Argentina yana finalda: Angliyaga qarshi g‘alaba
Argentina yana finalda. Yana Angliyani yengib, yana dramatik tarzda.
Ikkinchi ketma-ket Jahon chempionati finali yo‘li bu safar ham oson bo‘lmadi. Albiseleste birinchi bo‘lib gol o‘tkazib yubordi, o‘yin keskinlashdi, har bir to‘p uchun jang boshlandi. Ammo oxir-oqibat tajriba, xarakter va maydondagi sovuqqonlik ish berdi – 2:1, va endi navbatda finalda Spain.
Angliyaga qarshi o‘yin – oddiy yarim final emas
Uchrashuvdan keyin Lionel Messi so‘zlarida buni yashirmadi: bu shunchaki navbatdagi yarim final emasdi. Angliyaga qarshi o‘yin – Argentina uchun tarix, g‘urur, avlodlar xotirasi bilan yuklangan maxsus sinov.
Messi aytganidek, hammasi madhiyadan boshlangan. Stadiondagi kayfiyat, tribunadagi hayajon, futbolchilarning ko‘zidagi zo‘riqish – bu o‘yin boshidan oxirigacha oddiy 90 daqiqalik futbol emasligini eslatib turdi. Kapitan natijani nafaqat futbolchilar, balki butun xalq uzoq kutgan g‘alaba sifatida ta’rifladi.
U bilardi: mag‘lubiyat bo‘lsa, tanqid bo‘roni boshlanardi. Argentina bu turnirga amaldagi jahon chempioni sifatida kelgan, demak, har qanday xato kechirilmaydi. Messi ochiq aytdi – bu darajadagi o‘yinda yutqazish ular uchun variant emas edi. Jamoa o‘zini kuchliroq deb his qilgan, shuning uchun mag‘lubiyat na sport, na ruhiy tomondan qabul qilib bo‘lmas zarba bo‘lardi.
“Biz ulardan yaxshiroq edik – va buni isbotlashimiz kerak edi”
Messi TyC Sports’ga bergan intervyusida o‘yinni qisqa, ammo aniq ta’rifladi: “Bu Angliyaga qarshi maxsus o‘yin edi; biz yutqazolmasdik”. U shuni ham qo‘shib o‘tdiki, bu guruh hech kimga hech narsa qarzdor emas, ammo Argentina futbol muhitini yaxshi biladi – talab doim baland, bosim esa hech qachon tushmaydi.
Kapitan fikricha, mag‘lubiyat bo‘lganida, tanqidchilar darhol paydo bo‘lardi, “ahmoqona gaplar” ko‘payardi. Argentina bunga yo‘l qo‘ymadi. Maydonda o‘z ustunligini ko‘rsatdi, to‘p bilan muomala, o‘yin ritmi, qaror qabul qilish tezligida raqibni bosib ketdi. Shu bilan birga, Messi tan oldi: bu darajadagi bahsda faqat taktika va texnika emas, tarix ham o‘ynaydi. Bunday o‘yinlarda har bir epizod, har bir xato yillar davomida eslanadi.
Shu sababli ham Argentina bu uchrashuvni yutishi shart edi – natija protokoli uchun emas, ramz, ma’no, o‘z o‘tmishi bilan dialog uchun.
Shubhalar, jarohatlar va ichkaridan kelgan kuch
Turnir oldidan bu jamoa haqida savollar ko‘p edi. Jarohatlar, optimal holatga kela olmagan futbolchilar, ba’zi yetakchilarning jismoniy tayyorgarligi bo‘yicha xavotirlar – bularning bari Argentina atrofida shubha soyasini yaratdi.
Messi esa bu guruhni ichkaridan biladi. U jamoani himoya qilib, bu tarkibdan hayron emasligini aytdi. Uning so‘zlariga ko‘ra, ular o‘z imkoniyatlarini aniq bilishadi. Ayrim futbolchilar “chekka chiziqda”, sog‘lig‘i bo‘yicha xavf ostida bo‘lgan bo‘lsa-da, jamoa birlashganda, ichidan boshqa darajadagi energiya chiqadi. Bir-birini ilhomlantiradi, o‘zidan ham ko‘proqini beradi.
Bu yarim final aynan shuni ko‘rsatdi: charchoq fonida, bosim ostida, Argentina o‘zini sindirtirmadi. Aksincha, aynan shu sharoitda xarakterini ochdi.
To‘rt yil davom etgan hukmronlik va tasodif emasligining isboti
Messi uchun bu finalga chiqish – shunchaki yana bir sahifa emas, butun siklning mantiqiy davomi. U ochiq gapirdi: so‘nggi to‘rt yil davomida Argentina eng yuqori darajada bo‘lib kelmoqda. Kimga yoqish-yoqmasligidan qat’i nazar, fakt o‘zgarmaydi.
Ikki ketma-ket Jahon chempionati finali – bu futbol tarixida kamdan-kam jamoalarga nasib etadigan natija. Messi buni tasodif emas, tizim, barqarorlik va mehnat natijasi sifatida ko‘radi. Unga ko‘ra, hech kim ularga hech narsa “sovg‘a qilgani” yo‘q, bu yutuqlar maydonda, bosim ostida, eng og‘ir daqiqalarda qabul qilingan qarorlar evaziga kelgan.
Bugun Argentina yana dunyoning eng kuchli ikki terma jamoasi qatorida. Bu esa ularning so‘nggi yillardagi yo‘lini qat’iy tasdiqlab turibdi.
Endi – Spain va yana bir tarixiy sahifa
Messi jamoa va muxlislarni shu lahzani his qilishga, zavq olishga chaqirdi. To‘rt yildirki, Argentina o‘zini jahon chempioni sifatida his qilib yashamoqda, endi esa yana bir final kutib turibdi. Bu safar raqib – Spain, o‘z uslubi, o‘z falsafasi, o‘z ambitsiyasiga ega jamoa.
Argentina esa finalga o‘zi xohlagan holatda kirib kelmoqda: tajribali, sinovlardan o‘tgan, tanqidni ham, maqtovni ham ko‘rgan jamoa sifatida. Yarim finalda so‘nggi qadam tashlandi, endi faqat bitta savol qolgan:
Bu avlod tarixga faqat bitta emas, ikki karra jahon chempioni sifatida kiradimi?
