Angliya va Argentina: Yarim finaldagi og‘ir mag‘lubiyat
Angliya uchun navbatdagi yurakni ezgan tun. Argentina bilan yarim final oxirgi daqiqalarda qo‘ldan ketgan 2:1 hisobidagi mag‘lubiyat bilan yakunlandi, va bu faqat turnirni emas, bir avlodning orzusini ham vaqtincha to‘xtatib qo‘ydi. 1966 yildan beri ilk bor Jahon chempionati finaliga chiqish imkoniyati shu qadar yaqin, shu qadar sezilarli edi – lekin baribir yetib bormadi.
Bellingham uchun og‘ir zarba
Maydon markazida butun turnir davomida jamoaning yuragi bo‘lgan Jude Bellingham bu safar so‘z topa olmadi. Yettita golga bevosita hissa, Norvegiyaga qarshi bosqichda keltirilgan hayratomuz dubl, Real Madrid bilan murakkab klub mavsumi, Euro 2024 finalidagi alam – hammasi ustiga bu mag‘lubiyat. 23 yoshli yulduz uchun bu oson ko‘tariladigan yuk emas.
U o‘yindan keyin darhol kameralar oldiga chiqdi, lekin odatdagi sovuqqon futbolchi emas, charchagan va larzaga tushgan yigit ko‘rinishida. U ochiq gapirdi, og‘riqni yashirmadi. Tajriba ortgani, o‘sish haqida so‘z ochsa ham, gapning ohangi boshqacha edi – bu safar bu so‘zlar tasalli emas, uzrga yaqin eshitildi.
Bellingham Angliya muxlislariga yana bir bor tushuntirish berishga majbur bo‘ldi. Ular yillar davomida eshitib kelayotgan gaplar: “keyingi safar”, “tajriba”, “qadam oldinga”. U esa aynan shundan qiynalayotganini tan oldi. U boshini egib, hali ham maydondagi lahzalarni qayta-qayta xayolida ko‘rayotgan paytda, atigi bitta yoki ikki g‘alaba yetishmaganini aytib, kechirim so‘radi. Bu yigitning ovozida charchoq emas, sinish chegarasiga yaqinlashgan ruh sezildi.
Tuchelning tavakkali va burilgan o‘yin
Biroq bu kecha faqat futbolchilarning his-tuyg‘ulari haqida emas edi. Chiziq bo‘yida turgan Thomas Tuchel ham natijaga o‘zini javobgar deb bildi. Angliya Anthony Gordon golidan keyin hisobda oldinda edi, o‘yin nazorat ostidek tuyuldi. Shunda murabbiy qaror qabul qildi – orqaga bir qadam.
Orqa beshlikka o‘tish g‘oyasi xavfsizlik uchun qilingan harakat edi. Lekin aynan shu qaror o‘yinning ruhini o‘zgartirdi. Argentina riskni oshirdi, tempni ko‘tardi, “yo‘qotadigan hech narsasi yo‘q” jamoa kabi o‘ynay boshladi. Angliya esa aksincha – ehtiyotkor, ortga tortilgan, haddan tashqari ehtimollardan qo‘rqqan holda harakat qila boshladi.
Bo‘shliqlar yopildi, lekin tashabbus ham ketdi. Tuchel buni tan oldi: taktika ishlamadi, jamoa passivlashdi. Maydonda bitta fikr sezilib turdi – bu ustunlikni yo‘qotmaslik kerak. Aynan shu qo‘rquv Argentina uchun eshikni ochdi. Oxirgi daqiqalarda bosim kuchayib, Angliya orqaga tirilib qoldi, va nihoyat, eng og‘riqli lahzada gol o‘tkazib yuborildi.
Murabbiy uchun bu faqat taktik xato emas, balki psixologik burilish bo‘ldi: o‘yinchilar birdaniga “qo‘ldan chiqmasin” deb o‘ynay boshladi, “yutib olaylik” deb emas. Bunday darajadagi yarim finalda esa bunday ruhiy holat jazolanishi muqarrar.
Tanqid, ishonch va 2028-yil soyasi
Shu ondayoq savollar ko‘paydi: Tuchelning o‘rinbosarlari, o‘zgarishlari, yondashuvi. Biroq FA rahbariyati tezda pozitsiyasini aniq ko‘rsatdi. Bosh ijrochi Mark Bullingham nemis mutaxassisiga to‘liq ishonch bildirgani xabar qilindi. Reja o‘zgarmaydi: u kamida 2028-yilda o‘tkaziladigan uy Eurogacha terma jamoa boshida qoladi.
Tuchel ham ortga chekinmoqchi emas. U shartnoma tugaguncha ishlashini, uyda o‘tadigan Yevropa chempionatigacha davom etishini aytdi. Demak, bu yarim final – uning loyihasidagi navbatdagi bo‘lim, yakun emas. Tanqid kuchli, ammo kurs saqlanib qolmoqda.
Bo‘sh bronza va og‘ir kelajak
Endi Angliya shanba kuni Fransiyaga qarshi uchinchi o‘rin uchun o‘yinga tayyorlanadi. Statistikada bu bronza medal so‘nggi 60 yil ichidagi eng yaxshi natija sifatida qayd etilishi mumkin. Tarix kitoblarida bu chiziq qoladi.
Ammo bu Bellingham va uning jamoadoshlari uchun tasalli bo‘ladimi? Yarim finalning oxirgi daqiqalarida yo‘qotilgan final yo‘llanmasi, muxlislarning ko‘zidagi umid, navbatdagi “deyarli” – bularning ustiga bronza medali qanchalik malham bo‘la oladi?
Jahon chempionatidan chiqib ketgan bu jamoa endi ikki yil ichida uyda bo‘lib o‘tadigan yirik turnirga tayyorlanishi kerak. Savol esa aniq: shu og‘riq ularni sindiradimi yoki aynan shu mag‘lubiyat 2028-yilda nihoyat chiziqni bosib o‘tadigan, tarixni o‘zgartiradigan jamoaga aylantiradimi?
