilmoqda. Bu nafaqat chempionlikni himoya qilish niyatining ochiq bayonoti, balki klub ichidagi kuch muvozanatini ham oʻzgartirishi mumkin.

Eng katta savol esa bitta ism atrofida aylanmoqda: Martin Zubimendi.

Carragher: “Zubimendi uchun bu yakun boʻlishi mumkin”

Martin Zubimendi Arsenalga katta umidlar bilan kelgan, Mikel Arteta uni oʻyin ritmini boshqaradigan, pressingdan qoʻrqmaydigan markaziy “kontroler” sifatida koʻrgan edi. Ammo oʻtgan mavsumning eng muhim pallalarida ispan yarim himoyachisi ritmni ushlab tura olmadi, forma pasaydi va ishonch sinchkov nazar ostiga tushdi.

Endi esa Bruno Guimaraes kelishi arafasida bu ishonch yanada yemirilayotgandek.

Sobiq “Liverpool” himoyachisi Jamie Carragher “Football Ramble” podkastida vaziyatni keskin baholadi. U savolni ataylab qattiq qoʻydi, goʻyo klub ichidagi real holatni baland ovozda takrorlayotgandek:

“Zubimendi uchun u yerda hammasi tugadimi?” – deya soʻradi u. – “Uni olib kelishganda u oʻsha boshqaruvchi boʻlishi kerak edi. Endi men uning oʻsha oʻrinni qayta qoʻlga kiritishini tasavvur qila olmayapman.”

Bu fikr shunchaki emotsional reaksiya emas. Arsenal 75 million funtlik transfer bilan nimani tanlayotganini ochiq koʻrsatmoqda: fizik qudrat, texnik ishonchlilik va tajribali, tayyor futbolchi. Bu esa Zubimendi uchun maydonni ham, vaqtni ham qisqartiradi.

Bruno – sekinlashtiruvchi “miyak”mi yoki Artetaga mos qurolmi?

Mikel Arteta bu miqdordagi sarmoyani tasdiqlarkan, yarim himoyada kuch, pressingga chidamlik va toʻpni xavfsiz saqlashni birinchi oʻringa qoʻyganini koʻrsatdi. Bruno Guimaraes aynan shunday profilga yaqin. Ammo hamma ham bu tanlovdan toʻliq ishongan emas.

Carragherni aynan shu narsa oʻylantiradi. U Brunoning oʻyiniga qarab, bir jihatni ajratib koʻrsatdi: braziliyalik koʻpincha oʻyinni sekinlashtiradi.

“Ishonchim komil, men deyarli koʻproq [Sandro] Tonali tarafdori edim, Brunodan koʻra,” – dedi u. – “U tezroqdek tuyulardi, maydon boʻylab koʻproq yugurardi. Bruno tomonga qarab, ‘u yuguradimi oʻzi?’ deb oʻylardim. U koʻp faul olardi va oʻyinni koʻp sekinlashtirardi.”

Bu – zamonaviy “box-to-box” tempida oʻynaydigan, yuqori pressingga tayanadigan jamoa uchun sezilarli xavf. Ammo hikoyaning boshqa tomoni ham bor. Carragher oʻzi ham tan oladi: Bruno muhim gollar uradi, katta oʻyinlarda sahnaga chiqishni biladi va, eng muhimi, yaxshi futbolchi.

Shuning uchun asosiy intriga endi bitta savolda jamlanadi: Arteta bu yarim himoyani qanday yigʻadi?

Rice, Bruno va yangi markaz: kim qayerda oʻynaydi?

Arsenal yarim himoyasi allaqachon murakkab mexanizmga oʻxshaydi. Declan Rice – bu tizimning yuragi, lekin uning aniq roli hanuz bahsli. U toʻliq tayanchmi? Yoki “box-to-box” sifatida hujum va himoya oʻrtasida koʻprik vazifasini bajarayotgan futbolchimi?

Carragher ham shu ikki yoʻl oʻrtasida ikkilanadi:

“Qiziq boʻladi, Arteta endi bu yarim himoyani qanday ishlatadi? Bruno koʻproq tayanch rolidami oʻynaydi, Rice esa yana ‘box-to-box’ boʻlib qoladimi? Men hanuz Rice uchun qaysi rol yaxshiroq ekaniga yuz foiz ishonganim yoʻq,” – deydi u.

Bruno kelishi bilan variantlar koʻpayadi, lekin tanlovlar ham keskinlashadi. Agar braziliyalik tayanchda oʻynasa, Rice oldinga siljiydi. Agar Arteta Rice’ni chuqurroqda qoldirsa, Brunoga yarim erkin, oʻyinni sekinlashtiruvchi, ammo hal qiluvchi paslar beruvchi rol topilishi kerak boʻladi. Har ikki holatda ham Zubimendi soyada qoladi.

75 million funt – yangi kuch markazi

Transferning moliyaviy tomoni ham alohida eʼtibor talab qiladi. Newcastle 75 million funtni toʻliq, bonuslarsiz qoʻlga kiritishi kutilmoqda. Bu – bozor uchun kuchli signal. Arsenal endi nafaqat maydonda, balki moliyaviy sahnada ham oʻzini “yangi kuch markazi” sifatida koʻrsatayotgan klubga aylanmoqda.

Carragher buni shunchaki katta xarid emas, balki butun Yevropaga yoʻllangan xabar sifatida koʻradi:

“Arsenal bu yozda nima qilayotganiga qarasam, bu ‘biz yana liga yutamiz va Chempionlar Ligasi uchun ham boramiz’ degan gap,” – deydi u. – “Ular aniq ustunlik oʻrnatmoqchi boʻlayotganga oʻxshaydi.”

Bu – qisqa muddatli “jazava” emas, uzoq muddatli dinastiya qurish rejasi. Ammo har bir dinastiya qurilishi ortida qurbonlar boʻladi. Hozircha bu roʻyxatning eng yuqorisida Zubimendi turibdi.

Makelele: “Bruno – bu tizim uchun tabiiy futbolchi”

Carragher shubhalanayotgan paytda, boshqa bir buyuk yarim himoyachi butunlay boshqa ohangda gapirmoqda. Claude Makelele – oʻz davrining eng zoʻr tayanch yarim himoyachilaridan biri – Brunoning Londondagi kelajagiga ancha ijobiy qaraydi.

Uning fikricha, Arsenal Brunoga kerak boʻlgan hamma narsani taklif qila oladi: yuqori darajadagi liga, chempionlik ambitsiyasi va Artetaning oʻyin falsafasi.

“Arsenal hamma mezonlarga javob beradi. Ular liga yutishdi, Chempionlar Ligasida uzoqqa bordi va yana qaytish uchun qurilgan,” – deydi Makelele. – “Yaxshi futbolchi uchun zoʻr jamoaga qoʻshilish har doim toʻgʻri qaror. Arsenal juda yaxshi ish qildi. Bruno Guimaraes juda yaxshi futbolchi, alohida, biz buni Braziliya bilan koʻrdik. Bu uning karerasi va uning qarori, lekin uning oʻyini Arsenal tizimiga juda mos.”

Makelele uchun bu transfer – mantiqiy qadam. U Brunoni nafaqat individual sifatlari, balki tizimga mosligi bilan baholaydi. Bu esa Arteta uchun eng muhim mezonlardan biri.

Zubimendi uchun yoʻl bormi?

Endi asosiy dramatik chiziq shunda: Bruno keladi, Rice allaqachon markazda, Arteta esa oʻzining qatʼiy strukturasiga tayanadi. Zubimendi qayerda qoladi?

Uning Arsenalga kelishi boshida “kelajakdagi boshqaruvchi” ssenariysi sifatida koʻrilgan edi. Ammo yuqori bosim ostidagi oʻyinlarda u yetarli darajada barqarorlik koʻrsata olmadi. Endi esa klub 75 million funtlik raqobatchi olib kelmoqda. Bu raqobat emas, bu deyarli lavozim almashinuvi.

Arsenalning ambitsiyasi shubhasiz. Savol boshqa: bu ambitsiya kimlarning hisobiga quriladi va Arteta bu boylikni – Rice, Bruno, Zubimendi uchligini – qanday boshqaradi?

Javoblar yaqinlashayotgan mavsumda beriladi. Ammo hozircha bitta narsa aniq: Londonning qizil tomoni endi shunchaki chempionni himoya qilmoqchi emas. Ular hukmronlik oʻrnatmoqchi. Yarim himoya markazida esa kim tirik qoladi – mana shu haqiqiy kurash bo‘ladi.